Largo do Paço (hotel Casa da Calçade) in Amarante.

Amarante kon natuurlijk niet ontbreken bij door ons te bezoeken plaatsen in Noord-Portugal, het lag tenslotte maar op een half uurtje rijden van ons vakantiehuis. Een bijzonder mooi plaatsje, gelegen aan de Tamega met mooie kerken en musea en ook nog een sterrenrestaurant. Largo do Paço. Het eerste restaurant met een ster in Noord-Portugal, the Yeatman volgde.
Het restaurant is gDSC04046evestigd in het mooie hotel Casa de Calçada, gevestigd op een hoek van de Gonçalcobrug. Eigen parkeergelegenheid en je wandelt dus zo het overdadig ingerichte hotel in. Er is ook een terras, maar we vonden het deze middag te warm om buiten te eten en kozen dus voor de eetzaal.
Die is ingericht in warme geel/rood tinten met mooie hoezen over de stoelen, grote (ronde) tafels en allerlei handige dingen voor het personeel. Een ruime eetruimte, rustig en zeer prettig. Een zeer vriendelijke ontvangst kregen we van de sommelier en van een van de dames, die hier keurig in een zwarte jurk met een wit schort lopen. DSC04047
We kregen een fijne grote ronde tafel voor ons vieren met erop onderborden, rode waterglazen (die van de heren werden later vervangen door gele omdat zij bruisend water drinken) en het servet omgeven door gordijnstrik. Voor we met alles van start gingen kwam er al eerste een warm doekje, zoals wij dat wel kennen hier in Oosterse restaurants, dus gehoorzaam veegden we onze vingers nog schoner.
Een aperitief wilden we wel en dat werd een Portal da Calçada, Vinho Espumante Branco, speciaal gemaakt voor het hotel. Een wel zeer aangename bubbel die ook nog eens ruim werd bijgeschonken, waarmee, zoals de zonen zeiden, de toon direct was gezet, want dat zien ook zij graag.
DSC04052Op tafel vrijwel direct per twee personen een bekertje met wat gezouten broodstengeltjes, wat boter en olijfolie uit de Alentejo. Aan couvertprijzen doen ze hier overigens niet, het enige restaurant waar we gegeten hebben waar we dit meemaakten…
De kaarten kwamen. Men kent hier een lunchmenu van ik meen vier gangen voor 30 euro, twee tastingmenu’s, eentje van 8 gangen en eentje van 11 gangen. Nu sprak het menu van 8 gangen ons eigenlijk alle vier meer aan dan dat van 11 gangen, dus daar besloten we toe. Het menu ‘Largo do Paço’ en dan graag met een wijnarrangement voor drie personen. Heel vriendelijk kregen we alle vier een kleine versie van het gekozen menu, prettig, want dan weet je wat je krijgt en kun je het nog eens even nalezen. 
Nadat we onze wensen kenbaar hadden gemaakt kwamen de amuses. En wat voor amuses!DSC04053
Alles werd per twee personen opgediend. Allereerst een bonbon van olijf. Het zag eruit als olijf, het smaakte als olijf, maar het was geen olijf. De structuur was die van een boterzachte mousseline, erg lekker vond ik. Erbij nog heerlijke olijfolie, waarmee het een verrassend hapje was. Daar boven op een lepel een kwarteleitje met tomaat, room en kaviaar, ook al bijzonder smakelijk.
DSC04054Op een zwarte steen vervolgens aan een prikker een rolletje van biet gevuld met zalm en room en kruiden, waarbij met name de perfectie van het rolletje biet opviel. De smaakcombinatie was erg lekker.
In een houdertje in vetvrij papier per persoon een baguetje omwikkeld met gerookte ham en flink gevuld met lopende kaas, dusdanig gevuld dat we nogal knoeiden, maar dat was verder geen punt, want ook dit was heel erg lekker.DSC04055
In een houten potje met bieslook twee stokjes met een zwarte bal erop, een lolly dus. Een lolly gemaakt van worst uit de regio en gedoopt in kruim van de worst. Ook deze worst was zeer vol van smaak, echt zoiets waarvan je heel graag meer wilt.
DSC04056Tot slot voor elk van ons nog op een vierkantje een ‘kers’ van foie gras met kersengelei en die was ongelofelijk lekker. Een schitterende combinatie blijf ik foie en kers vinden en hier was hij hemels!
Onnodig te zeggen dat we meer dan heel positief verrast waren. Het vriendelijke ook nog eens was dat al deze hapjes als compliment van de chef werden gepresenteerd.
De uitstekende sommelier schonk de eerste wijn in. Een Alvarinho van Anselmo DSC04058Mendes uit de sub-região Monção e Melgaço. Een wel erg prettige Alvarinho. Erbij het eerste gerecht. Matosinhos sardine in steenzout, escabeche van mosselen, korianderschuim. Een gerecht wat in tweeën kwam. Per twee personen een zwart plaatje met erop een zoutsteen, waarop weer twee heel dun gepaneerde en gebakken sardientjes lagen, gegaard op de zoutsteen dus. DSC04059Ernaast per persoon een wit bord met in het midden allereerst wat fijne olijfolie met erop een mousseline van Bouchotmosseltjes, waarop dan weer schuim van koriander lag. De kleurcombinatie was prachtig. Ernaast nog aan elke kant een mosseltje. Het geheel was afgedekt met een doorzichtige dunne plak gelei, die zeer zilt smaakte en eigenlijk de smaken van de mosselen en de koriander mooi bij elkaar bracht. Het was in ieder geval een plaatje om te zien. DSC04060Nu was het de bedoeling om de gebakken sardine, die perfect van garing was erop te leggen en het geheel samen te eten. Dat deed ik pas in tweede instantie, ik proef ook graag de onderdelen apart. Ik moet zeggen dat ik een dergelijke verfijning niet had verwacht, wat een prachtig gerechtje was dit!
De volgende wijn was een rosé, Een Vallado, Touriga Nacional, Douro 2012. Een zeer aardige rosé. DSC04063Het gerecht was prachtig om te zien in ieder geval en het was inktvis, makreel en tonijn, gazpacho sorbet, kikkererwten en groene olijven.
Helemaal onderop het bord lag een laagje heerlijke kikkererwtenpuree, mooi hoog op smaak (ik vind dat kikkererwten soms zo duf zijn). Hierop een mooi dun laagje van plakjes zeer malse octopus, lichtjes gemarineerd. Verder uiteraard wat olijfolie en de andere genoemde ingrediënten, waarbij de balletjes van olijf opvielen, want die hadden we ook als amuse. De makreel en tonijn was spartelvers, de korianderpuree die zeer duidelijk aanwezig was vond ik heerlijk, de bloemetjes gaven het gerecht mooi kleur en de sorbet van gazpacho was geweldig. Zeer hoog op smaak en heerlijk fris. Wederom verrassend en erg lekker.
Bij het volgende gerecht kwam een Condessa, Casa de Santar en dat was een werkelijk heerlijke wijn. DSC04067
Het gerecht erbij werd gepresenteerd op een gelakt houten plankje en het was gerookte Landes eendenborst, rabarber en Requeijão kaas, gekonfijte pompoen en noten in verschillende texturen en aceto balsamico di Modena. Allereerst troffen we mooie dunne, opgerolde plakjes zeer malse gerookte eendenborst aan. Erbij de genoemde kaas, die heel erg jong was. Verder wat gekonfijte pompoen, spongecake van eend (knap!), diverse noten, gekonfijte pompoen, een merengue van aceto balsamico en wat rabarber. Heerlijk om te eten door de verschillen in textuur en in smaken. Die smaken pasten allemaal erg goed bij elkaar, er was echt over nagedacht. Wederom grote tevredenheid aan onze tafel.
De bediening kreeg door hoe we aan het genieten waren en ook zij werden daar blij van, leuk om te zien!
We gingen verder met een witte wijn uit de Alentejo, een Quinto do Carmo. Ook bijzonder lekker.
DSC04070Op het bord biologische eieren op 62 graden gegaard met Sao Jorge Island kaas, pancetta, chlorofyl van asperges en Toscaanse zomertruffel.
Een plaatje om te zien dit gerecht en onwaarschijnlijk lekker. Het ei was perfect gegaard, de chlorofyl zeer vol van smaak, de truffel was duidelijk, maar niet overheersend, aanwezig en de kaas, gepresenteerd in de vorm van schuim was ontzettend lekker en verbond het hele gerecht. We hebben werkelijk zitten smullen van dit plaatje!
De volgende wijn was een bekende van ons. Een Niepoort, 12 Redoma Douro, Branco en we zijn erg te spreken over deze wijn, dus een schot in de roos!DSC04073
Het gerecht was het laatste visgerechtje van deze middag en bestond uit bot en Espinho garnalen, gerookte paling en varkenshoofd, champagne- en kervelwortelsaus. Alweer een kleurrijk bord werd ons voorgezet met erop de genoemde ingrediënten. Nu had ik nog nooit bot gegeten, maar het lijkt dus op tong, althans de bot hier dan. Heel kunstig was het stukje bot gevuld met garnaal. Verder op het bord diverse groentjes, een heerlijke saus met champagne en kervelwortel, stukjes prima gerookte paling en natuurlijk de garnalen, waarvan we uiteraard de koppen lekker leegzogen. Ik moet zeggen dat ik het varkenshoofd niet heb kunnen ontdekken, dus dat zal wel ergens in een saus verwerkt zijn. Wel lag er nog een flinke lepel kaviaar op het gerecht en dat is toch DSC04076wel heel erg lekker, we voelden ons extra verwend.
In het volgende glas kwam een Dão, Vinha Paz, Reserva 2009, een bijzonder prettige rode wijn. Erbij buikspek, appel en witlof, zwarte pepersaus, sinaasappelvinaigrette, chips van allerlei knolgroenten. Ook dit gerecht was weer foutloos uitgevoerd en ongelofelijk lekker.
Allereerst geweldig krokant buikspek, perfect van garing en erop nog wat gepofte stukjes spek en erom heen een zeer smakelijke pepersaus. Mooi geroosterde witlof erbij, één simpele, maar wel uitstekende wortel, een blokje appelgelei in een hele zachte vinaigrette van sinaasappel en wat dipjes van een flink ingekookte jus. Lekker, lekker.DSC04077 De chips van allerlei knolgroenten die allemaal stuk voor stuk mooi krokant en zeker niet taai waren (zoals je toch wel vaak meemaakt helaas) werden gepresenteerd in een papieren frietachtig zakje. Leuk en lekker!
Bij de desserts kwam Niepoort port, 20 jaar oude Tawny. Ik ben geen portliefhebber, maar de mannen genoten er erg van.
DSC04080Het eerste dessert was aardbeien, roze peper en mascarpone, Pennyroyal schuim. Heerlijke gemarineerde aardbeien kregen we met flink wat goed te proeven roze peper, mascarpone-ijs en een fantastisch schuim, waarin in ieder geval munt heel goed te proeven was. We vonden het alle vier een zeer lekker dessert. Fris, licht en ook weer mooi om te zien, want het oog wil natuurlijk ook wat.DSC04082
Het volgende dessert schijnt een signatuurgerecht te zijn en dat was de ‘Pech Melba’ met vanille panna cotta en frambozensorbet. Een ‘perzik’ gemaakt van witte chocolade, gevuld met fantastisch lekkere perzikmousse kregen we, erbij de frambozensorbet, die heerlijk fris was en verder allerlei lekkere dingetjes van fruit, moussejes en geleitjes en ook hierover waren we meer dan tevreden. Ik kon maar niet ophouden met te zeggen hoe enorm verrast ik was over het niveau van de gerechten, zo ontzettend lekker had ik gewoonweg niet verwacht.
DSC04087We sloten af met uiteraard perfecte espresso, waarvan ook een tweede kopje werd aangeboden. Erbij kwam nog een etagère met allerheerlijkste snoepjes en ook die hebben we allemaal opgegeten, want ook die waren veel te lekker.
We waren zo onder de indruk dat we besloten er op onze laatste dag in Portugal weer te gaan lunchen en dan zouden we het menu Sensory Essays nemen. Dat hebben we gedaan en helaas was er op deze dag een andere sommelier, die er duidelijk wat minder zin in had dan de sommelier die we vandaag hadden, maar ernstiger was het dat de kok afwezig was. Ik ga dat bezoek dus niet recenseren, ik wil deze herinnering graag in stand houden, want zo vaak worden we niet (meer) verrast en dit was een ontzettend grote en heel prettige verrassing. Wel een tip voor degene die hier wil gaan eten: check in ieder geval of de chef zelf aanwezig is.
Wat deze maaltijd betreft kan ik niet anders dan schrijven dat we stupéfait waren, dé reden natuurlijk ook dat we er twee dagen later weer gingen lunchen.

