De Olijfboom in Barendrecht

Tijdens een zondagmiddaglunch bij De Lindehof in Nuenen zat aan de tafel naast ons onder andere de chefkok van restaurant De Olijfboom in Barendrecht. Een mij volkomen onbekend restaurant. Na een praatje nodigde hij ons uit om eens een vorkje te komen prikken en zoals wel vaker kwam dat er niet van. In het kader van de AH&Iens-actie zag ik opeens dat ook De Olijfboom eraan meedeed en zo kwam het dat wij op deze dinsdagavond binnenstapten bij De Olijfboom.
DSC04847Stoer ingericht met hout en een fabrieksachtig aandoend plafond, een bar en een open keuken, waarin de twee koks rustig aan het werk waren en immense hoeveelheden borden uitserveerden, want het restaurant was zeer behoorlijk gevuld op deze doordeweekse avond. Ook de muziek die gedraaid werd vond ik leuk, niet al te achtergronderig, maar gewoon leuk aanwezig en zeker niet storend.
Een vriendelijke ontvangst door de jonge bediening en we kregen een ruime tafel bij het raam. Een aperitief wilden we wel en dat werd een gin en tonic. Gin hier van Tanqueray en tonic van Royal Club en verder geen toeters en bellen. Die verwachten we ook niet.
De chef kwam even een hand geven, heel vriendelijk en wenste ons een fijne avond.DSC04850
Heel gastvrij kwam er direct een flinke houten plank op tafel met erop wat hapjes bij het aperitief. Allereerst lekker warme bruschetta met tomaat en basilicum, ernaast warme amandelen die even kort waren warm gemaakt in olie en waren nagezouten, ook erg lekker. Daarnaast heerlijk zachte Iberico ham, zo zacht at ik het alleen nog maar in San Sebastian en Bilbao en lekkere Manchego. Ons viel op dat de ingrediënten van uitstekende kwaliteit waren en dat is heel erg prettig.
Op een A4tje kwam het AH/Iens drie gangenmenu met de mogelijkheid om nog een extra starter te nemen. Ook een tussengerecht extra behoorde tot de mogelijkheden en bij het dessert kon je kiezen tussen het dessert of kaas (6.50 extra). Bij het voor- en hoofdgerecht was er telkens de keus uit drie gerechten, allemaal heel gastvrij vonden we.
We waren er vrij snel uit en besloten ook dat we er een wijnarrangement bij wilden, wat zeker mogelijk was (23 euro). Water kwam op tafel, een fles bruisend voor echtgenoot en voor mij een karaf.
Het viel me op dat bij het uitserveren van de gerechten de bediening keurig witte handschoenen aan heeft. Handschoenen vind ik altijd prettig, maar vooral witte. Ik heb iets tegen donkere handschoenen, het staat nogal thrillerachtig vind ik altijd…
De eerste wijn kwam uit Spanje, Terra Alta, Las Colinas del Ebro, 2013 en die was in orde. We hadden de starters aan ons voorbij laten gaan na de heerlijke plank met hapjes en begonnen met het voorgerecht.
DSC04861Erbij voor echtgenoot de rouleau van eendenlever en Serranoham en een uiencompôte.
Twee flinke rouleau kreeg hij die lekker hartig waren en waarin de smaken goed te onderscheiden waren. Krokantjes van zuurdesembrood maakten het gerecht compleet.DSC04863
Ik kreeg mijn tonijn op Oosterse wijze. Vier plakjes zeer kort aangebraden tonijn kreeg ik, omwikkeld met sesam. Erbij sesammayonaise, sojasaus, een deegkussentje met sesam met erop heerlijk zeewier, plakjes gemarineerde gember en appelkappertjes en ik was erg tevreden over dit gerecht. Goede tonijn, zeer hoog op smaak en leuk dat er ook flink wat gember bij lag, want daar moet je maar van houden tenslotte. En dat doe ik.
DSC04865Op tafel kwam vervolgens een zwart wijnglas. Nog nooit had ik uit een zwart glas gedronken en ik ben het ook verder niet meer van plan, maar geestig vond ik het wel. De wijn was al ingeschonken, want we moesten raden welke wijn het was. En toen bleek maar weer hoe ontzettend moeilijk blindproeverijen zijn, want ik dacht aan een lichte rode wijn, echtgenoot dacht aan een witte wijn, maar de vriendelijke jongeman haalde ons uit ons lijden en liet de fles zien. Het bleek een rosé te zijn, een Bardolino Chiaretto classico van Zeni. Nu ben ik nog steeds niet bepaald kapot van rosé, maar deze vond ik wel kunnen. Hij paste ook eigenlijk best wel bij het tussengerecht, loempia gevuld met ossenhaas en pindamayonaise. DSC04869Maar liefst drie loempiaatjes kregen we, ruim gevuld met net iets te droge ossenhaas en erbij de pindamayonaise, die we erg lekker vonden. Het deeg was mooi krokant, de vulling zou iets hoger op smaak mogen wat ons betreft, de mayonaise was erg lekker en de presentatie vonden we ook leuk. Wel een behoorlijk ruime portie vonden we het.
In het glas kwam vervolgens een Blauer Zweigelt 2012, Pitnauer, Carnuntum Classic en ook die wijn beviel ons.
DSC04873Echtgenoot kreeg een behoorlijk groot bord met verse pasta met bospaddestoelen, truffel en Parmezaan. De pasta was prima al dente, de paddestoelen waren erg lekker, de truffelsmaak was duidelijk aanwezig en de Parmezaan was erover heen geschaafd. Hij was tevreden over zijn pasta, ook hier proefde hij weer duidelijk peper, de chef heeft een ruime hand met peper.DSC04875
Ik kreeg mijn rundduo van sukade en suddervlees en eigen jus. Terwijl ik dit schrijf zit ik me af te vragen of ik werkelijk sukade heb gekregen, want het getrancheerde vlees wat ik kreeg was prachtig rosé gebraden, smeltend zacht en heerlijk van smaak. Sukade ken ik eerlijk gezegd heel anders (ook lekker hoor!). Wat niet wegneemt dus dat het fantastisch vlees was. Eronder een flink rondje heerlijk suddervlees en verder op het bord diverse groenten, aardappeltjes, puree van knolselderij, witlof met kaas en boontjes. DSC04878Erbij in een apart mandje nog heerlijke pommes Pont Neuf met mayonaise en ik was zeer tevreden. Ook dit was een geweldig ruime portie, dus helaas kon ik echt niet alles opeten. Toen we later vertrokken en hierover een opmerking maakten tegen de chef, die ons uitgeleide kwam doen, erkende hij dat de porties hier zeer ruim zijn, maar de clientèle wil dat nu eenmaal.
Bij het dessert tenslotte kwam een glas Moscatel Late Harvest Vistamar, Limarí Valley, Chili 2012 en dat was een prettige, nog frisse, dessertwijn.DSC04881
Het dessert zelf was een appeldessert. In een groot rond glas allereerst stukjes appel met karamel, crème van en met appel, pistache en weer karamel, crumble en kaneel en een quenelle vanille-ijs. Alweer heel erg lekker, verrassend licht maar ook weer een immense hoeveelheid. Wat we overigens allemaal hebben opgegeten, want het was heerlijk.
DSC04883Bij de uitstekende espresso (gelukkig eindelijk weer eens) nog wat chocoladeboontjes, nota en een heerlijk appeltaartrotsje.
Na het betalen van de zeer schappelijke rekening en een hand van de chef verlieten we tevreden De Olijfboom. Wij vinden het een heel fijn restaurant in zijn klasse!

Bord’eau in Amsterdam

We zouden in Amsterdam zijn deze vrijdag de 10e oktober, om precies te zijn in het Stedelijk om daar de tentoonstellingen van Marlène Dumas en de familie Sanders (prachtig!) te gaan zien. Ook bij het zien van oude bekenden in de vaste collectie begon mijn hart sneller te kloppen, mooi toch!
Voor de lunch had ik gereserveerd bij Bord’eau, een van de weinige **restaurants in Nederland dat we nog niet bezocht hebben. Ik had al eens gegeten bij de Hoofdstad Brasserie, waar ik niet heel erg van onder de indruk was toen, dus ik was zeer benieuwd. Een vriendelijke ontvangst door de portier, die ook zorg ging dragen voor onze auto en we wandelden de trap op. Direct bij de ingang rechts stond al iemand te wachten die ons langs Freddy’s Bar naar het restaurant bracht. Klassiek ingericht, een beetje goud, een beetje hout, witleren stoelen, ronde tafels, behalve dan bij het raam, redelijk comfortabel allemaal.DSC04812 We kregen een ronde tafel in het midden van het restaurant, wat ik niet vervelend vond, want hoewel ik had gevraagd om een tafel bij het raam was ik tevreden met de ronde tafel, want de tafels bij het raam lagen volop in de zon. Later werd ons opeens wel een tafel bij het raam aangeboden, maar dat aanbod hebben we afgeslagen, we zaten prima.
Netjes gedekt, niet teveel gedoe op tafel en lekker ruim.
Ik kreeg een tassenhanger aangeboden, maar die heb ik zelf en we gingen over tot het aperitief.
Voor echtgenoot champagne van Billecart-Salmon, die hij prima vond, voor mij een gin en tonic, hier de gin van Bombay met Fever Tree tonic. Later kreeg ik nog wat plakken komkommer in het glas. DSC04813
Voor we van start gingen kwam er iemand langs met een doekje om de handen nog eens schoon te vegen en erna kwamen er diverse hapjes.
Allereerst voor ons beiden een scheermesje omwikkeld met een gelei van Pernod. Opzienbarend lekker vonden we het en erg goed gevonden.
DSC04816Vervolgens in een wit bakje gevuld met donkere stenen twee oesterschelpen gevuld met een oester in de vorm van oestercrème met parels van rode wijnazijn. Ook dit hapje was bijzonder smakelijk. De oestercrème was bijzonder hoog op smaak, wat erg lekker was en het paste uitstekend bij de parels.
Hierna bekeken we de menukaart. Behalve het à la carte gedeelte kent men hier een 3-gangenlunchmenu voor 38, een 5-gangenmenu voor 98 en 6 gangen voor 108. Wij opteerden voor de vijf gangen. Een wijnarrangement hierbij zou 68 euro moeten kosten. We bekeken de wijnkaart. Die is absoluut erg mooi, maar wel puissant duur. Uiteindelijk besloten we tot een Quinta Crasto, 2011, Superior, Touriga Nacional/Touriga Franca/Sousão, 14% en die beviel ons uitstekend. Grappig van de wijnkaart vond ik dan weer dat bij alle gebieden de afstand in kilometers van de l’Europe stond vermeld.
Heel attent kregen we allebei een langwerpig papiertje met daarop de gerechten van het 5-gangenmenu.
Water wilden we ook, voor echtgenoot uiteraard bruisend en voor mij een karaf. Leuk dat een karaf mogelijk is, jammer alleen dat er geen ijs in zat. De flessen water worden ook niet gekoeld.DSC04820
Nog twee hapjes verschenen. Eentje in twee delen. In een kommetje een schitterende gegeleerde bouillon van kip met wat tomaat en kruiden, werkelijk heerlijk en wederom mooi hoog op smaak. Ernaast op een vorkje de sot l`y laisse van de kip met erop een stukje krokante kippenhuid. Om de sot l`y laisse zat een mousse van lever, erg lekker!
DSC04822Vervolgens in een schaaltje rode biet, in zoutkorst gegaard met ijs van wasabi. Het ijs was zowel in de vorm van een sorbet(je) als in de vorm van parels, maar dan samen met de biet. De biet en de parels vond ik erg lekker, de sorbet heb ik aan echtgenoot gegeven, ik reageer nogal onwijs op wasabi en wilde de gok niet nemen dat het letterlijk mijn neus zou uitkomen. Puur persoonlijk is dat overigens. Ik vond de biet en de combinatie erg lekker en leuk gevonden.DSC04824
Brood kwam op tafel, niet zelf gebakken (waar ik overigens niet van wakker lig), maar wel erg lekker met boter en olijfolie. Olijfolie van Les Costes uit Lleida in Spanje. Lekkere olijfolie.
Een amuse kregen we ook nog.
Schitterend om te zien. DSC04827Een mergpijpje gemaakt van aardappel, gevuld met tartaar van kalf en een crème van kalfswang met erop een krokantje met wat crème fraîche en kalfswang met daar weer op wat ragfijn gesneden lente-ui en een lepeltje kaviaar. Bijzonder smakelijk allemaal, zowel in combinatie als apart. De tartaar van kalf was heerlijk aangemaakt en de crème van de kalfswang was prachtig zacht en romig.
We waren toe aan het voorgerecht.
Noordzee krab met gerookte avocado, beignet gelakt.DSC04830
Op het bord allereerst een bolletje salade van de krab, afgedekt met plakjes gerookte avocado. De salade werd gebonden door een gelei van krab, welke een behoorlijk diepe smaak had, de avocado had een mooie rooksmaak, die goed paste bij de krab. Op de avocado een beignet gemaakt van de poot van de krab, gelakt met eigen vocht. Mooi hartig was de beignet en ook hier proefden we een geleitje. Waarschijnlijk – aan de kleur te zien – zat er een toets Marmite in, maar daar kan ik me in vergissen. In ieder geval een zeer smakelijke beignet.
DSC04831Het tweede gerecht bestond uit aardappel gnocchi met Parmigiano, heldere jus van kip met witte ‘Alba’ truffel.
Vier kleine ronde gnocchi van aardappel kregen we, heel zacht waren ze, gevuld met parmezaanse kaas. Erom heen de jus van de kip en er overheen geschaafd wat witte truffel.
De jus van de kip was licht gegeleerd en mooi hoog op smaak. De parmezaan in de aardappelgnocchi was niet heel erg aanwezig en de lichte truffeltoets vond ik erg lekker erbij.
De wachttijden tussen de gerechten werden iets langer en uiteindelijk bleek mijn vermoeden terecht: hier was weer eens sprake van gelijktrekken. En ik heb een hekel aan gelijktrekken…DSC04835
Het volgende gerecht was tarbotfilet ‘bordelaise’, snijbiet met merg en croutons.
Prima klaargemaakt tarbot kregen we. Erop stukjes merg, croutons, lente-ui en langwerpige stukjes die naar vis smaakten, lekker allemaal.
Ernaast de bordelaisesaus en een rondje gemaakt van snijbiet. De saus en de snijbiet vond ik nogal gewoontjes. Opeens viel me op dat ik de porties eigenlijk wel heel erg aan de kleine kant vond.
DSC04837Het hoofdgerecht bestond uit Anjou duif met mosterd miso, gyoza van de lever en shii-take.
Op het bord een borstje van de duif, het haasje en het pootje. Het uitstekend klaargemaakte borstje was bedekt met crème van miso en mosterd en dat was erg lekker. Erop twee hoedjes van shii-take en jus van het beestje. Ernaast twee gyoza (dumplings dus) gevuld met de lever van de duif, ook deze waren zeer smakelijk en nog meer jus, Een mooie jus, fijn diep van smaak.
Het haasje van de duif zat aan een prikker en was botermals en het pootje was gekonfijt en zat in een rolletje. De duif was verder goed nagezouten. Een goed gerecht, maar ik verbaasde me zo langzamerhand over de wel erg minieme hoeveelheid groenten die je hier krijgt.
Waarmee we toe waren aan het dessert.DSC04842
De beroemde Groene Appel, walnoot en karamel.
Een absoluut plaatje om te zien en duizenden keren al gefotografeerd, het dessert waar ik me erg op had verheugd!
Laat ik onderop beginnen. In een ring van bladerdeeg lagen gemarineerde bolletjes appel met in het midden karamel met walnoot. Daarop staat dan het ‘klokhuis’ gemaakt van sorbet van appel en rondjes chocolade als zijnde de pitjes. Dat geheel wordt dan omgeven door ‘geblazen’ suikerwerk met een steeltje erop.
Dan de smaak. Het suikerwerk smaakt naar niets. Ja, naar zoet. Heb ik dus voor een belangrijk deel laten liggen, want ik vond het te plakkerig. De sorbet vond ik taai en bijzonder weinig smaak hebben. De gemarineerde stukjes appel waren gewoon gemarineerde stukjes appel en de karamel met de walnoot en het bladerdeeg vond ik allebei erg lekker. Eigenlijk dus een nogal tegenvallende beroemde Groene Appel wat mij betreft.
De chef kwam op zijn Frans een rondje maken door het restaurant en op zijn vraag of het ons bevallen was, antwoordden we volmondig ‘ja’, wel met de aantekening dat ik vond dat er bijzonder weinig groente bij de gerechten zat. Dat viel geloof ik niet zo in goede aarde, maar het antwoord luidde dat Bord’eau geen groenterestaurant is (joh….) en dat het een bewuste keus is geweest om vlees en vis de hoofdrol te laten spelen. Dat kan heel goed het geval zijn, maar dat neemt wat mij betreft niet weg dat er best wat groente bij de gerechten mag komen. Jammer vond ik het dat een dergelijk simpele opmerking duidelijk niet de bedoeling was. Vraag het dan niet als je liever geen opbouwend bedoelde licht-kritische opmerkingen hebt.
DSC04845We sloten af met espresso, wat geen espresso was, maar gewoon sterke koffie, waarbij op een boomschors nog allerlei snoepjes kwamen. Alles was eetbaar, behalve de schors. Lekkere snoepjes.
Ik ben erg dubbel over Bord’eau. Wat we gegeten hebben was uitstekend. De bediening is er ook goed. De wijnprijzen vind ik exorbitant zoals ik al schreef en het belangrijkste: ik ging niet diep juichend weg. En dat wil ik eigenlijk toch wel erg graag….

Het Gebaar in Antwerpen

We waren weer eens bij Het Gebaar. Ook dat was weer veel te lang geleden. Zoals altijd een hele vriendelijke ontvangst en we kregen een fijn rond tweetje in het voorste gedeelte van het restaurant. Leuk vond ik het dat ook op het verruimde terras tafels bezet waren, het was tenslotte nog best aardig weer op deze tweede oktober.
Een aperitief wilden we wel, we kregen keus uit een mooie champagne, de bekende mojito op de manier van Het Gebaar en een alcoholvrije cocktail. Echtgenoot wilde de champagne en ik had trek in een gin en tonic. Dat werd een Hendrick’s gin met een Fentimans tonic. Lekkere tonic vind ik dat en verfrissend na al die Fever Tree-variëteiten, die ik zo langzamerhand wel ken.
Erbij de bekende knabbelkoekjes, de broodjes met zout/peper en boter en de kaarten met een uitleg over het tapaatje en het gerecht van de dag. Het viel ons op dat het brood, wat altijd erg lekker is, deze keer wel heel bijzonder was. Heel licht met lekker veel zaden erop. Ook het donkere brood was verbazingwekkend licht. DSC04809De chef kwam langs voor een gezellig praatje. Leuk altijd en bijzonder gezellig. Hij vertelde ook over een paar nieuwe gerechten op de kaart en we waren direct verkocht, wat bij zijn vrouw leidde tot de vraag of Roger ons had gezegd wat we moesten eten, waar we hard om moesten lachen. Tot mijn grote verrassing kreeg ik een gesigneerd exemplaar van zijn laatste boek, Een Groot Gebaar. Ik ben er heel erg blij mee. Het leuke van dit boek is dat we tenminste de helft van de beschreven desserts gegeten hebben en nu dus zien uit hoeveel componenten zo’n dessert bestaat, met erbij een tekening om aan te geven hoe het op het bord te leggen en per dessert ook nog een makkelijke versie, zodat je thuis ermee aan de slag kunt. Ideaal dus.
Het water is vernieuwd, ze schenken nu Coralba water, wat uit de Alpen komt. Prettig zacht water vonden we het.DSC04795
De amuse kwam op tafel. Een plaatje om te zien! Rogers caprese. Een tomatenmousse in de vorm van een tomaatje met erin een kern van basilicumcrème en ernaast een toefje crème van mozzarella. Op het tomaatje het groen van een tomaat. Heerlijk van smaak. Eerst proef je de volle smaak van een mooie tomaat, dan komt de basilicum vrij en als je de mozzarella in je mond stopt heb je opeens alle drie de smaken te pakken. Kunstig zoals altijd.
We bekeken de wijnkaart, die hier nog steeds mooi is en zeer vriendelijk van prijs. We kozen een Pinot Noir, maar die was niet meer voorradig. Althans, hij zou de volgende dag weer geleverd worden. Tja, dat kan gebeuren en Cindy raadde ons een Oostenrijkse Blaufränkische wijn aan, 2012 van Rosi Schuster uit Burgenland en dat was een erg prettige wijn, een goede aanrader dus.
DSC04797We kregen tussendoor nog een hapje om te proeven. Dat hapje gaat onderdeel uitmaken van een nieuw gerecht. Het was pan con tomates, zoals je in Spanje altijd krijgt, maar dan nu de versie van Roger. Flinterdun knapperig brood met erop flink wat knoflook en gewreven tomaat. Erop smeltend zachte ham en een cressje. Heerlijk vonden we het. Vol van smaak en je waant je direct op vakantie.DSC04798
Het tapaatje van vandaag bestond uit carpaccio van Wagyu met truffelmayonaise en geschaafde wintertruffel. Behalve dat het vlees zuigend zacht en heerlijk van smaak was, paste de truffelmayonaise qua smaak en qua hoeveelheid ontzettend goed bij het vlees en bij de geschaafde truffel. Werkelijk uitstekend in balans weer en zo ongelofelijk lekker…..ik droom er nog van!
DSC04800Er werd nieuw brood gebracht, waaronder een viertal sneetjes speltbrood. Een stuk zwaarder dan het andere brood, maar ook weer bijzonder lekker. Uiteraard maakt Roger zijn brood zelf en hij experimenteert er dus nogal mee, leuk!
Het hoofdgerecht kwam. Gebakken stukje Wagyu beef van de bil, 100% volbloed, geserveerd met een salade van quinoa en Japanse toetsen en een lekkere bijpassende jus.DSC04803
Perfect gebakken Wagyu beef kregen we, mooi nagezouten, met krokant vet en nog mooi rosé, precies zoals we het lekker vinden. Erbij, gepresenteerd in een hol stuk bot, de salade van quinoa, waarin ik iets van wasabi proefde, kleine paddestoelen, diverse aardappelbereidingen, waaronder links een lekker hartige crumble van aardappel met een heerlijke crème en een stukje rauw Wagyu beef. Links een vogelnestje van aardappel, gevuld met stoof van ossenstaart en ook een bijzonder lekkere crème erop. Verder nog diverse groentjes, waaronder zilveruitjes, een streep puree van aubergine met knoflook en een heerlijke jus. Absoluut genieten dit gerecht.
DSC04806Als dessert hadden we gekozen – uiteraard zou ik bijna zeggen, want de witte truffel was pas de dag ervoor binnengekomen zoals ik op twitter had gelezen – voor de tiramisu. Een combinatie van tiramisu en witte truffel, gemarineerde peer en chocolade. We kregen een bakje met erin de interpretatie van Roger van tiramisu met erop de geschaafde witte truffel, eronder de gemarineerde peer en aan tafel werd er een heerlijk lichte koffiecrème op het dessert geschonken. Het kannetje bleef staan en is tot op de bodem op gegaan…Verder diverse meringues van drop, crunch van speculaas. De tiramisu was afgedekt met een dunne plak witte chocolade en de truffel, crunch en meringues zoals hierboven genoemd lagen erop. De peer zat onderin. Wat ons opviel, behalve dat het bijzonder lekker was en uitstekend weer in balans, was dat het gerecht heerlijk licht was. We dachten in eerste instantie dat er geen mascarpone in zou zitten, maar dat was niet zo, Roger gebruikt voor dit gerecht espuma van mascarpone en dat maakt het – samen met de peer – zo prettig licht. Een grote aanrader dit gerecht!DSC04808
We sloten af met het bekende plateautje met goede espresso, twee heerlijke koekjes en een glaasje water en meer dan tevreden zoals altijd verlieten we Het Gebaar. Het is en blijft een zeer favoriet restaurant van ons, we komen er bijzonder graag!