DOP in Porto

Deze keer waren het de jongens die geen zin hadden om mee te gaan, dus reden we samen naar Porto om de schitterende Serralves Foundation te bezoeken. Mooie kunst, zowel binnen als buiten, een erg mooi gebouw en een leuke winkel, dus we waren wel even bezig.
DSC04045Uiteraard moest er geluncht worden en ik had DOP nog doorgekregen als adresje. Nu aarzelde ik daar nogal over, want de chef heeft 4 restaurants, waarvan eentje ook erg mooi langs de Douro ligt. Ik ben namelijk niet zo kapot van chefs die hun aandacht moeten verdelen. Maar goed, de vorige restaurants waren heel goed bevallen, dus ik reserveerde een tafel voor twee om 14.30.
Midden in het centrum van Porto vonden we een parkeerplek, we moesten wel even draaien want in Portugal moet je allemaal dezelfde richting uit parkeren en we wandelden heuvelopwaarts naar DOP. Gevestigd in een mooi oud pand, tegeDSC04020nover een *****hotel, wat gerenoveerd wordt, wat het nodige lawaai opleverde, maar daar kunnen ze ook niets aan doen. Als het klaar is, is het vast een schitterende plek. Op het muurtje voor het restaurant, waarvan de hoge ramen en deuren open stonden, zaten ladingen toeristen even uit te rusten, dus een plaats direct aan het raam is minder prettig.
We mochten een tafeltje uitzoeken en tot onze bevreemding waren we de enige gasten. En dat bleven we ook. Waarschijnlijk om die reden werd ons geen menu aangeboden, maar kregen we gewoon de kaartDSC04022. Nu was dat niet erg, want de zonen moesten ‘s avonds natuurlijk gewoon eten, dus we wilden het te gek maken. De inrichting is rustig, houten tafels, grijze banken en stoelbekleding. Slechts 1 ronde tafel zag ik. Op tafel peper en zout, balsamicodressing en olijfolie van Mapa.
Water wilden we wel, bruisend en plat zoals gewoonlijk en als couvert kwam er een mandje brood. Lekker brood.DSC04023
We bekeken de kaart, die er goed uitziet en we maakten na wat overleg onze keuze.
Ook de wijnkaart bekeken we, die is zeer uitgebreid en heel prettig van prijs. We kozen voor een wijn van het Península de Sétubal, die hadden we nog niet gehad, en wel een J.M.F. Pasmados 2009 Branco, een blend van viosinho, arinto en viognier, ik had behoefte aan een wat steviger wijn. En dat was hij, een werkelijk schitterende wijn, zo eentje die ik onthoud.
DSC04029Echtgenoot had als voorgerecht de terrine van foie gras en kreeg twee driehoekjes foie gras op toast met ertussen een dun laagje chutney van ui. Erbij verder tipjes gelei van truffel en een crème van vijgen. Onnodig te zeggen als je naar de foto kijkt, dat hij meer dan tevreden was.
Ik was zeer benieuwd naar de Francesinha, een typische sandwich uit Porto. Hier natuurlijk iets meer bijzonder, althans dat hoopte ik.DSC04030 Ik kreeg van de zeer vriendelijke bediening, die het erg leuk vond dat ik voor dit gerecht had gekozen allereerst een bord met erop twee croque monsieur-achtige sandwiches, die waren gevuld met worst, vlees en kaas en waren overgoten met gesmolten kaas. Aan tafel werd daarover en -omheen een saus van zeevruchten geschonken. Ik moet zeggen dat ik mijn vingers er bijna bij op gegeten heb (ik at het natuurlijk met bestek), wat was dit ontzettend lekker. En het lijkt heel erg machtig en zwaar, maar dat viel ontzettend mee. Een echte aanrader, deze Francesinha!
Na een keurige pauze kwamen de hoofdgerechten.
DSC04036Voor echtgenoot de zeebaars met rijst met kreeft. Op een keurig bord rechts een prima gebakken stukje zeebaars, helaas zonder krokant vel, maar dat hebben we geloof ik niet mogen meemaken in Portugal, met eronder diverse groentjes, die prima beetgaar gekookt waren. Aan de linkerzijde goede rijst met flink wat kreeft en een zeevruchtensaus die mooi vol van smaak was. Wederom was hij tevreden.DSC04037
Ik had gekozen voor de tarbot met krab ‘Açorda’. Açordas zijn dikke, voedzame broodsoepen, gemaakt van eenvoudige, goedkope ingrediënten en komen oorspronkelijk uit de Alentejo.
Ik kreeg maar liefst drie stukjes fijn stevige tarbot zonder vel, maar met een kunstig dun laagje kruiden. Die stukjes lagen op drie grote quenelles warme krabsalade, waarin de krab zeer goed te proeven was en het geheel werd afgemaakt door diezelfde erg lekkere zeevruchtensaus. Alweer een heerlijk gerecht.
Omdat alles zo ontzettend lekker was hier besloten we nog tot een dessert.
DSC04041Echtgenoot koos voor een traditioneel Portugees dessert en kreeg allerlei cakejes met onder andere gelei van wijn, amandel, kaneel, gele room etc. etc. en vond het erg lekker en wederom verrassend licht.
Ikzelf wilde graag de fondant van karamel en kreeg een schitterend, lopend karameltaartje van heel erg  dun knapperig deeg, waaruit als lava heerlijk warme en licht gezouten karamel kwam lopen.DSC04042 Ik heb er nog wat extra zout opgedaan, ik ben namelijk ongelofelijk dol op gezouten karamel en ik heb nog nooit zulke lekkere karamel gegeten. Erbij nog yoghurtijs, chocolade en karameltoefjes en ook ik was ontzettend tevreden.
We sloten af met weer uitstekende espresso en erg tevreden verlieten we DOP. De deur ging nadat we buiten stonden direct op slot, waarschijnlijk tot de avondopening. Dat maakte ons niets uit, we hebben heerlijk gegeten en als we weer in Porto zijn gaan we zeker terug.