Het hele interieur wordt op de schop genomen begreep ik en eind oktober gaat het vernieuwde Gebaar dan weer open. Een extra reden om er snel weer heen te gaan.

Boreas in Heeze

Op 27 september had Boreas weer zo’n fameuze zaterdagmiddaglunch en dat kwam geweldig goed uit met mijn verjaardag, de 24e, dus ik had een tafeltje gereserveerd. Dit keer gewoon samen met C., want de oudste zoon moest bijslapen vanwege zijn nachtwakersbaan en de jongste zoon werkt de weekenden. Na een voorspoedige reis wandelden we de mooie villa binnen en werden zeer hartelijk – met twee verjaardagszoenen – begroet door de gastvrouw. Zo leuk toch altijd, zo’n hartelijke ontvangst, ze doet dat geweldig leuk! Ook de andere leden van de zwarte brigade zijn altijd even vriendelijk en hartelijk, een leuk team is het.
We kregen een tweetje in het midden van het restaurant en tot mijn verrassing – we waren er helaas al een tijdje niet geweest – waren er wat veranderingen in het interieur. Zo zijn er nieuwe stoelen. DSC04741Witte kunststoffen buitenkant, heel trendy met een lichtgrijze leren binnenkant én ze kunnen draaien. Ideaal vind ik dat, niks geen moeilijk geschuif meer met net te zware of te logge stoelen, maar gewoon draaien en opstaan. Aan de  grijze achterwand zijn de panelen die er hangen opnieuw bekleed met erg leuke paillettenstof wat een geestig 3D effect geeft. Ik ben nog even gaan voelen hoe het nu precies zat. De foto is helaas wat bewogen, maar geeft wel een indruk van hoe het geworden is, dus ik plaats hem toch. Ik vind het mooi en ook de gastvrouw is ermee in haar nopjes. Het past ook leuk bij de schilderijen van de drie snoepende dames, zoals ik ze altijd noem.
Het huisaperitief is ook vernieuwd. Mousserende witte wijn met vlierbloesem en limoen. Prettig licht en fris en je blijft de wijn proeven, goed gedaan dus. Ik vond het vorige huisaperitief, met de hibiscusbloem eigenlijk ietsjes lolliger, maar ik kan me voorstellen dat ze eens iets anders willen en dit is een uitstekend alternatief. Verder waren alle dames van de zwarte brigade vandaag in een nieuwe outfit gestoken: zwarte broek, zwart topje en een leuk vestje met zilverdraad erdoor. Chique en prettig en het ziet er heel comfortabel en net feestelijk genoeg uit. Leuk gekozen!
Bij het aperitief direct weer de meest heerlijke hapjes. Om te beginnen een gestoomde brioche met piccalilly. Heerlijk. Mooi briochebrood met dat fijne frisse van de piccalilly. Ook deze foto is bewogen, ik moest blijkbaar nog even op gang komen, dus ik plaats hem niet.DSC04743
Hierna een krokante cilinder van tomaat met erin kalfstartaar, krokante sjalot en schuim van sjalot. Ook geweldig lekker en prachtig om te zien.
Tot slot een drietal hapjes, ook erg mooi gepresenteerd zoals altijd hier. DSC04747Allereerst een semifreddo met wasabi en witte chocolade. Daarna in een eitje een zachtgegaarde eidooier met kerrie en pompoen en tot slot een oester met appel en venkel. Stuk voor stuk prachtige hapjes, schitterende smaken en een absoluut genot om te eten. Verwennerij!
De enthousiaste sommelier schonk de eerste wijn in. Weer zo’n leuke wijn uit Kroatië. Deze keer een Venje 2004 van Enjingi, in datzelfde jaar uitgeroepen tot de best geblende (5 druivensoorten) wijn door ‘Decanter World Wine Awards’. Wij vonden het in ieder geval een erg leuke wijn.
Voor we begonnen met het menu eerst nog een amuse. En wat voor een amuse. DSC04752Gesouffleerd brood, flinterdun met erop Pata Negra en haringkuit. Krokant, hol brood dus met erop heerlijke Pata Negra, een crème op basis van paprika met ham en limoen en daarop de viseitjes.
Vervolgens het eerste gerecht. Een gerecht in drieën geserveerd. Ganzenlever, hazelnoot, peer en yuzu. DSC04755Allereerst een ‘pizza’ van een flinterdun koekje met erop geschaafde koude ganzenlever. Daarop ijs van peer en erom heen parels van yuzu en van peer. Op het ijs nog wat hazelnoot. Ongelofelijk lekker was dit, we werden er stil van.DSC04756
De tweede bereiding was een gouden peertje (peer) van ganzenlevermousse. De peer lag op een plak rauwe ganzenlever met eronder crunch van hazelnoot. Tussen de hazelnoot wat crème van yuzu en bij het ‘steeltje’ van de peer nog wat gelei van peer. Romig en mooi.
DSC04758De laatste bereiding werd ietsjes later geserveerd en dit was een cannelloni omwikkeld met ganzenlever en peer met erin de vulling van ganzenlever. Erop suikerwerk, gel van yuzu en ernaast wat geschaafd ijs van peer. Ook ontzettend heerlijk. Wat een binnenkomer zeg, dit gerecht!
De tweede wijn was een witte Rioja, een Casa Primicia DOC. Ook een mooie wijn, iets steviger dan die heerlijke Kroatische wijn.DSC04764
Erbij geroosterde tongfilet met aubergine, gerookte paling, ponzu en miso. We kregen een soort ‘tosti’ van tong met ertussen een plak gerookte paling, erg fijn in combinatie. Erbij twee pastilles van auberginegelei, mooi hoog op smaak. Verder schuim van miso, twee rolletjes aubergine omwikkeld met een lint van paling en tot slot de aan tafel geschonken jus met een hint van ponzu en soja. Heerlijk weer. Ook weer erg mooi in de combinaties.
We gingen verder met een wijn uit Puglia van de Montepulcianodruif. Een Falú van Antica Enotria. Een fijne volle rode wijn.
DSC04767Erbij het hoofdgerecht. Ree met biet en soubise van ui. Een flink stuk uitstekend ree kregen we met erbij diverse bereidingen van ui en biet, een heerlijke jus van het beest zelf en op het vlees de soubise. Bijzonder smakelijk!DSC04768
In een erg mooi potje ernaast nog stoofvlees van het ree met Vacherin Mont d’Or. Een intrigerende combinatie vond ik. Erg lekker was het, bijzonder knap gevonden. Ook hierbij nog wat biet en wat soubise en we vonden het zeer, zeer lekker.
Bij de desserts presenteerde de sommelier twee wijnen vanwege het zeer verschillende karakter van de desserts.
De eerste was een Jurançonwijn, gelegen tegen het Madirangebied aan. Wij zijn nogal fans van Madiran, althans die van Brumont en dan behalve van de rode ook van de vroegere Pacherenc du Vic Bilh dus er ontstond een leuk gesprek. Maar de wijn kwam dus uit de Jurançon, het was een Chateau de Jurque, Tendresse. Een prettige dessertwijn wat mij betreft.DSC04772 Hij paste uitstekend bij het eerste dessert. Lemoncurd met basilicum en vanille-ijs. Gepresenteerd in een cocktailglas. Boven op suikerwerk van citroen met een stengel van meringue, een cirkeltje van gebrande meringue en pastilles van meringue. IJs van vanille, heel licht van smaak met eronder de lemoncurd waarin gekonfijte citroenschil te vinden was, wat een heel prettig zuurtje gaf. Daaronder weer erg mooie zachte basilicumgelei om het smaakpalet te vervolmaken. Een typisch Boreasdessert vonden we het. Mooi in de zuren en toch heel zacht van smaak.
De tweede dessertwijn was een Rivesaltes Ambré van Soltus. Erbij koffiecremeux met karamel en melkchocolade in diverse uitvoeringen. DSC04776Een fantastisch lekker dessert. Knapperig, zacht, niet te zoet, fris, mooi, lobbig en ga zo maar door. Heerlijk gewoon.
Tot mijn verrassing werd er een bordje neergezet met erop in chocolade geschreven ‘Hartelijke gefeliciteerd’ met erbij een erg leuk chocoladetaartje met witte meringue-munten erop. DSC04781Het was een heerlijk chocoladetaartje, onparlementair gezegd: lekker klef, precies zoals ik chocolade graag eet. Heel erg attent en nogmaals mijn hartelijk dank ervoor, heel leuk!
We zagen af van de friandises na al dit geweld, maar kregen er toch eentje. Bij de espresso dus een heerlijke getruffeerde truffel om het feestje van deze middag helemaal compleet te maken. DSC04782
We genieten altijd enorm bij Boreas, maar ik moet zeggen dat de chef zich deze middag overtroffen heeft. Wat een absoluut schitterende gerechten! Grote complimenten. Ook de meer dan prachtige wijnen van deze middag vond ik geweldig, ook daarvoor veel dank.  De complimenten gelden natuurlijk ook voor de dames (het waren deze middag alleen dames) in de bediening. Zo attent, vriendelijk en soepel, je voelt je heerlijk welkom en in de watten gelegd en dat is nu precies één van de dingen die ik zo leuk vind van uit eten gaan. Veel dank voor de heerlijke middag!