Centurium in Braga

De zonen gingen een dag naar Lissabon met de trein, wij hadden geen zin in zo’n lange treinreis en gingen nadat we ze heel vroeg op het station in Porto hadden afgezet Braga. We wilden naar de Serralves Foundation, maar zij zijn gesloten op maandag, dus dat gingen we op een andere dag doen.
Bij Braga hoort natuurlijk Bom Jesus, waar we wat tijd DSC03965door brachten. We lieten ons door de Funiculaire, een allerschattigst treintje, naar boven en naar beneden brengen.
Daarna was het tegen 13.00 en dus tijd voor een aperitief. Dat namen we op een plein niet ver van de kathedraal. Een tafel voor de lunch had ik gereserveerd bij Centurium, waar we om 14.00 werden verwacht. Het restaurant is gevestigd in hotel Braçara Augusta. DSC03969Keurig op tijd wandelden we binnen en na een vriendelijke ontvangst besloten we op het kleine terras – het restaurant is ook nogal klein – een tafeltje uit te zoeken. Gedekt met linnen hier, vreemd genoeg met papieren servetten en al flink gevuld met etende mensen. Geen aperitief hier, wel water en het couvert: divers brood en olijven.
We bekeken de kaart. Men kent hier op weekdagen voor de lunch een menu, inclusief een zeer uitgebreid buffet wat binnen opgesteld staat. Het menu kost 11.90 en dan kun je onbeperkt eten van het buffet, aansluitend krijg je dan een vis of vleesgerecht en als dessert kun je iets DSC03970kiezen van de kaart. Een zeer vriendelijke prijs dus.
Nu houden wij niet van buffetten en we waren ook niet van plan om heel veel te eten, dus wij kozen iets van de kaart. Die kaart kent voor ieder wat wils, zonder uitschieters die je werkelijk geproefd moet hebben.
De wijnkaart is hier uitgebreid met ruim keus in Portugese wijnen en we namen een Muros de Melgaço, Colheita 2013, Anselmo Mendes Vinhos, een fijne Alvarinho. DSC03971
Nadat we onze keuze van de gerechten hadden aangegeven kregen we allebei een stoffen servet en een schaal met appetizers van het huis. En wat voor een schaal….Van boven naar beneden brood gevuld met ham en kaas, gemarineerde mosselen met groentjes, insalata caprese, padronpepertjes en gebakken en gemarineerde champignons. Vreselijk vriendelijk en heel erg veel. Vooral het brood was eigenlijk een lunch op zich.
DSC03972Echtgenoot had gekozen voor de gegrilde garnalen met boter en citroensaus en ik voor de kokkels met citroen en botersaus. We moesten grinniken om de beschrijving en vonden het leuk toen de gerechten kwamen dat de sauzen inderdaad niet gelijk waren.
Echtgenoot kreeg vijf te droge garnalen met een lekkere saus en wat toast. Hij was vooral te spreken over de saus en vond het jammer dat de garnalen te ver gegaard waren, wat ik me kan voorstellen.DSC03975
Ik kreeg een bord met kokkels in een saus met zoveel citroen dat de smaak licht bitter werd, wat onaangenaam was samen met de kokkels. De kokkels waren verder goed van garing, maar de saus heb ik laten staan.
Als hoofdgerecht hadden we gekozen voor de cataplana met zeeduivel. DSC03980Cataplana is de pan waarin het gerecht wordt klaargemaakt. Traditioneel wordt het gemaakt van koper en de pan heeft de vorm van twee kokkelschelpen, die aan de ene kant scharnierend is en aan de andere kant kan worden dichtgemaakt met behulp van een klem.DSC03981
Twee tafeltjes werden neergezet, nieuwe borden en bestek en de cataplana werd gebracht en geopend. Het zag er mooi uit.
De borden werden voor ons opgeschept, drie gekookte aardappelen per persoon, flink wat ui, stukken zeeduivel, garnalen, mosselen en kokkels en een licht-pittige saus. De aardappelen waren aan de flauwe kant, maar dat losten we op door er wat zout over te strooien, de zeeduivel was goed van garing, de garnalen, mosselen en kokkels niet, die waren taai en dus te ver gegaard. Jammer dat de kok die niet wat later bij de rest had gedaan, DSC03983zodat alles hun eigen garingstijd zou hebben gekregen. Ik vond het wel leuk om eens een cataplana te eten, daar waren we nog niet aan toegekomen.
Zoals overal werd ook hier de tafel na het hoofdgerecht kruimelvrij gemaakt en we besloten nog een dessertje te nemen.DSC03991
Echtgenoot ging – uiteraard zou ik bijna zeggen – voor de crème brûlée en was min of meer tevreden. Hij vond het een weinig subtiel dessert en het gekarameliseerde laagje had een lichte brandsmaak wat onprettig was.
Ikzelf was benieuwd naar de millefeuille met frambozen, ik ben nu eenmaal dol op rood fruit en al helemaal op frambozen.DSC03993 Ik kreeg een warme millefeuille met een coulis van frambozen en een vulling van een soort frambozenjam. Verse frambozen zaten er helaas niet bij.
Wel bij het dessert een glas (de hele fles kwam op tafel voor het geval we meer wilden) Tawny Port van Burmester, wat we dan weer heel vriendelijk vonden. We sloten af met ook hier uitstekende espresso en verlieten Centurium om nog wat in de stad te wandelen en om de outlet in het nabijgelegen Barcelos van Gabor te bezoeken.
Ook Centurium heeft een Bib Gourmand, wat ik begrijp, gezien de menu-aanbieding op weekdagen. Echter als ik in beschouwing neem dat we bij Histórico by Papaboa met zijn vieren, waar we twee flessen wijn gedronken hebben 110 euro kwijt waren, terwijl we nu 95 euro betaalden met twee personen en slechts één fles wijn en ik daarbij de gerechten die toch niet helemaal naar tevredenheid waren in ogenschouw neem, heb ik wat twijfels. Het is er zeker niet slecht, maar het is er ook zeker niet heel erg goed.

Histórico by Papaboa in Guimarăes

Guimarăes mocht natuurlijk niet ontbreken in ons (beperkte) lijstje van te bezoeken steden tijdens deze zomervakantie. De wieg van Portugal tenslotte en zeer het bekijken waard. In de schitterende historische binnenstad aten we er bij een Bib Gourmand. Bij Histórico by Papaboa. DSC03882Een restaurant in een oud huis met een vrij ouderwetse inrichting in de ene zaal, met gestuukte muren; de andere zaal, die deze middag niet in gebruik was, was weer wat moderner ingericht, daar waren de muren mooi donkerrood. Helaas vielen er wat druppels, dus van lunchen op het terras was geen sprake. Maar binnen was het ook leuk. Toen we arriveerden zat het al vol met Portugezen, altijd een goed teken.
Couvert is hier 1.50 en dan krijg je een mand met verschillende soorten brood en toast, olijven en een bakje met een smeerseltje. DSC03880
Aan aperitieven doen ze hier niet, dus we bekeken de kaart. Men kent hier een dagmenu voor 8 euro voor drie gangen. Wij aten van de kaart en bestelden daar wat flessen Fagote Reserva, Douro Branco 2012 bij voor het luttele bedrag van 12 euro per fles. Tot mijn schrik zie ik dat de wijn ook in Nederland te krijgen is – zie link – en dan betaal je voor een enkele fles 10,49….
Een heel aardige wijn overigens.
DSC03886De bediening hier deed me denken aan de bediening is een brasserie in Parijs. Net zo op elkaar ingespeeld, snel en kundig als daar. Voor de kaart verwijs ik naar de website.
Van de voorgerechten bestelden we twee porties van de gepaneerde gamba’s. Men serveert hier de voorgerechten op kleine bordjes, zodat de hele tafel ervan kan mee eten en dat vonden we eigenlijk wel zo sympathiek. De gamba’s waren erg lekker. Een mooi licht paneerlaagje en de gamba’s waren perfect van garing. Erbij een licht pittig sausje. DSC03884Verder kwam er nog een schoteltje met gegrilde gamba’s in een heerlijke Portugese olijfolie waarbij wat stukjes gebakken knoflook lagen en wat kruiden die waren meegebakken; ook die vonden we lekker en ze waren ook goed van garing, gelukkig niet te ver, zodat ze taai werden.
DSC03885Cafeína in ons achterhoofd hebbende besloten we ook nog tot wat bacalhau-balletjes en ook die waren hier erg lekker. Mooi knapperig van buiten en nog licht vloeiend van binnen en dus zeker niet te droog.
Als hoofdgerecht kwam allereerst voor echtgenoot de gevulde inktvis op tafel, wat hier octopus bleek te zijn, die niet gevuld was. Wat niet heel erg was, want de octopus was boterzacDSC03887ht gebakken, met flink wat knoflook en ook die vonden we (want we proefden mee) erg lekker. Erbij aardappeltjes in schil uit de oven en wat gebakken spinazie met heel veel knoflook.
DSC03888Maurits had gekozen voor de gebakken zeebaars en kreeg een hele vis geserveerd, die voor een klein deel aan tafel voor hem werd gefileerd. Erbij wat groenten, olie met citroen en ook de gebakken aardappeltjes en de spinazie.DSC03892
Ole en ik waren het eens over de varkenswangetjes van Papaboa, een signaturegerecht en wij kregen een grote schaal met een stuk of 6 wangen, die perfect waren klaargemaakt. Heel zacht gegaard, zeer mals, gelukkig ook goed schoongemaakt, dus alle vellen en lellen waren weg. Erbij een zeer stevige aardappelpuree, die gegratineerd was in de oven en ook de gebakken spinazie.
DSC03897Eigenlijk was het genoeg geweest, maar we besloten toch tot nog een dessertje.
Echtgenoot ging voor het walnotenijs en kreeg een bordje met een tuile waarin een flinke bol huisgedraaid ijs van walnoten zat. Erbij wat honing en poedersuiker en hij was tevreden.DSC03896
Ole wilde de chocolademousse hier wel proeven en kreeg een veel te grote schaal met mooi luchtige chocolademousse met erop wat kruim van suikerwerk en ook hij was erg tevreden.
DSC03898Maurits en ik namen een ijsje Histórico en kregen een veel te grote coupe met drie bollen uitstekend ijs, slagroom, saus en chocoladesaus. Ook erg lekker.
We sloten af met uitstekende espresso en na het betalen van de rekening gingen we verder op onze tocht door Guimarăes. Een aanrader dit restaurant. Goed eten voor een zeer vriendelijke prijs.