SaQuaNa in Honfleur

Honfleur wilden we eigenlijk maar heel kort even aandoen tijdens ons verblijf in Normandië, wij zijn niet zo dol op die geweldig toeristische stadjes. Vooral niet omdat heel veel – lees teveel – andere mensen er ook willen zijn en ik haat mensenmassa’s. Maar het liep anders, want ik had al wel gezien dat SaQuaNa een geweldig leuk menu had, wat me zeer intrigeerde, maar overleg met C. leverde op dat we het deze keer niet zouden doen. We zouden een simpele vakantie hebben met landelijke etentjes. Ik had dus niet gereserveerd. Echter…toen we spraken met Sofie en Matthieu (Table d’Amis) raadden ze ons het restaurant ten zeerste aan, we moesten en zouden er zeker gaan eten. Dat was nog even spannend, want wij arriveerden op dinsdag in ons hotel en zouden alleen op donderdag nog kunnen lunchen in Honfleur en het restaurant is open van donderdag t/m zondag. Donderdagochtend rond 10.00 uur werd gelukkig de telefoon opgenomen – reserveren kan hier alleen telefonisch – en er was nog een tafeltje voor ons om 13.30. Prima dus.
DSC04677Parkeren was een lichtelijke crime maar lukte uiteindelijk en via het haventje liepen we naar zo ongeveer het meest drukke stukje van Honfleur. Onderwijl wel de mooie gevels van de huizen bewonderend, dat dan weer wel. Het restaurant is klein en ligt aan de drukke Place Hamelin, een klein soort plein met allerlei kleine winkeltjes, schattig natuurlijk.
Een zeer correcte, vriendelijke ontvangst en we kregen een ruim tweetje in het midden van de kleine ruimte. Het restaurant is opgedeeld in een voorste deel – daar zaten wij – en een soort verhoging met nog drie tafeltjes links en dan rechts de toiletten. DSC04678Na weer een verhoginkje is dan de keuken, waar je nog precies kan zien hoe de chef de laatste hand aan de gerechten legt.
In totaal zijn er 11 tafels met 28 couverts. De tafels zijn zeer on-Frans prettig ruim, vierkant natuurlijk en zijn bedekt met camelkleurig leer. Het enige andere restaurant wat ik ken wat ook lederen tafelbedekking heeft is l’Air du Temps. Hier echter zijn de randen omgeslagen onder het blad, omdat de beperkte ruimte van het restaurant wel heel erg slim is gebruikt, maar daar kom ik later nog op terug. In ieder geval is er zeer goed over nagedacht.
Aan een aperitief waren we wel toe en dat werd een coupe champagne, van Michel Genet hier, heerlijk!
DSC04680Erbij direct vier hapjes. Op een houten plankje allereerst twee rijsthapjes, eentje bestond uit gegrilde rijst in sushivorm met een plakje kerstomaatje en een heerlijk fris kruidje erop. De verrassing bestond uit de krokante rijst met de frisheid van het tomaatje en het kruid, erg lekker vonden we het. Ernaast ook gegrilde rijst, maar hierop een klein stukje kort gegrilde sardine met ook heerlijke kruiden erop. Ook geweldig lekker. Echt zo’n hapje waarvan je veel en veel meer wilt eten.
In een bekertje een Japanse flan waarin ik in ieder geval enoki, citroen en iets van vis proefde. Ook een erg lekker hapje, leuk dat de lepeltjes werden opgediend in een apart kommetje. Tot slot nog in een glas twee stengels meringue met koffie, die verrassend lekker waren.
Een veelbelovend begin vonden we het.
Men kent hier een vast menu. In twee uitvoeringen. De uitgebreide uitvoering is de Vert Olive en kost 115 euro, de minder uitgebreide uitvoering is de Rouge Cerise en die kost 75 euro. Verder is er een Violet Prune menu, maar dat is een kindermenu voor 25 euro. We moesten vreselijk overleggen, maar waren voor de verandering eens verstandig en kozen toch maar voor de Rouge Cerise variant, want daarin zaten voldoende gerechten die interessant genoeg waren om ons een beeld te geven van het kunnen van de chef.
De wijnkaart is hier gigantisch, maar gelukkig ontdekten we een Savennières uit 1999, ‘les Genêts’ , Domaine Damien Laureau en dat werd hem. De vrouwelijke sommelier vroeg zich of de wijn niet te oxidatief zou zijn, maar nadat we checkten of hij zou samengaan met de gerechten, wat het geval was, besloten we toch hem te nemen en dat was voor ons een prima keus, want het was een heerlijke, aparte, bijzondere wijn. DSC04684
Voordat het menu een aanvang zou nemen kwam er een soort lege taart op tafel, waaruit een behoorlijk sterke truffelgeur naar boven kwam. Die geur rook ik ook bij binnenkomst. Het bleek te gaan om een Pascade. Een Pascade is een traditioneel gerecht uit de Aveyron, wat daar vroeger alleen met Pasen werd gegeten, maar inmiddels veel vaker op tafel verschijnt. Het gaat dan om een soort pannenkoek, waarin kruiden worden verwerkt. Onze Pascade leek nog het meest op een crêpe met bieslook en heel veel truffel en je wordt geacht het met de hand te eten. Gewoon stukken afscheuren en heerlijk opknabbelen. De rand was licht zoet, de bodem was ronduit hartig, wat een heerlijke combinatie was. Voor mij was de truffel iets teveel aanwezig, echtgenoot is echter dol op truffel, dus deze Pascade was voor hem een schot in de roos. Ik vond het vooral bijzonder gastvrij.
DSC04685Brood, lekker brood kwam op tafel met erbij zelfs gezouten boter en een ingenieus botermesje wat je gewoon op de achterkant kunt neerzetten, zodat je niet zit te rommelen om het weer op de juiste plek neer te leggen. Handig!
Het eerste gerecht werd opgediend. Gefrituurde zalm met Pet-saï en een crème van schaaldieren. DSC04687
Pet-saï is een soort paksoi. De stelen ervan lagen bij het gerecht, goed afgemaakt met zout, waardoor ze prettig hartig waren. De zalm was perfect van garing, wat ik bijzonder knap vind, omdat ze gefrituurd was. Heerlijk krokant door een flinterdun korstje met Japanse kruiden. De peultjes waren schitterend beetgaar en ook mooi hoog op smaak, de crème van schaaldieren had een zeer diepe smaak en paste prima bij zowel de vis als bij de groenten en zelfs de bladeren van de kropsla, die licht lauw waren, waren op smaak gebracht met iets van kruiden. Op elk detail was gelet en dat resulteerde in een werkelijk bijzonder gerecht.
DSC04689Uit de keuken kwamen twee langwerpige pruimencakes, die later gebruikt werden als onderdeel van de friandises bij de koffie. Ze zagen er heerlijk uit en zoals later bleek waren ze ook heerlijk.
Het bestek werd opnieuw ingedekt, behalve dan het mes (Laguiole uiteraard) wat we de hele maaltijd bleven gebruiken. Ook dat vond ik leuk. Ik vond alles leuk geloof ik ;-).DSC04691
Het volgende gerecht was gestoomde koolvis met gemarineerde komkommer met nori, sanshõ, jonge prei en bouillon en schuim van knoflook/soja en gember.
Precies dat ook troffen we aan op het bord. Wat ons opviel was dat de vis nog bijna rauw was, wat erg lekker was. Erop de sanshõ, een soort Japanse peper met een flinke citroensmaak en crunches gemaakt van waarschijnlijk garnaalschillen, heerlijk! Verder buiten de heerlijke komkommer en prei, die prettig krokant/beetgaar waren nog hele kleine besjes, wat zeer jonge gemarineerde jeneverbes bleek te zijn. Weer een intrigerend gerecht met erg mooie smaken.
De Savennières was op en helaas bleek dat het de laatste fles was (dat hebben wij helaas toch wel regelmatig, jammer). Op advies van de sommelière werd de volgende wijn een Arbois, Savagnin 2010, Bénédicte & Stéphane Tissot, een mij volledig onbekende wijn, maar wel eentje die ons beviel.
DSC04693Het hoofdgerecht was Iberisch varkensgebraad, aardappelen en peterselie, kokkels, rauwe porcini & peper Madagascar.
Schitterend zalvige aardappelpuree met peterselie kregen we. Erop een mooi stukje varkensvlees, uitstekend van garing, een paar kokkels die een erg leuk accentje gaven en heerlijke rauwe plakjes eekhoorntjesbrood met veel peper. Afgewerkt met peterselie en een heerlijke jus van het varken was ook dit een heel prettig gerecht.
Grappig vond ik het dat tijdens het hoofdgerecht een vrij grote schaal met sla op tafel kwam. Je kon zelf kiezen of je de sla at bij je hoofdgerecht of dat je hem bewaarde voor bij de kaas. In ieder geval was het werkelijk heerlijke sla met een bijzonder lekkere vinaigrette en heel veel vers geschaafde truffel erin. Ontzettend gastvrij vond ik het weer.DSC04697
Toen de kaas kwam – op een plateau – werden uit de zijkant van de tafel twee ronde stangen getrokken waarop het plateau keurig paste. Eén van de slimmigheden hier in de inrichting.
Even een woordje over de bediening hier: die is excellent! Uitstekend op de hoogte van wat er in de keuken gebeurt, vriendelijk, attent en niet al te stijf. Zeer prettig dus.
DSC04698Goed, de kaas. Een erg mooi plateau vond ik het met al die kaasjes die perfect van temperatuur waren en allemaal precies goed om nu te eten. We maakten onze keus, vier stukjes koos ik, want de hoeveelheden zijn hier niet kinderachtig en er zou nog een dessert volgen ook en die vier stukjes waren heerlijk. De sla erbij was erg lekker!
Waarmee we toe DSC04700kwamen aan het dessert.
Een schitterend bord kregen we met erin bovenop een erg mooie plak zachte chocolade gemengd met zoute karamel en dan ben ik al verkocht, zoals bekend, want als je me ergens blij mee maakt is het met zoute karamel. Eronder fantastisch vers gedraaid roomijs met passievrucht en heerlijke mousse van karamel en chocolade. Een echt verwendessert wat ik dan ook tot op de bodem heb opgegeten. Heerlijk!
Bij de niet heel briljante espresso (het viel me op dat op de een of andere manier de espresso in Frankrijk is veranderd. Vroeger vond ik de espresso er altijd lekker, tegenwoordig niet meer. Een te grote hoeveelheid krijg je en hij is ook bepaald niet sterk van smaak. Of ik ben verwend in Portugal en Italië, waar de espresso geweldig is of Frankrijk heeft een andere standaard gekregen, ik weet het niet) kwam een heel plateau met lekkere hapjes.
DSC04701Allereerst de taart die we al gezien hadden. Twee keurige stukjes taart met reine claudes, lekker fris en mooi licht. Verder in een potje speciaal voor ijs cappuccino-ijs met chocoladeganache, crunch van nootjes en slagroom. In een klein bekertje vervolgens een panna cotta met bosbessen en tot slot een schaaltje rood fruit om te snacken. Alles even lekker en vooral het rode fruit was heerlijk fris.DSC04703
Bij het tweede kopje koffie kwamen nog chocolaatjes – amandelpraliné met citrus – van Pierre Marcolini en het feestje was compleet.
Onnodig te vermelden dat we meer dan tevreden waren over de maaltijd, over de bediening, over de wijnen, over de inrichting, dus over alles. Een absolute aanrader, dit SaQuaNa!

Table d’Amis in Kortrijk

 

Onderweg naar Normandië zouden we uiteraard langs Kortrijk rijden…En in Kortrijk zit mijn favoriete Table d’Amis. Reserveren ging snel en voor ons doen vroeg, zo rond kwart over 12, wandelden we het gastvrije restaurant binnen. Een hartelijke ontvangst door de gastvrouw, een zwaai uit de keuken van de chef en een glas champagne. Van Roederer, altijd erg lekker. DSC04483Erbij direct oog- en tongstrelende hapjes.
Allereerst een boekweitpannenkoekje met een crème van foie en een crumble van bottarga, afgewerkt met rode algen. Bijzonder smakelijk dit hapje, een mooie combinatie vind ik de foie met de bottarga.DSC04484
Vervolgens in een leuk wit schaaltje een stukje gelakt buikspek met amarant in schuim van zuurkool. Het buikspek was onberispelijk klaargemaakt, geweldig mooi krokant bovenop en zuigend zacht eronder en het schuim had een zeer intense zuurkoolsmaak, bijzonder knap! Onder het schuim nog zalvige doperwtencrème, ook erg lekker en prachtig van structuur.
DSC04487Hierna op een klein koekje kalfskop met mosterdmayonaise, gemarineerde wortel en anijszaad, ook al erg smakelijk en zo ontzettend mooi in balans. Alle hapjes zijn hier altijd prachtig in balans.
We kregen de kaart en we hebben lang zitten dubben over wat we nu zouden nemen. We nemen eigenlijk altijd het menu Terroir, te krijgen in 6 of 9 gangen. We dubden eigenlijk voornamelijk over de 6 gangen, want – zoals al geschreven is – wij zouden ‘s avonds in ons hotel eten, waar we halfpension hadden geboekt. Het aan tafel uitgelegde Marktmenu echter klonk ook geweldig lekker en dat zou uit drie gangen bestaan. Dub..dub..dub..
We besloten uiteindelijk tot het Marktmenu, eigenlijk meer omdat we toch ook wel heel nieuwsgierig waren naar dit menu zo tijdens lunchtijd. Uit de mooie en behoorlijk betaalbare wijnkaart kozen we een Savennières, Chateau Pierre Bis, Clos de la Coulaine.
Voor we een aanvang maakten met het menu verscheen er een amuse.DSC04489
In zo’n leuk bol glaasje een kort gestoomde Noordzee-langoustine met aardappelcrème en olie. Als eerste viel me op hoe enorm glad en zacht de aardappelcrème was! De langoustine was heerlijk zoetig en perfect van garing en de olie onder de crème vervolmaakte dit heerlijke gerechtje. Erg lekker!
DSC04490Brood kwam op tafel, zuurdesem, met gezouten boter. Heerlijk brood, hoewel C. (de broodeter van ons tweeën) gaandeweg de maaltijd opmerkte dat dit brood niet echt bedoeld is om de overgebleven saus op het bord op te deppen, daar is het net te sterk van smaak en van consistentie voor.
De wijn werd ingeschonken en die was heerlijk, zoals verwacht.DSC04492
Het voorgerecht werd opgediend. Geroosterde schelvis met boterboontjes, selder, tagliatelle van komkommer, gestoomde Zeeuwse mosselen, beurre blanc met sjalotjes, schuim van komkommer en poeder van komkommer. Een lekker stukje geroosterde schelvis troffen we aan, bij mij helaas net iets te lang geroosterd, zodat het velletje een lichte brandsmaak had, wat jammer was. Erbij een werkelijk heerlijke beurre blanc, geweldig lekkere mosselen, uiteraard lekkere sliertjes van komkommer en boterboontjes die ook geroosterd waren. Een heerlijk gerechtje, het velletje heb ik gewoon aan de zijkant gelegd.
DSC04493Het hoofdgerecht bestond voor mij uit kalf met gelakte wortel en gele biet, crème van bier uit Poperingen (waarvan de naam me ontglipt is), geroosterde ui, compote van ui en het geheel was afgewerkt met bloemetjes van wortelloof en jus van het kalf zelf. Alweer een bijzonder smakelijk gerecht met perfect gegaard vlees, heerlijke groentjes, uitstekend beetgaar en mooi nagezouten. De crème van het bier was bijzonder en heel erg lekker en de compote van ui was ook erg lekker. Nogal saai, ik begrijp het, maar gelukkig was het niet anders. DSC04495
C. had gekozen voor de andere optie als hoofdgerecht, de tarbot, met zo ongeveer hetzelfde garnituur als bij het kalf, alleen waren de groentjes iets minder ver geroosterd. Ook de tarbot was perfect gegrild en ook hier waren alle onderdelen uitstekend op smaak. Ook bij hem dus grote tevredenheid.
Tot onze verrassing kwam er een tweede service van het gerecht. Voor ons allebei in eenzelfde schaaltje.
DSC04499Voor mij kalfswang afgedekt met een beetje crème van aardappel met erop gepofte aardappel en rode pickles. Voor echtgenoot de baard van de tarbot met dezelfde ingrediënten. Heel erg leuk vonden we het dat de chef hier de kokotxa gebruikt, buiten San Sebastian heb ik dat nog nergens meegemaakt, chapeau dus, want het is een ontzettend lekker stukje van de tarbot.
De gepofte aardappel was ongelofelijk lekker en de rode pickles brachten een heel klein zuurtje. Mijn kalfswang was sucadezuigend zacht en erg goed op smaak, dus ik heb enorm genoten van dit heerlijke hapje. Nou ja hapje, zeg maar hap. Ook C. was bijzonder tevreden.
Waarmee we waren aangeland bij het dessert.DSC04500
Stasegemse melk en boter. In een leuk blauw schaaltje allereerst een crunch van karamelboter, erop roomijs en een krokantje van melk. Aan tafel werd nog een scheutje warme karamelboter op de crunch geschonken en ik vond het een zalig dessertje. Romig, zacht, troostend, warm, gewoon fantastisch!
DSC04504De maaltijd echt afsluiten deden we met een koffietje. Bij de koffie kwam per persoon in een potje een flan met vanille en een crumble gemaakt van een speciale suiker, heerlijk!
Voor ons samen een sigaartje met crème surprise en een speculoosje en een heerlijk chocoladetaartje om te delen. Alles was even lekker. Het chocoladetaartje was werkelijk fantastisch, maar ik kon eigenlijk geen pap meer zeggen, dus het is niet helemaal opgegaan. Maar alleen al voor dat taartje…Het Marktmenu is wat ons betreft zeker een aanrader; de volgende keer gaan we wel weer voor de full monty, want we vinden het altijd geweldig om zoveel mogelijk van de kunsten van Matthieu te proeven.DSC04502
We hebben nog een tijdje nagepraat met Sofie en Matthieu en zeer tevreden en voldaan, zoals altijd, verlieten we Table d’Amis. In februari gaan we weer, dan met de zonen, want dan hebben we iets te vieren en de jongens willen er ook erg graag eens eten, dus dat is een mooie gelegenheid. Zoals bekend vind ik Table d’Amis een absolute aanrader.

 

 