Cafeína in Porto (Foz do Douro)

En weer waren we een dag naar Porto gegaan, want er is veel te meer te kijken en te doen dan je in één dag kunt behappen en bovendien vonden we het een heel fijne, aangenaam rustige en vriendelijke stad.
DSC03821En natuurlijk moest er geluncht worden. Van Michel (van der Kroft, de kok van ‘t Nonnetje) had ik wat adressen gekregen en ik had gereserveerd bij Cafeína, dat een stukje uit het centrum van Porto ligt, meer in de wijk Foz, bij het strand eigenlijk. Parkeren was makkelijk en we wandelden tegen 14.00 het restaurant binnen. Aan de buitenkant een vrij eenvoudig, onopvallend gebouw, binnen modern ingericht met donkere wanden, zeer prettige stoelen, mooi gedekte tafels, een bar en allerlei andere benodigdheden om een restaurant soepel te laten verlopen.DSC03785
Zoals gevraagd kregen we een ronde tafel voor ons vieren, opgesteld in het midden van het restaurant. In het rokersgedeelte (ik weet eigenlijk niet hoe het zit met het rookbeleid in Portugal), maar dat gaf niet, want alle ramen stonden open, dus de rook kringelde gewoon naar buiten.
Zoals overal betaal je ook hier voor je couvert. Hier is dat dan inclusief brood, boter, olijven en een smeerseltje, wat vandaag met vis gemaakt was en lekker was. De olijven en het smeerseltje staan klaar op een roltafeltje en wordt zo per tafel even snel opgeschept. Het brood was ook lekker en werd telkens DSC03789aangevuld.
Men kent hier een tweetal dagmenu’s, voor 16 en 18 euro, een chef’s menu voor de avond voor 30.50 euro en de kaart, die behoorlijk vriendelijk geprijsd is naar onze begrippen, maar waarschijnlijk voor Portugese begrippen boven het gemiddelde ligt. Ik weet dat niet zo goed, omdat we deze vakantie eigenlijk alleen in het wat luxere segment hebben gegeten, op een enkel restaurant na dan weer, maar ook daar kozen we dan toch niet voor de dagaanbiedingen. Dat kwam gewoon zo uit.
De kaart is opgedeeld in voorgerechten, salades, pasta, een kindermenu, vis, vlees, steaks, eieren, desserts, sorbets en ijs, kaas en fruit.
Het duurde even voor we besloten hadden waar we trek in hadden, maar natuurlijk kwamen we er uit.
De wijnkaart krijg je hier op een I-pad. Een zeer uitgebreide wijnkaart met voldoende wijnen per glas, ook sprankelende wijnen en opgedeeld per wijngebied uit Portugal en de rest van de wereld. Qua prijs zeer goed te doen, maar ook weer boven de gemiddelde prijzen zoals ze elders gerekend worden.
Wij kozen voor wat flessen Quinta de Cottas Grande Reserva, een erg lekkere wijn uit het Douro-gebied, een blend van Rabigato, Arinto en Viosinho.
De bediening tot slot is uitermate vriendelijk en attent, zelfs zo attent, dat toen we het restaurant verlieten we diverse telefoonnummers meekregen die we moesten bellen voor het geval we waar dan ook hulp bij nodig hadden!DSC03799
De voorgerechten kwamen. Maurits kreeg zijn Portugese worstje ‘Alheira’, met een concassé van biet en appel. Op het bord allereerst de stukjes biet en appel met wat lekkere notige rucola. Erop een heerlijk worstje wat gewikkeld was in kataifi en dat geheel was afgewerkt met goede balsamico. Hij was meer dan tevreden over dit gerechtje.
DSC03801Echtgenoot kreeg zijn gebakken foie gras met gekarameliseerde vijgen. Erbij toast en ingekookt braadvocht. De foie was uitstekend van garing, met lekker nog wat zeezout erop, de vijgen waren goed gekarameliseerd en ook hij was zeer tevreden.
Ik was benieuwd naar de kleine sardines Royale met tartaar van tomaat en olijfolie met koriander. Er wordt behoorlijk veel gewerkt met koriander viel me op in Portugal. Ook in de winkels is het in allerlei vormen ruim verkrijgbaar. Nu zijn mijn mannen niet weg van koriander, maar ik wel.DSC03802
Ik kreeg een torentje van sardientjes, die in iets zuurs gemarineerd waren. Ze waren rond gelegd, zodat in het midden de tartaar van tomaat paste. Die tartaar was heel licht bewerkt met onder andere zout. Eroverheen was de olie met koriander geschonken en het geheel was afgedekt met wat kaviaar van de een of andere vis, wat een heerlijk hartig/ziltig effect gaf. Ik vond het een zeer smakelijk gerechtje.
Ole wilde geen voorgerecht, dus we gingen door naar de hoofdgerechten.
DSC03803Maurits had gekozen voor de gevulde inktvis en garnalen met een puree van saffraan. Op het bord allereerst geprakte aardappel met saffraan. Er op drie stukken schitterend malse inktvis gevuld met een heerlijk mengsel van schaaldieren en spinazie en ernaast nog wat garnalen. Eromheen wat tipjes saus op basis van schaal- en schelpdieren. Wederom tevredenheid bij hem.DSC03805
Ole wilde zijn favoriete steak tartare. Hier keurig uitgevoerd met gesneden rundvlees, al aangemaakt op precies de manier zoals Ole dat graag heeft. Erop een rauw eitje, erbij wat salade en van die heerlijke appelkappertjes. Ook nog een schaaltje met warme, dus vers gefrituurde, chips kreeg hij erbij en ook hij was erg tevreden over zijn gerecht.
DSC03807Echtgenoot ging voor een gerecht waar Cafeína bekend om is: de Bacalhau à ‘Dilma’, ooit gemaakt ter ere van een bezoek van de president van Brazilië, Dilma Roussef. Op het bord diverse groenten en kruiden en wat aïoli. Erop de stukken stokvis die heel subtiel gemixt waren met krokante aardappel en ui. De vis was nog mooi mals en zeker niet droog of draderig en het krokante korstje was erg lekker. De kruidenolie die het gerecht omgaf vond hij ook erg lekker, ondanks dat ook daar koriander in verwerkt was. Kortom, weer een gerecht wat in de smaak viel.DSC03809
Ik kreeg mijn gekozen zeebaars met bacalhauballetjes, garnalen en rucola parmentier.
Op het bord heerlijke beetgare spinazie en een zeer subtiele mousseline van bloemkool. Erop de perfect klaargemaakt zeebaars met de garnalen en ernaast wat bacalhauballetjes, die ik deelde met de mannen. DSC03810De zeer attente bediening zag dat en bracht heel vriendelijk nog wat extra balletjes, die we natuurlijk heerlijk hebben zitten opeten.
Eigenlijk waren we wel een beetje volzet, maar omdat we alles zo lekker vonden besloten we – op Ole na – toch tot een dessertje.DSC03811
Echtgenoot ging voor de Tarte Tatin met geslagen room en hij kreeg een lekker stuk uitstekende Tarte Tatin met vers geklopte room zoals het hoort en wederom vond hij het erg lekker.
DSC03814Maurits had nog wel ruimte dacht hij voor de boterige chocoladecake en kreeg een gigantische punt chocoladetaart met een flinke laag chocolademousse bovenop. Het ziet er nogal zwaar uit, maar hij vond de taart verrassend licht en bijzonder smakelijk.
Ik had trek in de ‘crêpes brûlée’ met rode en blauwe bessen. Ik kreeg een bord met sauce Anglaise, die lauw was en waarin wat rode en blauwe bessen lagen. Verder twee opgevouwen, flinterdunne, warme flensjes met een heerlijk krokant laagje, die ook nog eens gevuld waren met besjes en wat geslagen room. DSC03815Ontzettend lekker vond ik het. Ook verrassend licht overigens!
Na de uitstekende espresso waarbij nog een snoepje kwam verlieten we zeer tevreden Cafeína. Een zeer gastvrij restaurant, waar uitstekend wordt gekookt en waar de bediening bijzonder goed is. Een absolute aanrader wat mij betreft in Porto en met dank aan Michel!