Le Relais des Dalles in Sassetot le Mauconduit

DSC04581Een paar dagen naar Normandië zo in het najaar leek ons wel heel aardig, dus ergens in mei boekte ik een allerschattigst (op papier dan) hotelletje van de Logis de Franceketen in het dorpje Sassetot le Mauconduit. Ik wilde niet aan zee zitten, want dat leek me veel te toeristisch en daar houden wij niet van. Het hotel had drie schoorsteentjes en drie pannetjes, de hoogste kwalificatie van Logis de France, dus qua comfort en keuken moest het allemaal in orde zijn. Dat was het ook, meer dan dat zelfs.DSC04522
Gelegen aan een rustige weg, aan de rand van het slaperige dorpje met zicht op Chateau de Sissi, ook een hotel, waarvan de gasten ontbijten en dineren bij Le Relais de Dalles, zoals ons hotel heet.
Een fijne parking achter de tuin, niet ver van de ingang naar restaurant en receptie. De kamers – slechts 4 – liggen achter het restaurant en hebben alle hun eigen tuintje. DSC04526Onze kamer was prima ingericht met een lits-jumeaux, twee fijne stoelen en een tafel, voldoende kastruimte met voldoende hangertjes en een heerlijke badkamer met een fijne grote douche, lekkere toiletspulletjes en voldoende ruimte om onze toiletbenodigdheden kwijt te kunnen. Apart nog een toilet, ook iets wat ik erg prettig vind. De kamer was dus zeer naar tevredenheid. DSC04524Leuk was ook nog dat de kerk van het dorpje om het half uur liet weten hoe laat het is. Dat ben ik thuis ook gewend en ik vind het heerlijk om de weinige keren dat ik wakker word ‘s nachts via de kerktoren te horen hoe laat het is. Hoort echt bij een dorp in mijn opinie. Ook ligt het dorp Sassetot le Mauconduit zeer gunstig als uitvalbasis voor onze uitstapjes. Allemaal pluspunten dus.
Het ontbijt hier is overvloedig, zeer overvloedig zelfs. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is te krijgen. Op tafel in ieder geval croissants, stokbrood, broodjes, gezouten en ongezouten boter, honing, jam, chocoladepasta en de zeer vriendelijke madame komt vragen wat je wilt aan muesli, yoghurt, fruit, vleeswaren, kaas, eigerechten en ga zo maar door. Heerlijke yoghurt hier, van een boerderij in de buurt en ook de ham was fantastisch lekker.
Maar: deze recensie gaat over de avondmaaltijden, want voor het eerst in ons leven hadden we gekozen voor halfpension. Voornamelijk omdat we het prettig vinden om uitgebreid te aperitieven en om dan daarna nog in de auto te stappen om een restaurant te zoeken, nee, daar hebben we dan lang niet altijd zin in en we vinden het ook niet echt verstandig, want bij de maaltijd drinken we dan toch weer wijn en dan moet er toch weer gereden worden. En om nu alles met taxi’s te doen, ik weet niet of dat in dit soort stukjes Frankrijk wel mogelijk is. Vandaar dus halfpension en de drie pannetjes, want dat betekent dat het een zeer goede regionale keuken is.
En dat was het inderdaad.
DSC04646Het restaurant was klein. 8 Tafels slechts. Zeer traditioneel, maar wel smaakvol ingericht in beige met mintgroen, tafelkleden op tafel, stoffen servetten en een leuk klein bloemstukje. Perfect georganiseerd allemaal, want de eigenaresse deed de hele bediening in haar eentje en dat liep als een trein. Opvallend vond ik de zeer mooie waterglazen en de coupes waarin de champagne werd geschonken. DSC04631
De eerste avond kregen we bij onze coupe met champagne een schaaltje met olijfjes en een bordje met een mini-caprese en een warme bladerdeegstengel met kaas. Leuk en lekker.
Het menu werd deze avond even kort met ons doorgesproken, alles leek ons even lekker, dus we waren tevreden. Een tafel verderop zat een aantal Belgen die nogal wat wijzigingen in het menu hadden aangebracht, waarbij ook hele gangen leken te vervallen. Niet heel vriendelijk richting gastvrouw en kok, die erg hun best deden.
DSC04506Als amuse – sowieso leuk dat er een amuse kwam – kregen we een kleine salade met gemarineerde mosseltjes met wat kerrie door de vinaigrette en ook dit was bijzonder smakelijk. De combinatie mosseltjes met kerrie vind ik over het algemeen een goede.
Van de mooie en zeer betaalbare wijnkaart kozen we voor deze avond een fles Beaune du Chateau, 1e Cru, Domaine Bouchard, 2008 en dat was een zeer prettige Pinot Noir. Voor mij vroegen we een karaf water, C. had op de kaart Chateldon zien staan en dat is na Badoit een favoriet van hem, dus hij koos voor de Chateldon.DSC04508
Het voorgerecht kwam na een prettige pauze en dat was een (soort) quiche met eend en paddestoelen, een salade erbij, ingelegde sjalotjes en een frambozenvinaigrette. Verrassende en lekkere smaken bij elkaar. De sjalotjes waren flink zuur, zo ook de vinaigrette, waarin de framboosjes goed te proeven waren, wat weer werd gelijk getrokken door de vulling van de quiche. De salade vond ik nogal obligaat, maar het stond wel op het bord.
DSC04509Het hoofdgerecht hadden we niet helemaal verstaan, dus het was een enorme verrassing om de geweldig malse kalfswangetjes te proeven met erbij een heerlijke saus met cider en diverse lekker hartige beetgare groenten. Echt een erg lekker gerecht.
Nog een verrassing volgde: er kwam een kaasgerechtje. Blijkbaar vindt men in dit deel van Frankrijk dat een maaltijd niet compleet is zonder kaas. Men noemt het gewoon niet, maar je krijgt het wel. Leuk!DSC04511
Op een slaatje lag een toastje met erop Neufchâtel (kaas uit de omgeving) met erop flink wat kummel. De kaas was even onder de gril geweest en was gesmolten. Ook dit was erg lekker, de kummel deed het erg goed bij de Neufchâtel. Op de sla een zeer prettige vinaigrette.
Het dessert was adembenemend. DSC04512Een gigantische makaron stond rechtop op het bord. Ernaast nog een halve makaron ook. Gemaakt van en met framboos en een vulling van framboos, was hij ontzettend lekker. Knapperig aan de buitenkant, tegen lopend aan in de binnenkant, heerlijk! Erbij een coulis van rood fruit en wat doormidden gesneden aardbeitjes. Een heel prettig dessert.
Bij de koffie, die niet heel erg lekker was, kwamen ook nog snoepjes. Een gekonfijt reepje citroen gedoopt in pure chocolade, een cakeje met gekonfijt fruit erin en een meringue gevuld met rood fruit. Alledrie ook al erg lekker. Deze snoepjes kregen we elke avond overigens. DSC04514
Zeer voldaan waren we deze eerste avond.
De volgende dag bij het ontbijt kregen we het menu voor de avond te horen en ook daarover waren we erg tevreden. De lunch hielden we daarom nogal klein. Buiten de toeristische boulevards vonden we een allerschattigst restaurantje waarover ik misschien nog wel apart wat schrijf, want ook daar hebben we heerlijk gegeten.
We gingen ‘s avonds pas tegen half 9 aan tafel, we waren laat terug van onze uitstap de hele dag en wilden ook nog even rusten.
Bij de champagne kwamen dezelfde borrelhapjes als de dag ervoor.
DSC04636Als amuse in een glaasje een soort salade-achtig iets met in ieder geval ei, aardappel en gerookte zalm erin. Smakelijk, maar wel aan de zeer hartige kant.
We kozen deze avond voor de witte versie van de Beaune du Chateau, 1e Cru, Domaine Bouchard, 2009 en ook deze beviel ons uitstekend.DSC04638
Het voorgerecht was millefeuille met groene asperges en een beurre blanc met bieslook. Ook dit was weer bijzonder smakelijk. De boter in het deeg was goed te proeven, lekker dus. De asperges waren mooi beetgaar en de beurre blanc was perfect van consistentie. Wel een beetje een zwaar voorgerecht vonden we het, maar zoals gezegd: ook weer erg lekker.
DSC04640Het hoofdgerecht was kabeljauw met tapenade, diverse groenten, gekookte aardappels en een saus met boter en cider. Het wordt saai, maar ook dit gerecht viel goed in de smaak. De tapenade op de vis zag er niet supersmakelijk uit, maar paste er wel erg goed bij. Het gaf een flinke hartige toets. De kabeljauw was perfect van garing, de schellen lieten mooi los, maar waren gelukkig nog licht glazig. De groenten waren weer prettig beetgaar en met een gekookte aardappel op zijn tijd doe je me een groot plezier. De saus was erg lekker!DSC04643
Deze keer konden we kiezen uit het kaasgerechtje van de dag ervoor, het kaasplateau of een salade en natuurlijk lieten we ons weer verleiden tot het plateau. Gelukkig kregen we maar drie stukjes. Drie stukjes die prima waren en ook weer erg lekker dus.
DSC04645Het dessert bestond uit een kletskop die was gevormd tot een tuile, waarin een lichte gembertoets verwerkt was. Erin ijs van nougat en gekonfijte vijgen. Erop nog reepjes gekonfijte citroenschil. Het was een ontzettend lekker dessert. Het ijs was fantastisch lekker, zo ook de vijgen. Helaas waren we behoorlijk volzet, dus we hebben het niet helemaal opgegeten. Altijd jammer, zeker als de kok zo ontzettend zijn best doet. C. sloot af met een koffie, ik was wel toe aan een Calvados en koos een 8 jaar oude, die heerlijk zacht was.
Onnodig te vermelden dat we wederom erg tevreden waren.
Bij het ontbijt de derde dag kregen we het menu van de avond weer te horen en alweer vonden we het prima. De madame vond het wel erg prettig dat ze gasten had die eindelijk eens alles aten ;-).
Nu hadden we voor deze dag een lunch afgesproken bij SaQuaNa **, die ik nog apart zal recenseren, dus ‘s avonds gingen we tegen 21.00 pas aan tafel.DSC04733
Bij de champagne kwam wederom de bladerdeegstengel met kaas, maar nu ook een toastje met een soort spread, wat niet heel veel smaak had. De olijven waren alle drie de avonden dezelfde. Deze avond namen we een fles Saint Aubin van Louis Latour, 2011. Ook een prima wijn.
DSC04734Als amuse kregen we een klein weckpotje met een pannacotta van olijfolie met erop ingelegde groenten. Erg lekker! Helaas al opgegeten voordat ik er een foto van kon maken, dus nu maar een foto van het lege potje…DSC04736
Het voorgerecht was terrine de foie gras met rabarbercompote. Erbij twee licht getoaste bruine boterhammen, die ik heb laten liggen. Ik eet mijn foie graag met een klein beetje zout erop en verder niets. De rabarbercompote was lekker, gelukkig niet al te zoet. De terrine was uitstekend verder, smeltend van smaak, precies zoals ik hem lekker vind.
DSC04737Het hoofdgerecht was gebakken rogvleugel met een saus van kokos en kerrie en quenelles van butternutpompoencrème. De rog was heerlijk, perfect van garing en de saus met kokos en kerrie paste er verrassend goed bij. De butternutpompoen was ook bijzonder smakelijk, maar wel wat zwaar, dus dat hebben we helaas voor een belangrijk deel moeten laten liggen.
Wederom koos C. voor het kaasplateau. In eerste instantie had ik het kaasgebeuren afgewezen, maar ik kon een stukje Roquefort toch niet weerstaan en ook die kaas vond ik hier weer erg lekker. Perfect rijp!DSC04740
Het dessert vervolgens was weer ongelofelijk lekker. Veel te lekker en ook eigenlijk te zwaar, maar oh oh oh, wat lekker. Een taartje met een amandelvulling en erop abrikozen kregen we. Erbij saus van abrikozen en in een apart bakje heerlijk ijs met abrikoos. Zo lekker was het dat we het toch maar helemaal hebben opgegeten.
Hierna konden we geen pap meer zeggen en we sloten af met een Calvados.
Na het ontbijt de volgende dag betaalden we de rekening, bedankten we de mevrouw voor haar goede zorgen en voor het heerlijke verblijf en de fijne keuken en reden we nog een keertje door het Normandische landschap. Een enorme aanrader dit leuke kleine fijne hotelletje, waar geweldig lekker – zeer traditioneel – wordt gekookt.

De Treeswijkhoeve in Waalre

DSC04480Op de eerste vrijdag van de maand september reden we maar weer eens richting het zuiden. Ons doel was Waalre, restaurant De Treeswijkhoeve. DSC04448Vreemd genoeg waren we er nog nooit geweest. Vraag me niet waarom niet, dat gebeurt nog steeds zo af en toe bij mij.
Parkeren op eigen terrein bij de mooie hoeve is prettig en we wandelden binnen. Een vriendelijke ontvangst en we werden naar het terras geleid wat op restaurantniveau al bijna helemaal gevuld was. Wij kregen een tafeltje op tuinniveau met zicht op de mooie tuin. Heerlijk onder een boom met een keurig gedekte tafel.
Uiteraard wilden we graag een aperitief, een glas champagne. Van Moët & Chandon hier, de Reservé Imperial. Erbij direct een aantal hapjes.
DSC04449In een leuk schaaltje met stenen en water, zodat je het idee van een (Japanse) vijver kreeg een hapje bestaande uit blad van waterkers met een ijsje van gin en tonic met wat citroen erop. Een heerlijk fris hapje, uitstekend van smaak.DSC04450
Uit een sigarenkistje, zoals de uitstekende bediening toelichtte ligt Waalre vlak bij Valkenswaard en daar werden de Hofnar sigaren gemaakt, vandaar het kistje, kwam bij opening allereerst rook. Er in zaten namelijk twee stukjes ter plekke op cederhout gerookte zalm afgedekt met iets van superfood, wat ik niet helemaal verstond. Inmiddels ben ik er achter wat het was: chiazaad! In ieder geval was het een lekker stukje zalm, perfect van garing.
DSC04452Verder kregen we nog geweldig lekkere en erg mooi dunne kroepoek van tandoori met een yoghurtdip, waarin ook flink tandoori verwerkt was, erbij en ook dit vond ik bijzonder lekker. Mooi hoog op smaak en omdat de kroepoek zo dun was prettig licht. DSC04454
Vervolgens op zo’n ouderwetse ronddraaiende druk asbak per persoon een sigaartje gevuld met Chinese zwarte boontjes en wat andere leuke smaakmakers. In zijn geheel te eten en ook al erg smakelijk. Leuk die verwijzingen naar de sigarenindustrie hier.
DSC04455De chef kwam aan tafel met een plank waarop een flink stuk Brabants worstenbrood lag en sneed voor ons alletwee een stukje af. De worst, zo vertelde hij, was klaargemaakt met cantharellen en op het deeg kwam ter plekke nog een toefje mayonaise met sjalot.DSC04456
Ook dit hapje vonden we zeer de moeite waard.
De chef sprak ook het menu voor deze middag met ons door, wat toch altijd wel erg leuk is en we bekeken de wijnkaart. De wijnkaart is hier zeer aardig, leuk uitgebreid en eigenlijk ook behoorlijk vriendelijk van prijs. Wij besloten tot een fles deze keer, want de gekozen wijn kenden we helemaal niet van deze wijnmaker. Nu was het volgens de sommelier ook een nogal bijzondere wijn en dat konden we proeven ook, hij was namelijk heerlijk. Hij deed me denken aan een fijne Condrieu! Het was een V1 van Kurt Angerer, een Oostenrijkse Viognier! Water kwam ook op tafel, zoals gebruikelijk bruisend en plat en toen kregen we twee amuses.
DSC04457De eerste amuse werd opgediend in een bruingrijzig schaaltje en men noemde het smaken van wortel, baharat en bulgur salade. Erbij ook nog een Irakees loempiaatje. Leuk was het dat alle smaken afzonderlijk goed te proeven bleven, maar dat ze in combinatie ook erg goed bij elkaar pasten. DSC04459
De tweede amuse was een langoustine met meloen en honing uit Waalre. Een heerlijk stukje rauwe langoustine met erbij diverse bereidingen van meloen, waaronder ijs van meloen kregen we. Verder een cakeje erbij en een behoorlijk zoete mayonaise. Het geheel was afgewerkt met gepofte wilde rijst. Ook dit was een zeer aangenaam hapje.
DSC04463Op een plankje kwam vervolgens een heerlijk broodje met erbij boter, zout en olie en de wijn werd ingeschonken. Zoals vermeld een bijzonder lekkere wijn.DSC04468
Het eerste gerecht was roodbaars met een terrine van zomergroenten, inktvis en Bloody Mary. Het werd in tweeën opgediend. Op een plat bord de terrine van zomergroenten, die zoals de chef vertelde, hij al zeker 20 jaar maakt, elk jaar wel een keertje, gewoon omdat de smaken zo goed bij elkaar passen. We konden na proeven niet anders dan dat beamen: de Provence op je bord. Erbij de tartaar van roodbaars met erop een ijspastille van limoen, die een heerlijke frisheid aan de vis gaf. Erbij verder inktvis gevuld met ratatouille, die mooi hoog op smaak was en een compote van aubergine waarop wat amarant zat. Verder nog een kroepoekje van brood en diverse gegrilde groenten. We vonden het een bijzonder kleurrijk en smakelijk gerecht.
DSC04466In een schaaltje apart werd de Bloody Mary gepresenteerd. In een Redstartomaatje, waarvan de kapje was afgesneden en de binnenkant was leeggemaakt zat wodka met een rietje. Grappige presentatie vonden we en het kleine beetje wodka smaakte uitstekend met het heerlijke tomaatje. Leuk!DSC04470
We gingen verder met de kreeft met tomaat, ravioli van geitenkaas, doperwten en basilicumolie. Mooie stukjes kreeft, perfect van garing kregen we onder een schuim van peultjes. Erbij de genoemde tomaat, peultjes, crème van doperwten, ergens iets van gember, de heerlijke ravioli met geitenkaas en aan tafel werd een heldere bouillon van tomaat geschonken. Een mooi gerecht, mooi in balans, mede door de basilicumolie.
DSC04472Het hoofdgerecht bestond uit kalf van de BBQ met artisjok, salsa verde, meloeskes* en eekhoorntjesbrood.
Op het bord een mooi stuk kalf, perfect gegaard op de barbecue met eronder de salsa verde en de jus van het kalf. Alle groenten die erbij lagen – de artisjok, ui, wortel en de meloeskes – kwamen ook van de barbecue. Verder troffen we nog een rolletje sukade van het kalf aan, heerlijk zacht en ook fijn hoog op smaak. Wederom waren we erg tevreden.
Maar liefst twee dessertjes hadden we nog te gaan.DSC04474
Het eerste dessertje bestond uit pruimen, yoghurt, citroen en mint en werd gepresenteerd als een toverbal. In een glas vonden we een bal van yoghurtijs met erin pruimen, omwikkeld met grof poeder van pruim. Eronder een dressing en granita van citroen, waarin ook duidelijk mint te proeven was. Een heerlijk fris dessert!
DSC04476Het tweede dessert was Mierlose kers met chocolade en banaan. In een leuk rond schaaltje kregen we ijs van banaan met karamel, een cirkel van gelei van de kers, omwikkeld met cacaopoeder, diverse chocoladebereidingen, een gemarineerde kers en wat poeder van pistache volgens mij. In ieder geval was ook dit een erg lekker dessert. Schitterend om te zien en zeer prettig om te eten.DSC04478
Bij de espresso en de thee (ik drink tegenwoordig wat vaker thee, omdat de espresso helaas toch best vaak niet zo stroef is al ik hem graag heb) kwamen nog heerlijke en vooral prettig kleine friandises, waarvan ik me iets met moerbei herinner, een gummetje, iets met pinda, een boterkoek met kers, een bonbon met hazelnoot en nougat met pistache. Op een plaatje apart nog een staaf karamel, waarbij een toef zeezout lag. Nu ben ik ongelofelijk dol op gezouten karamel, dus samen met C. is het staafje helemaal opgegeten…. Heerlijk, heerlijk!
We hebben een zeer genoeglijke middag gehad bij De Treeswijkhoeve en ik had weer diep spijt dat ik er niet eerder naar toe ben gegaan. Maar dat gaan we gewoon inhalen nu natuurlijk!

*Meloeskes ook wel Marloeskes genoemd zijn iets groter en iets zoeter dan gewone zilveruitjes.