The Yeatman in Porto (Vila Nova de Gaia)

Na een ochtend te hebben rondgezworven in het schitterende Porto was ik blij dat ik had gereserveerd bij het restaurant van The Yeatman. Fijne valetparking hebben ze hier en je wandelt het mooie hotel binnen op de hoogste verdieping, waar onder andere de bar, de wijnwinkel en het restaurant zijn gevestigd. De kamers en het zwembad liggen lager. We werden door het erg mooi ingerichte restaurant naar het terras geleid, waar zeer ruime, mooi gedekte tafels met parasol stonden te wachten. DSC03721We genoten even van het meer dan prachtige uitzicht over Porto en opeens hoorde ik ‘Nee zeg, Carla, het is toch niet waar???’ en tot mijn grote verrassing was een bekende van me al bezig met de lunch hier. En wel een van mijn favoriete Nederlandse koks, Michel van der Kroft van ‘t Nonnetje in Harderwijk. Ontzettend leuk om hem daar te ontmoeten, in het voorjaar heeft hij er namelijk een maaltijd verzorgd en na afloop van de maaltijd hebben we nog even met hem en de chef van The Yeatman nagepraat over Porto, Portugal en de maaltijd. Bijzonder leuk!
We namen plaats aan een fijne ronde tafel en begonnen met een bubbel uit Portugal, een Campolargo Bruto, een zeer lekkere sprankelende wijn. DSC03729
Op een zwart rond plaatje verschenen drie hapjes. Onderop een bal gevuld met een behoorlijk sterke gin en tonic, lekker! Links erboven een ‘boon’ gevuld met een lichte citroengel, ook erg smakelijk en rechtsboven een pinda met wasabi en soja. Bepaald geen smaken die ik in Portugal zou verwachten, maar alledrie heel erg lekker.
DSC03730Vervolgens verscheen er een hoorntje gevuld met sardine, guacamole en peper, wat bijzonder hoog op smaak was en heel knap gemaakt, want de sardine bleef goed te proeven. De guacamole vond ik nu eindelijk eens lekker, meestal vind ik die nogal suf.DSC03732
Hierna verschenen er nog drie hapjes per twee personen. Op een langwerpig wit plaatje een terrine van brioche met pistache, foie gras en groene appel, werkelijk heerlijk! Een lollypop met foie gras, fruit en witte chocolade, ook geweldig lekker en in een leuk flesje een appelgazpacho, die heerlijk fris was.
We bekeken de kaarten en besloten – uiteraard – tot het Chef’s Special Menu, inclusief wijnarrangement (een reis door de Portugese wijnregio’s via vijf wijnen) voor drie personen, want we waren bijzonder benieuwd naar de Portugese wijnen die geschonken zouden gaan worden.
DSC03737Nóg een amuse kregen we, waarbij de Campolargo nog eens werd bijgeschonken. Allereerst werd er gedekt (elke gang wordt hier apart ingedekt, ik vind dat prettig) met zo’n leuke tang, wat ik altijd spannend vind. De amuse werd gepresenteerd op een houten plankje met een stukje visnet erop. Links lag in de schelp een gekarameliseerde coquille met kalfsjus, op het net lagen kokkels, stukjes scheermes en diverse zeegroenten. De coquille was adembenemend lekker, zeker in combinatie met de goede jus. De kokkeltjes, scheermesstukjes en groentjes waren volgens mij net uit de zee gehaald, zo heerlijk vers eet ik ze zelden. Een uitstekend begin dus.
De eerste wijn werd ingeschonken. Ik kreeg het idee dat er hier meer sommeliers werken, in ieder geval een mannelijke en een vrouwelijke. Het Engels is niet van iedereen even goed, wat me ook niet uitmaakt eigenlijk, want ook met handen en voeten kom je een heel eind tenslotte. De vrouwelijke sommelier sprak in ieder geval vloeiend Engels en dat is bij de wijn wel heel prettig.
Die eerste wijn kwam uit de Alentejo. Een Alvarinho, Terra d’Alter 2012. Een bijzondere lekkere wijn, waarbij ik moet aantekenen dat ik erg weg ben van de Portugese Alvarinhos.DSC03742
Het gerechtje erbij was kaviaar, komkommer en ijs van champagne. In een wit bekertje lag onderin een rondje gegeleerde vichysoisse met erop flink wat kaviaar, ijs van champagne en piepkleine plakjes mini-komkommer. De mousse van de vichysoisse was precies stevig genoeg, de kaviaar was heerlijk zilt en de smaak van champagne in het ijs was duidelijk te proeven. Zoals bekend vind ik komkommer altijd leuk, ieder mens heeft tenslotte recht op een kleine afwijking. Een goed gerechtje dus.
Olijfolie werd in twee schaaltje ingeschonken, Portugese olijfolie natuurlijk en wel die van Quinta da Vargellas. Volgens de mannen een heerlijke olijfolie. DSC03745Brood werd gebracht. Op een grote houten schaal hier en wel een soort of 6. Het was de bedoeling telkens twee soorten te kiezen, wat de mannen met graagte deden. Ook ik vond het erg lekker brood.DSC03748
De Alvarinho werd bijgeschonken en het tweede gerechtje kwam. Tomaat, eilandkaas, basilicum.
Op een glazen bord kregen we tartaar van tomaat, brood van pistache, azuros kaas, wat een koekaas is, schuim van uitlekvocht van tomaat, een klein groen ontveld tomaatje en dat alles was afgewerkt met basilicum en heerlijke olijfolie. In al zijn simpelheid een bijzonder smakelijk gerechtje, ook weer door de versheid van de gebruikte producten.
DSC03750Ook bij het derde gerecht bleef de Alvarinho en dat gerecht was Algarve garnaal gesauteerd met limoen, venkel, garnaal en een knoflooksaus. Dit gerecht klonk weer simpeler dan het was, want we troffen aan uitstekend klaargemaakte garnalen, mosseltjes, een heerlijke vissaus, zeegroenten en onderop een puree met citroengras en een gelei van zeevruchten. Het geheel was bedekt met schuim van knoflook, heerlijk licht. Zowel in combinatie als apart allemaal erg lekker weer.
We kregen een andere wijn. Een Meruge uit de Douro 2010. Ook een zeer aantrekkelijke wijn, iets zwaarder dan de Alvarinho uiteraard. DSC03753Het gerecht was tarbot, gesauteerd met courgetteplakjes, vissaus en groenten.
Onderin het bord lagen linzen, omgeven door een heerlijke vissaus en schuim van vissaus. Erop een perfect gebakken stukje tarbot met erop heerlijke flinterdunne plakjes gebakken mini-courgette en her en der wat truffel. Dit geheel werd afgemaakt door een flinke rivierkreeft met wat groen er bovenop. Een prima gerecht, mooi van uitvoering en weer kraakvers allemaal.
DSC03754De Meruge werd nog eens bijgeschonken voor bij het volgende gerecht, tripe Gaia style met kreeft en vleesbouillon.
Een mooi wit bord kwam op tafel met in het midden wat stukjes gebakken ingewanden, carpaccio van kreeft, een witte bonenpuree, spekjes, minipastinaak en een bijna gegeleerde vleesbouillon waarin duidelijk chorizo te proeven was. Hoog op smaak allemaal en bijzonder smakelijk vonden we.
We waren toe aan een rode wijn en dat werd een Quinto de Sant’Ana, een Pinot Noir 2012. Lichtgekoeld en erg lekker. Uit de omgeving van Lissabon.DSC03758
Hierna werd het qua menu wat rommelig, want er werd van afgeweken, wat tot de nodige verwarring leidde. Volgens de zwarte brigade kregen we nu namelijk tong, maar we wisten heel zeker dat het buikspek was. Ik beschrijf gewoon het gerecht, een ‘titel’ hebben we niet. Op flink wat gebakken prei met een zacht sausje, waarin we duidelijk koffie en kalfsjus proefden kregen we een perfect uitgevoerd stukje crunchy ‘suckling pig’, speenvarken dus. Perfect klaargemaakt, het vlees mooi mals, de bovenkant heerlijk krokant. De saus met de prei was geweldig lekker en heel bijzonder. Erop nog wat donkerpaarse cressjes, die erg smaakvol waren.
DSC03761De Pinot Noir werd doorgeschonken bij het volgende gerecht, waarvan ik eigenlijk denk dat dat een extra gerechtje was. Het was namelijk kalfsentrecote. Kalfsentrecote als het ware verpakt als een pakketje met een zeer spicy saus, wat wij heerlijk vonden. Verder erbij tartaar van kalf, groentjes, chorizobacon, spongecake van aardappel en parmezaanse kaas. Een bijzonder lekker vleesgerecht.
Een nieuwe wijn werd ingeschonken, een Passadouro, Douro DOC 2011 en die vonden we bijzonder lekker. DSC03763We keerden terug naar het menu. Dat nam overigens de nodige tijd in beslag, zonder dat de keuken daar iets aan kon doen. Een zeer brutale meeuw vloog namelijk het terras op en pakte een stuk vlees van een van de al klaar staande borden, waardoor alle vier de borden opnieuw gemaakt moesten worden. Niet leuk voor de keuken, maar wij moesten er eigenlijk wel om grinniken.  We kregen eendenborst met een krokante laag met onder andere gember en kerrie, vijgen en een saus met foie gras. Uitstekende eendenborst was het natuurlijk, erg lekker in combinatie met de gember en kerrie; een combinatie die ik nog niet kende, dus leuk. De saus was goddelijk lekker en mooi hoog op smaak, de bijgerechtjes waaronder wat groentjes en een half bolletje waarin het gekonfijte pootje van het beestje verwerkt was waren ook allemaal erg lekker. Opvallend was dat het citrusfruit wat erbij lag gebakken was. Wat we ook al erg lekker vonden. Weer een prima gerecht.
Waarmee we richting de desserts gingen.
DSC03766Als eerste dessert kregen we ananas. Ananassorbet, gekarameliseerde ananas en citroenyoghurt. Een fris klein dessertje was het, waarbij de mascarponemousse met ananas opviel en ook het minieme gebruik van kokos. Prettig licht allemaal en wederom erg smakelijk. Iets anders gepresenteerd dan op de menukaart staat, maar dat boeide ons niet zo.
Bij het volgende en laatste dessert kwam een glas madeira. Malsmsey Madeira Harvest Colheita 2006, Blandy’s. Zoet, maar gelukkig niet zo plakkerig als een PX. DSC03769
Erbij karamel en chocolade; karamelpudding met gezouten chocolade, karamelijs en chocoladetruffel. Precies dat troffen we op het bord aan, zeer mooi gepresenteerd overigens. De karamel met de gezouten chocolade was hemels, het karamelijs had als extra smaakmaker nog amandel en de truffel was gevuld met sinaasappel. Verder lagen er nog wat zoute pinda’s op het bord om het gerecht mee af te maken. Een fijne afsluiter.
DSC03771De echte afsluiter kwam in de vorm van uitstekende espresso (dat schenken ze overigens overal in Noord-Portugal) waarbij ook nog wat lekkere snoepjes kwamen en met het leuke gesprek wat we hadden met Michel en de chef.
Het was natuurlijk al laat in de middag toen we via het restaurant de hal in wandelden, op weg naar de wijnwinkel, waar we wat dozen aanschaften. Nogal rozig reden we terug naar ons heerlijke vakantiehuis, waar we ons die avond wat vermaakten met slaperig lezen, fruit en wat kaas.
Een erg lekker restaurant, schitterend gelegen, uitstekende en zeer attente bediening (zo kreeg ik bijvoorbeeld halverwege de maaltijd extra papier van ze om aantekeningen te maken, zonder dat ik erom gevraagd had), prima wijnen, een goede keuken, kortom: de reis waard.

le Saint James in Bouliac

Nadat we rond middernacht waren vertrokken – we rijden tenslotte alle vier en vinden het geen enkel punt om wat in de auto te slapen onderweg – waren we keurig rondom 13.00 in Bouliac, waar ik deze keer had gereserveerd bij de grote broer (of zus) van l’Espérance, le Saint-James. Om precies te zijn in het restaurant van het hotel. DSC03562Een keurige entree met veel bloemen, zoals je altijd wel ziet in de rijkere Franse dorpen en een schitterend terras met zicht over Bordeaux en wat wijngaarden en een deel van het moderne, glazen restaurant. DSC03564
Op het terras dronken we ons aperitief, driemaal een glas witte wijn, een Sainte Marie 2013 uit de omgeving en een frisdrank voor de BOB, die ons het laatste stukje na de maaltijd naar het overnachtingshotel van deze reis zou rijden.
Erbij wat hapjes.
DSC03566In een houten bakje met kunstgras per persoon een tomaatje met mozzarella en krokante basilicum. Hoewel bekend, toch verrassend omdat de basilicum deze keer zeer krokant was, leuk dus. Verder in het bakje een krokantje met een vulling van krab en lemongrass. Ook verrassend vanwege de pareltjes lemongrass. De keuken leek moderner dan ik had gedacht en dat is altijd leuk, zeker in La France.DSC03568
In een ander, ook van hout, bakje een stukje foie gras met gelei van abrikoos, afgedekt met sesam. Ook al verrassend lekker, de foie was mooi stevig en de gelei van abrikoos bleef goed te proeven, wat ik knap vond.
Verder een lolly van geitenkaas, omwikkeld met gelei van biet en erop een stuk macadamianoot. Ook erg lekker.
DSC03569We werden gevraagd naar binnen te gaan en kregen een erg mooie ovale tafel voor 4, keurig gedekt in zwart/wit/brons, lekker ruim en met zeer prettig zittende stoelen. Het uitzicht ook hier is werkelijk schitterend. Nu was het ook een bijzonder mooie dag moet ik zeggen. DSC03573Het restaurant was behoorlijk gevuld en deed me in de verte enigszins denken aan Les Jardin des Sens in Montpellier (waar ik overigens niet diep enthousiast over was), hoewel dat meer ‘terrassen’ heeft en veel minder uitzicht.
In een leuk zilverkleurig mandje verscheen brood. Leuk brood, klassiek en met olijf, maar mooi vers en nog warm, dus de mannen wisten er wel weg mee. Heerlijke olijfolie stond op tafel.
We bekeken de kaarten en besloten tot het menu waarvoor we hieDSC03574r waren gekomen: het menu le ‘Tour de Magie’. 49 euro p.p. en dat houdt in een voorgerecht, een hoofdgerecht (vis of vlees), een dessert, twee glazen wijn per persoon, mineraalwater, koffie en friandises. Voor de andere menumogelijkheden gaan we nog wel eens met zijn tweetjes terug…
Bij het voorgerecht kwam een Sauvignon Blanc uit Bordeaux in het glas, een F. Thienpont 2012. Een lekkere Sauvignon Blanc, overigens met een kwart Semillon, fris en licht en goed passend bij het gerecht.
Dat gerecht was Baskische paprika met zalm. DSC03578
Op het bord een stukje rauwe zalm, die boterzacht en smeltend was. Erbij de kleine paprikaatjes, die gevuld waren met een lekkere roomkaas met veel verse kruiden. Verder krokantjes van olijf, bieslook, ui, kappertjes, rucola, diverse kruiden en tartaar van zalm met een zalige dressing, die sommigen waarschijnlijk te hoog in de zuren zouden vinden, maar die ik bijzonder lekker vond. Een zeer geslaagd gerecht en eigenlijk waren we nogal verrast, omdat we dit niet hadden verwacht.
Na een keurige pauze werd er rode wijn ingeschonken. Maurits zou rijden en nam voor zijn moeder nog een glas witte wijn…
Die rode wijn kwam verrassend genoeg uit de Languedoc..Domaine d’Aupilhac, Lou Maset 2012. Een fijne, stevige wijn.
We hadden mogen aangeven of we vlees of vis wilden. DSC03585Maurits had als enige voor de vis gekozen en kreeg een mooi stuk kabeljauw, perfect van garing met erbij diverse zomergroenten, een raviolo gevuld met mosselen, waarbij opviel dat het deeg fantastisch mooi dun was en dus doorzichtig en bouillon met gember. Het geheel was afgedekt met schuim van mosselen. Hij was zeer te spreken over alle onderdelen van het gerecht, vooral de vulling van de raviolo kon hem zeer bekoren.
Wij kregen het vlees van deze dag en dat was kalkoen. Voor het allereerst overigens dat ik in Frankrijk kalkoen als hoofdgerecht kreeg en ik vond het leuk.DSC03583
Kalkoen met foie gras, aardappel, saus gemaakt van de jus van de kalkoen met foie gras. Verder rondjes aardappel en rondjes groente erbij, die perfect al dente waren. Ook hier ontbrak de rucola niet. Gelukkig wel rucola met smaak! Ik vond het een zeer lekker gerecht en gelukkig lang zo zwaar niet als het klinkt.
Dit in tegenstelling tot het schitterende dessert wat we kregen. ‘Snickers’ met ijs met gember en pinda en een vulling die aldus de uitstekende bediening was gemarineerd in onder andere azijn. DSC03589De ‘Snicker’ was afgedekt met heerlijke pure chocolade, er lagen nog wat losse pinda’s bij en erop stond een soort pastille van karamel, ook aan twee kanten afgedekt met chocolade. Heerlijk, heerlijk!
Bij de uitstekende espresso kwamen nog wat snoepjes. Per persoon een plaatje met een marshmallow van bosbessen, op een lepeltje een gelei met rood fruit, in een glaasje een Mojito en een cakeje met limoen en chocolade. Stuk voor stuk bijzonder smakelijk.DSC03590
We vonden het een heerlijke lunch, een zeer aantrekkelijk restaurant en als we in de omgeving zijn keren we hier zeker terug, want er wordt hier uitstekend gekookt. De bediening is ook zeer goed en heel attent, parkeren kan op eigen terrein en het terras is schitterend.