De Zwethheul in Schipluiden

Op deze laatste zondag van de maand augustus gingen we met zijn drietjes (Ole moest werken) naar Schipluiden, naar De Zwethheul.
Het was alweer een tijdje geleden dat we er waren, op de een of andere manier zit het restaurant niet meer in mijn ‘systeem’ sinds de eeuwen geleden wisseling der chefs, ik weet eigenlijk niet precies hoe dat komt. De Zwethheul is in ieder geval niet  meer ‘mijn’ restaurant, maar zo af en toe wil ik het toch wel bezoeken.
DSC04434Een vriendelijke ontvangst natuurlijk en we kregen zoals gevraagd een fijne ronde tafel in het ronde gedeelte van het restaurant. Prettig zicht op het gehele restaurant kregen we daardoor. Het restaurant was deze middag op een enkele tafel na geheel gevuld, wat een prettig geroezemoes opleverde.
Een glas champagne wilden we wel, Jacquart hier, Blanc de blanc en die is prettig. DSC04424Erbij direct een viertal hapjes. Twee werden gepresenteerd in een witte beker met zaden. Op eentje lagen drie toastjes met paling en een toefje waterkerscrème, lekker. DSC04427Op de ander een heerlijk hartige chips met erop een flan van spinazie, afgewerkt met een licht gaargemaakt blad van spinazie, bijzonder lekker! In een schaaltje schuim van tomaat met ijs van burrata en ijs van tomaat en wat kruiden, ook lekker en in een klompje huisgebrande noten met fleur de sel en ras el hanoutkruiden. Ook lekker. DSC04423Vriendelijk allemaal.
Nadat we de wijnkaart hadden bekeken, die hier erg mooi maar wel behoorlijk kostbaar is, besloten we tot driemaal het wijnarrangement, wat ook nogal kostbaar was, maar wel in orde wat ons betreft. Een extra gerecht wilden we ook graag. Ik had graag het klassieke gerechtje willen proeven met tarbot maar helaas was er geen tarbot geleverd en de aangeboden vervanging van coquilles met gele meloen leek me niet heel aardig, dus ook ik koos voor het innovatieve gerechtje. Later begreep ik aan andere tafels dat er ook kabeljauw werd aangeboden, jammer dat ik dat niet wist.
DSC04429De zwarte brigade, hier gekleed in beige met watergroen, kwam langs met een kistje met drie soorten olie. Spaanse olie, Italiaanse olie van zwarte olijven en huisgemaakte olie met onder andere dragon. We maakten alle drie onze keus en toen verscheen er een amuse.DSC04431
In een rond wit schaaltje crème van doperwten met eronder scheermesjes en ijs van Mojito. Een smakelijke amuse.
DSC04437Uit een grote mand werd het al bij ons op tafel staande mandje gevuld met allerlei lekkere broodjes, waarmee vooral de mannen zich hebben bezig gehouden en ik geloof zelfs dat al het brood schoon op was na de maaltijd, wat een teken is dat het goed brood was.
De eerste wijn, een Scaia Bianco, Tenuta Sant’Antonio, Veneto, werd ingeschonken en die was lekker.
Het eerste gerecht kwam. Pata Negra/ganzenlever/rode biet/aardappel/dressing van citroen. DSC04438Op een groot wit bord in het midden een rondje met de citroendressing waarin de mousse van ganzenlever lag met erop het schuim van aardappel, waarin wat gel van rode biet te vinden was. Erop plakken pata negra, die we – zoals de goede bediening aangaf – zelf even in stukjes moesten snijden en dan alle onderdelen als geheel in de mond stoppen. Erop nog wat kruiden en heel fijngesneden bosui. Ik vond het aardig, de ganzenlever was niet heel goed te proeven helaas, ook de biet viel wat weg. Burrata is natuurlijk lekker, maar wel heel erg jong en heeft dus niet heel veel smaak en de citroendressing was heel erg zacht van smaak. Een heel zacht smakend gerechtje dus.
Het extra gerechtje, innovatief, zoals op het menu stond, kreeg de begeleiding van een glas Chateau Carbonnieux, Bordeaux, Pessac-Leognan. Een aardige wijn, ik viel er niet van omver om zo maar te zeggen.
DSC04441Het gerecht zelf, Octopus à la plancha/kokos/amandelen, kwam op een groot bord. Allereerst twee quenelles puree van knolselderij, wat stukjes octopus en schuim van octopus met een plakje kokos erdoor. Zeker niet onaardig, maar ik werd wederom niet van mijn stoel geblazen en eerlijk gezegd was ik een klein beetje teleurgesteld, want ik kon maar niet ontdekken wat hier nu innovatief aan was. Wat heel goed aan mij kan liggen natuurlijk.
Waarmee we bij het hoofdgerecht kwamen. De wijn in het glas werd een Cabernet Sauvignon-Shiraz van Simonsig, een redelijke simpele, maar wel smakelijke wijn. DSC04443Erbij de kalfshaas/courgette/komkommer/peultjes. Twee mooie en goed bereide stukjes kalfshaas kregen we met erbij de genoemde groentjes, die mooi beetgaar en lekker hartig waren. Erbij een dressing van grove mosterd met de kalfsjus en die was bijzonder smakelijk. Mooi hoog op smaak en goed passend bij zowel het vlees als de groentjes. Een erg lekker gerechtje dit.
Omdat er geen kaaswagen werd aangeboden deze middag, maar een bordje kaas, besloten we er geen gebruik van te maken en schakelden we over naar het dessert. Daarbij kwam een Late harvest Semillon, Viu Manent en die was prettig friszoet. Allereerst een pré-dessertje wat ik vergeten ben te fotograferen, maar wat erg lekker was. Gelei van aardbei en frambozen met ijs van vlierbloesem en crunch van nootjes. Heerlijk fris en zoals bekend ben ik een groot liefhebber van rood fruit.
DSC04444Het echt dessert bestond uit chocolade/pinda/banaan en kwam op een langwerpig bord. Op een langwerpig stuk karamelachtige reep pinda lagen de diverse bereidingen van chocolade en banaan met erbij nog wat dipjes chocolade, wat plakjes banaan, ijs van banaan en krokantjes van banaan en het was lekker.
We sloten af met espresso en thee, waarbij per persoon nog vier cakejes kwamen en laat in de middag verlieten we De Zwethheul.DSC04446 Niet juichend, niet teleurgesteld, eigenlijk een klein beetje zonder mening. Wat raar is denk ik, maar het is niet anders. Er is niet zoveel op aan te merken, maar er is ook net zo weinig om juichend over te zijn. En ik heb altijd het toch wel vervelende gevoel dat ik te veel betaal voor de geboden kwaliteit.

‘t Nonnetje in Harderwijk

Nadat we Calder bewonderd hadden in de tuinen van het Rijksmuseum reden we via een veel te drukke A1 naar Harderwijk. Tegen kwart over een arriveerden we, gelukkig is er bij de lunch nog steeds valetparking, dus liepen we het restaurant in. Een allervriendelijkste ontvangst kregen we van de sommelier en heel attent stond de ronde tafel voor ons klaar, heel prettig!
DSC04386Als aperitief namen we de bekende Cava, voor mij zonder iets, voor C. met espuma van ananas, waar hij zeer over te spreken was.
Op tafel direct wat rijstcrackers met tzatziki op basis van geitenmelk, erg lekker en het bekende plateautje met olie, zout en boter. DSC04389De boter deze keer op basis van walnoot en die boter was erg lekker. Veel te lekker, want ook ik liet me verleiden tot brood met deze heerlijke boter en eigenlijk eet ik vrijwel nooit brood in restaurants.
Michel, de chef, kwam even langs om ons te begroeten en vroeg of hij maar alvast de oester voor ons zou klaarmaken, waarop we natuurlijk bevestigend antwoorden en na korte tijd kwam de oester. DSC04391Deze keer met vlierbloesemschuim, bergamotgel, sauvignon blanc, bosui en vlierbessen en hij was weer ontzettend lekker. Alle smaken kwamen keurig bij elkaar en de oester bleef de hoofdrol spelen.
Zeer attent kwam Michel nog even langs met de opmerking dat een aantal gerechtjes van het menu van deze middag ons al bekend waren en hij vroeg of het goed was dat hij een geheel ander menu voor ons zou klaarmaken. Dat menu lichtte hij kort toe en het water liep ons direct in de mond, dus natuurlijk wilden we dat heel graag.
We bekeken de wijnkaart, die weer wat gewijzigd was, wat leuk is om te zien, maar besloten toch, gezien eerdere ervaringen, tot het wijnarrangement, want Maurice schenkt nu eenmaal zeer leuke wijnen bij de mooie gerechten van Michel.DSC04394
Een amuse verscheen. Een bekende voor ons, maar dat gaf helemaal niets, want hij is opzienbarend lekker namelijk. Gazpacho Nonnetje Style. Gazpacho gemaakt van gele paprika, gele tomaat en komkommer met erbij diverse bereidingen van tomaat, ijs van traditionele gazpacho, shot gemaakt van cacaoboter gevuld met vocht van tomaat met kaneel en een pepertje, die je in de mond moet laten open ploppen! Heerlijk, heerlijk. Verder nog krokant poeder van zwarte olijf.
De eerste wijn kwam in het glas. Een Chateau de la Roche en Loire 2009, Chenin Cuvée Yvonne, Appellation Touraine Azay-le-Rideau, een friszoete wijn.
DSC04398Uitstekend passend bij het gerecht. Ganzenlever met gerookte aal en balsamico van 25 jaar oud. Een signatuurgerecht van Michel. Erbij diverse bereidingen van rode biet en in de bruine cilinder een bereiding van vijg. De ganzenlever met de aal en de balsamico hadden we al eens gegeten en toen waren we er nogal lyrisch over en dat was ook deze keer zo, een absoluut geweldige combinatie. De bietbereidingen waren ook zeer, zeer lekker. Het ijs was heel sterk van smaak, de merengue mooi zacht en er was ook nog een zoetzure bereiding. De vijg in de cilinder gaf het benodigde zoetje, dus het was weer een werkelijk uitstekend gerecht.
We gingen verder met een licht gekoelde Spätburgunder van Rotweingut Adeneuer. Een heerlijke Duitse Pinot Noir, waar ik erg dol op ben.DSC04402
Erbij net gemaakte tortellini gevuld met eekhoorntjesbrood. Bij de tortellini gebakken shii-take, courgette, gebakken salie, boter, schuim van parmezaan en aan tafel vers geraspte parmezaan. Weer een schot in de roos. De pasta was perfect van garing en van dikte, de vulling was heerlijk. De groente en paddestoelen erbij waren erg lekker, de boter gaf natuurlijk een heerlijke smaak en de salie en parmezaan maakten het helemaal àf. Zeer, zeer lekker.
Als hoofdgerechten hadden we allebei iets anders gekozen wat uiteraard ook leidde tot andere wijn. Voor C. een Marcillac, Domaine du Cros, Philippe Teulier 2012, waar hij over te spreken was, voor mij een Chinon 2010, Gabare, Domaine Grosbois, die ik erg lekker vond. Ook deze wijn was licht gekoeld.
DSC04409Het hoofdgerecht van C. was speenbig. Speenbig met huisgemaakte piccalilly, mosterd, bloemkoolvariëteiten, een worstje van de big en jus van de big. Wederom grote tevredenheid bij hem. Alle onderdelen tot in perfectie klaargemaakt, mooi hoog op smaak, een genot om te eten dus.DSC04411
Ik kreeg de duif. De borst van de duif, afgewerkt met diverse zaden, perfect van garing. Het pootje van de duif, mooi krokant gebakken, diverse bereidingen van bloemkool ook, nog een soort sukade van de duif en jus van de duif. In een apart glaasje een toastje met een witte tube ernaast, waarin de lever van de duif verwerkt zat. Het was de bedoeling dat ik de lever uit de tube op het toastje zou smeren, wat over was kon over de borst van de duif. DSC04413Dat heb ik natuurlijk gehoorzaam allemaal gedaan en het was hemels. Hemels lekker, wat een smaken en wat een mooi gerecht!
We besloten dat we het menu graag wilden uitbreiden met kaas.
In het glas kwam een favoriet van me, Limoux Toques et Clochers, Oceanique, een fantastische wijn wat mij betreft en heerlijk bij kaas.DSC04418
Op het bord vier stukjes kaas. Voor mij een geit, twee roodschimmels (Livarot en Maroilles) en Roquefort, die allemaal perfect op smaak en van temperatuur waren en dus erg lekker. Erbij in een houten bakje gekonfijte vijg, gezouten pecannoten, zeebeer (Harderwijks brood) en compote van vijg. DSC04417Vooral het/de getoaste zeebeer kon me erg bekoren, heerlijk brood!
Bij het dessert kregen we een glas Coteaux de Layon Saint Aubin, Vendanges 2012, Domaine Delesvaux, Passerillé, een wederom friszoete wijn, erg lekker.
Erbij het dessert. Een opzienbarend dessert, onwaarschijnlijk lekker! IJs van curry, Ghoa cress, kalamansi, passievrucht, een half kokosnootje, gember en pepertjes en tropisch fruit. DSC04421Een ware smaakexplosie. Eerst die schitterende currysmaak, dan de frisse smaken van het fruit, het kokosnootje wat bij allebei perfect past en later de subtiele toetsen van gember en peper. Fantastisch gewoon. En wat een oog voor details toch, ongelofelijk knap allemaal!
We mochten nog even in de nieuwe keuken kijken, in de vakantie was men overgegaan op inductie, wat zo ongeveer 20 graden scheelt in de behoorlijk kleine ruimte en we vonden het erg leuk om de diverse heel slimme oplossingen te mogen zien.
We sloten deze gedenkwaardige maaltijd af met espresso. Zonder friandises, want het was allemaal bijzonder smakelijk geweest, maar genoeg is genoeg. Meer dan tevreden verlieten we ‘t Nonnetje, wat wordt hier toch fantastisch gekookt en wat doet Maurice, de sommelier het toch allemaal leuk qua wijn en bedienen. Een goed team! Zeer bedankt weer en zeker tot ziens!