Parkheuvel in Rotterdam

We waren deze maand ook nog bij Parkheuvel. Ik zag uit mijn ooghoek een Iensdeal. 10-gangen amusediner (ook voor de lunch te boeken) voor 100 euro. En dat bij **Parkheuvel! Dat wilden we dus wel graag proberen, zeker na de zeer geslaagde lunch niet zo lang geleden.
Parkeren ging weer makkelijk onder de bomen onder het restaurant en we wandelden de trappen op. De deuren zwaaiden open en er was een hartelijke ontvangst door de patron en de maître, leuk!
Of we binnen of buiten wilden zitten. Nu is het terras natuurlijk geweldig hier, maar gezien de hitte kozen we er toch voor om lekker binnen te gaan zitten. Een tafel bij het raam kregen we en een aperitief wilden we wel Een gin – tonic deze keer maar eens. De Hendrick’s DSC03510gin was op, maar ze hebben een leuk alternatief, Bobby’s van Nederlandse bodem, om precies te zijn uit Schiedam. In het glas behalve de gin een met kruidnagelen ingestoken plakje sinaasappel en een beetje Fever Tree tonic, zodat we de gin goed konden proeven. Een hele mooie zachte gin is het, die ik zeker ga aanschaffen voor thuis. Een fijn begin dus al.DSC03512 Nog leuker was het toen bij het afrekenen bleek dat het aperitief was aangeboden door het echtpaar Van Loo, waarvoor mijn hartelijke dank!
Hapjes verschenen. Kroepoekjes van rode biet, paprika en tomaat, lekker en schitterend krokant; een wontonnetje van paling met bladselderij, ook erg smakelijk; de bekende cannelloni van sesam met piccalilly, altijd erg lekker en terecht dus wat mij betreft dat hij er gewoon in gehouden wordt, spongecake van en met Amsterdamse ui, ook lekker, heerlijk fris en tot slot een krokantje van zeewier met mousse van zwezerik, bijzonder smakelijk!
DSC03515Brood verscheen, boter ook. Olie, peper en zout stonden al op tafel. Water kwam ook, bruisend voor echtgenoot, plat voor mij en dat water werd later in de koeler geplaatst, zodat het heerlijk koel bleef. Handig met deze temperaturen.
Inmiddels was er ook een tassenhanger gebracht, waarna er een amuse kwam.  In een mooi glazen schaaltje een slak (escargot) met schaafsel van walnoot, saus van doperwt en schuim van citrus. DSC03517Een erg mooie combinatie en twee perfect gegaarde slakken troffen we aan. Vooral de saus van doperwt met het citrusschuim deed het erg goed samen.
De kundige sommelier kwam vragen of we de wijnkaart wilden zien of dat we een arrangement wilden. Bij 10 gangen wilden we wel het arrangement, maar natuurlijk geen 10 glazen. Dat was ook zijn bedoeling niet, hij had wijnen uitgezocht, die een aantal gangen aan zou kunnen. In totaal zouden we ongeveer op 5 glazen uit komen, wat we prima vonden.
De eerste wijn was een Riesling. Peter Lauer, “Senior” Tap 36, 2012, Saar. Een lekkere Riesling met weinig petrol.
DSC03520Erbij een nieuw gerecht van de chef. Langoustine met tandoori. We kregen rauwe langoustine gelegen op tandoorigelei met ingelegde groentjes, croutons van zuurdesem, citrus, krokantjes van olijf en gegeleerde gazpacho. De combinatie van de zoetige langoustine met de heel zachte tandoori was heerlijk, de krokante olijfstukjes gaven een bite aan het gerecht, de groentjes waren lekker fris en de gegeleerde gazpacho was zeer hoog op smaak en heel bijzonder van consistentie. Ik vond het een uitstekend gerecht, zo’n gerecht waarvan je eigenlijk heel veel wilt eten.
We gingen door met in het glas een Rully Maizières, Vincent Dureuil-Janthial 2005, een erg lekkere wijn. DSC03528Het gerecht was tartaar van MRIJ-rund, gepocheerd kwartelei, zuur van Kesbeke. Alweer een plaatje om te zien en geweldig lekker. Uitstekend vlees, handgesneden uiteraard, lekker aangemaakt, heerlijk zuur en ook nog pijnboompitten, die ik normaliter onnodig vind, maar in dit gerecht eigenlijk erg lekker vond.
De Rully werd doorgeschonken bij het volgende gerecht. DSC03530Kreeft Thermidor. In een mooi bord met een leuke decoratie erop heerlijk kreeft Thermidor met erop aardappelmousseline, alle groenten brunoise gesneden. Mooie zachte smaken in een heel romig gerecht. Het ontlokte echtgenoot de opmerking dat de chef dromerige gerechten maakt, wat ik dan weer mooi gevonden vind.
Bij de Rully vervolgens een volgend gerechtje. Een klassieker van Van Loo.DSC03532 De ravioli van Bresse-kip met langoustine. Tja, dit gerecht is natuurlijk al vaak besproken en zal nog vaak besproken worden ook, want het zou doodzonde zijn om dit uit het oeuvre te halen. Heerlijke kreeftensaus met duxelles onder de fantastische raviolo troffen we aan en wederom was dit een mooi romig, maar ook hoog op smaak zijnd gerecht. Bijzonder smakelijk.
Bij het volgende gerecht kwam een Cabernet Franc in het glas. Chinon Cuvée Terroir, Charles Joguet 2010. Een lekkere frisse aardse rode wijn.  DSC03536Een stukje gebakken St. Pierre, ingestoken met laurier was het volgende gerecht Eronder courgette met octopus, scheermes en venkelkrokantjes. Erbij verder een octopusje, venkelpuree met peterselie, jus van octopus, tomaat en laurier. De vis was uiteraard perfect van garing, de jus was schitterend hoog op smaak en zover ingekookt dat hij tegen gelei aan zat, de laurier was uitstekend te proeven en het hartige in de jus – wat hem wat mij betreft zo geweldig lekker maakte – kwam, zo vertelde de uitstekende en vriendelijke bediening – van laurierdropjes. Een geweldig goed gerecht weer!
De Chinon werd doorgeschonken bij het volgende gerechtje. DSC03538Tomaat. Allerlei bereidingen van tomaat. Allereerst een heerlijke antiboise met een gemarineerd kerstomaatje, erg mooi opgediend. Op de deksel van het schaaltje spongecake, maar dan de harde, krokante versie, van tomaat, verder mousse, poeder en een krokantje van tomaat en ook nog poeder en gelei van tomaat. Allemaal lekkere bereidingen, hoewel het na het geweld van de voorgaande gerechten wat eenvoudig overkwam. De mousse van tomaat was omhuld met de gelei van tomaat, waarin dan ook weer stukjes van allerlei tomaatsoorten te vinden waren. Knap!
Bij het vDSC03545olgende gerecht kwam een rode Languedoc, een Domaine des GreCaux, Hêmèra 2006, Coteaux du Languedoc, Montpeyroux. Een lekkere stevige wijn.
Erbij reebok. Reebok met cantharellen, ananas, groene groenten, jus van de bok, rode biet en een gebakken aardappel. Erg mals vlees, heerlijk van smaak en alle andere ingrediënten pasten er prima bij. De ananas, zeer minimaal gebruikt, gaf een leuke frisheid. De cantharellen waren natuurlijk heerlijk. DSC03550
Bij het dessert kwam een Cerdon, Benardat Fache 20143, Bugey, zo’n leuke sprankelende lichtrode dessertwijn.
Het dessert bestond uit twee delen. Allereerst in een glaasje een sorbet van cassis met room, rood fruit en schaafsel van amandel. Een heerlijk fris en licht dessert en de wijn paste er uitstekend bij.
DSC03552Het andere deel kwam erna. Op een blauw plaatje de fameuze met witte chocolade gevulde frambozen van de chef, erbij streepjes gelei van framboos met onder andere balsamico en erbij een Magnum van witte chocolade gevuld met mousse van frambozen. Onder de Magnum nog gehakte nootjes. Overbodig eigenlijk om te zeggen dat alles even lekker was.
Espresso en thee namen we vervolgens in de lounge, daar was het heerlijk koel vanwege de airco. Mevrouw Van Loo kwam nog even gezellig een praatje maken, liet ons de tekeningen van de verbouwing zien en we mochten zelfs al kijken in de nieuwe ruimte waar voorheen de zaal voor gezelschappen was, wat we erg leuk vonden.DSC03557 Bij de espresso/thee nog die overheerlijke madeleine en een plateau met veel te lekkere snoeperijtjes.
Ook kwam de vriendelijke mevrouw van de bediening nog langs met het tableau met die heerlijke truffels, waaruit we toch ook nog een keus maakten. DSC03559Genoten hebben we van deze meer dan heerlijke lunch. Heerlijke gerechten, heerlijke wijn, uitstekende bediening: kortom, een bijzonder fijne middag!

Catch by Simonis in Scheveningen

Op deze warme donderdagavond moesten we uit eten, want Ole gaf een tapasfeestje met vriendinnen. De hele middag hadden ze gekookt en de meest lekkere geuren kwamen uit de keuken. Eigenlijk hadden we helemaal geen zin om uit eten te gaan, de volgende dag namelijk hadden we al een 10 gangenlunch besproken bij Parkheuvel en zelfs voor ons is het dan wat veel om de avond ervoor ook weer naar een restaurant te gaan, zeker met de hoge temperaturen die er waren.
Maar goed, als meewerkende ouders verlaat je dan toch gewoon je eigen huis. Ik had gereserveerd bij Catch by Simonis, we wilden wat lichts eten en dachten aan oesters of iets dergelijks. Om 20.00 konden we terecht in het afgeladen restaurant, gelukkig was er nog een tafeltje op het terras, waar het in de loop van de avond erg prettig afkoelde door een windje. De tafeltjes staan wel ontzettend dicht op elkaar, dus we konden zo ongeveer van alle tafels alle gesprekken volgen.
We hadden toevallig dezelfde goede jongeman die ons bediende deze avond en we begonnen met een glas witte wijn, een Semillon weer, die best lekker was. Water wilden we ook wel, voor echtgenoot een grote fles bruisend water en ik wilde een karaf. Karaffen hebben ze niet, je krijgt hier een glas water met ijsblokjes, ook best wat mij betreft.
Brood hoefden we niet, we bekeken de kaart. Inmiddels was het tegen kwart voor negen en we hadden toch wel wat trek gekregen. Echtgenoot stelde voor een voorgerecht en een hoofdgerecht te nemen en dat vond ik prima.
We namen dezelfde Meursault als de vorige keer, die van Jadot van 2012 en wederom beviel deze ons uitstekend. De fles werd keurig op ijs gezet en ook de waterfles ging erbij.
DSC03502Als voorgerecht koos echtgenoot uit de zeven mogelijkheden de Perle Noir-oesters, volgens de beschrijving een oester die is gerijpt in de rivier ‘Belon’ in Bretagne. Ze heeft een nootachtig accent, het vlees is wit van nature en vult de hele schelp. De oester is zacht, suikerzoet zelfs en een beetje knapperig. Keurig op ijs opgediend met de bekende vinaigrette en tussen het ijs wat zeekraal, wat we ook gewoon hebben opgegeten, want we zijn nu eenmaal dol op zeekraal. De oesters vond hij bijzonder smakelijk.DSC03500
Ik had geen trek in oesters en besloot de Sushi combination te nemen. Dat betekent hier twee crispy tuna nigiri, vier salmon torch roll en vier California maki roll. Veel te veel natuurlijk, maar dat was mijn eigen schuld, ik had het helemaal zelf besteld. De tuna nigiri was qua tonijn prima, ook het licht pittige sausje erbij vond ik lekker, maar de krokante, gebakken rijst eronder, die nog warm was vond ik persoonlijk wat minder. Eigenlijk vond ik alle rijst van de sushi hier niet erg lekker als ik heel eerlijk ben. De California maki, normaliter in Nederland mijn favoriet, vond ik aan de flauwe kant, ik proefde de vermelde king crab die erin zou zitten helaas helemaal niet en ook dippen in de sojasaus hielp niet echt. De salmon torch vond ik wel erg lekker, zowel de gebrande buitenkant als de licht krokante buitenkant. Ook de gepofte rijst erop vond ik lekker. De wakamé en komkommersliertjes die ook op het bord lagen heb ik ook lekker opgegeten, want die waren prettig fris.
Na een veel te lange wachttijd kwamen de hoofdgerechtenDSC03505. Voor echtgenoot het gerecht wat ik de vorige keer had: een hele gebakken tarbot met gewokte asperges, lamsoren en een kruiden beurre blanc. De tarbot was prima gebakken en viel van de graat af, de groentjes die helaas op de vis lagen waren ook prettig beetgaar, de beurre blancsaus vond hij wat minder en de zoete aardappelpuree was best lekker. Erbij kreeg hij nog een schaaltje met goede drooggebakken frieten en te zoete mayonaise. DSC03508
Ik kreeg scholfilet, geserveerd met lamsoren, Stellendamse garnalen, antiboise en aardappelmousseline. Twee flinke scholfilets kreeg ik, te lang gebakken overigens, waardoor ze droog waren. Erbij/eronder veel lamsoren, die goed waren. DSC03507Garnaaltjes lagen her en der verspreid en waren warm geworden, wat ik persoonlijk wat minder vond. De antiboise vond ik niet heel smakelijk en de beloofde aardappelmousseline was aardappelpuree, die wel weer smakelijk was. Het erin gestoken krokantje van filodeeg smaakte naar niets en heb ik dus laten liggen.
We sloten af met een goede espresso waarbij een koekje kwam en we besloten dat Catch by Simonis eigenlijk op het niveau van een niet geupgrade VanderValk zit en dat we er maar niet meer gaan eten. Er is helemaal niets mis mee, hele volksstammen zullen er diep tevreden over zijn, maar het is er wat ons betreft niet verrassend en smakelijk. Het enige wat er wel echt leuk is,  uiteraard naar onze mening, is de jongeman die ons bediende, want hij heeft echt kennis van zaken en herkent zijn gasten ook en de zeer prettig geprijsde wijn is natuurlijk ook een pré.

 

Perceel in Capelle a/d IJssel

Weer zat Perceel bij de prijswinnaars van Dining With The Stars en weer gingen wij er op een zondag lunchen. In eerste instantie zouden we samen gaan, maar oudste zoon was dit weekend thuis en vond het leuk om mee te gaan. Een telefoontje leerde dat dat geen enkel probleem was.
Een zeer vriendelijke ontvangst kregen we door de sommelier en we kregen een tafeltje bij het raam. Het restaurant was op een enkele tafel na gevuld en raakte deze middag helemaal vol.DSC03451
We begonnen met een gin en tonic, een Oostenrijkse gin hier, Reisetbauer Blue Gin met mijn favoriete tonic, die van Fever Tree, de gewone Original. Een lekkere gin!
Een bakje met gekruide Emping stond al op tafel.
Bij het aperitief kwam een drietal hapjes.DSC03453 In een houten schaaltje op kleine augurken per persoon een plak augurk met Oost-Indische kers, een fragiel tartelletje met peterseliewortel, poeder van blauwe bes en een bloemetje van zomerpostelein, een hartige churros met een dip van geitenkaas en kruiden. Alledrie erg lekker.
DSC03455De chefsbite wilden we ook wel, dat was net als de vorige keer een Gillardeau oester, maar deze keer eentje met gerookte boter, radijs en zuring en ook deze oester was geweldig lekker. De toegevoegde ingrediënten combineerden mooi met de zilte oester.
Het menu voor deze middag werd door de vriendelijke gastvrouw weer in het houdertje op tafel geschoven, attent vind ik dat toch en we begonnen met een amuse.DSC03458
Een gazpacho van perzik met sugar snaps en peterseliewortel. Erg lekker ook, het wordt wat saai en fijn hoog op smaak. De perzik was en zacht en stevig van smaak, knap gedaan.
Bij het menu was het mogelijk te kiezen voor een uitbreiding met een tussengerecht en een kaasgang, bovendien was er de mogelijkheid om over te stappen op een all-in-actie, wat we deden. Een BOB-arrangement, wat ook werd aangeboden in de actie, was niet nodig, oudste zoon reed deze middag.
DSC03460Brood, zuurdesembrood, kwam op tafel, met een ietsiepietsie geitenboter met pijnboompitten erop. Het brood werd gedurende de middag telkens bijgevuld.
De sommelier schonk de eerste wijn in. Een Welschriesling 2013, Christoph Bauer. Een wat mij betreft niet enorm overtuigende wijn.DSC03464
Het eerste gerecht was dorade, rauw, komkommer, rijst, shiso, yoghurt.
Een keurige cirkel rauwe tartaar van dorade kregen we met erop brunoise van Granny Smith. Het geheel was afgedekt met romige yoghurt. Eromheen aan tafel geschonken saus van shiso, verder erop een wild viooltje en een bloem van borage. Een koekje van rode gebakken rijst dekte de witte rijst af, die heel zacht van smaak was. Een erg lekker gerecht vonden we het en een plaatje om te zien.
In het glas verscheen vervolgens een Weisser Burgunder van Kranz, Pfalz, 2012, die me een stuk beter beviel. We waren toe aan het extra tussengerecht.
DSC03468Erbij voor Maurits de rundertartaar, rauw, ui, cornichons, gefermenteerde groenten. Een specialiteit van de chef. Ook dit was mooi om te zien en hij was erg tevreden over de heerlijke tartaar, die wat hem betreft perfect was aangemaakt. Ook de salade en de crunches (gepofte quinoa dachten we) die erop lagen konden hem bekoren.
Omdat wij de rundertartaar de vorige keer al hadden geproefd, zoals de gastvrouw zeer attent had onthouden, kregen wij een andere specialiteit van de chef, de eendenlever. DSC03474Eendenlever met witte druiven en avocado.
Een schitterende glazen schaal met dubbele bodem verscheen. Onderin de schaal een allerschattigst takje met roze roosjes en in het kuiltje bovenop de schaal allereerst de saus van avocado met erop de perfecte eendenlever. De lever was afgewerkt met gehalveerde, ontpitte witte druiven, bloemen, kruiden, gezouten pistachecrumble en wat salade en alles was werkelijk heerlijk. Een genot om te eten.
Bij het volgende tussengerecht kwam een Albarín blanco, Pardevalles Terra de Leon in het glas. Albarín schijnt een zelfstandige druif te zijn. In ieder geval een wijn die me zeer beviel.
DSC03480Erbij de kabeljauw. Kreeft, broccoli, mierikswortel, zilte groenten. Op het bord allereerst een heerlijke, licht zure vinaigrette van dille met mierikswortel. Erin een fijn stukje kabeljauw met erop een perfect gegaard stukje kreeft. Verder een krokantje van kaas, wat zilte groenten en quenelle broccoli. Alweer een goed gerecht.
Bij het hoofdgerecht schonk de sommelier een glas Tugela River 2012 by Spioenkop Wines, en die beviel ons goed.DSC03486
Het hoofdgerecht was kalf, bloemkool, kers, hazelnoot, lavendel. Een bijzonder smakelijke combinatie van uitstekende kalfslende kregen we met erbij een jus van kalf met lavendel, bundelzwammetjes, waterkers, bloemkoolcrème en een krokantje van bloemkool en diverse gebakken kersen die een geweldig leuk accent gaven. Wederom tevredenheid aan onze tafel. DSC03487Erbij nog in een apart bakje een heerlijk luchtige aardappelpuree met erop gepofte spelt en bieslook, ook al bijzonder smakelijk.
Ik checkte heel even mijn telefoon en tot mijn verbazing én plezier bleek ook Elizabeth (en haar echtgenoot) van Elizabethonfood in het restaurant te genieten van een lunch, dus moesten we even kennismaken. Heel plezierig!
Bij het dessert kwam een Cerdon, Renardat FacheDSC03494 in het glas, zo’n leuke licht sprankelende halfzoete rosé dessertwijn uit Bugey. Prima passend bij het dessert. Aardbei, karnemelk, verveine. Op het bord ijs van karnemelk, crunch van verveine, crème van verveine en diverse bereidingen van aardbei, waaronder meringue. Een prettig fris dessert, lekker licht en derhalve een fijne afsluiting.
Bij de espresso/thee kwamen nog lekkere snoepjes. Een makaron van en met ananas en koriander, een cannelé met aalbes, een witte chocolade bonbon met iets van rood fruit en een marsh mallow van yoghurt. Alles even lekker.
DSC03496Alweer erg tevreden verlieten we Perceel, het lijkt wel of ze telkens beter worden. Een genot om er te eten en heerlijk dat ze op zondagmiddag open zijn voor de lunch!