Villa la Ruche in Voorburg

Via Heerlijk rolde er een aanbieding in mijn mailbox. Villa la Ruche bestond 5 jaar en dat vierde men door een 5 gangen \’signature\’, 3 amuses en een pre dessert voor slechts € 39,50 aan te bieden. Geen geld natuurlijk en ik werd er nieuwsgierig van. Bij de nieuwe eigenaars was ik nog niet geweest en ik wilde weleens zien hoe het restaurant geworden was. Op een dinsdagavond reden we dus naar Voorburg, waar parkeren nog zo makkelijk nog niet is en we wandelden binnen. Een keurige ontvangst en een rond tweetje in een van de restaurantruimtes. Het restaurant was redelijk gevuld, ook de ruimte voor private dining was in gebruik. De akoestiek is niet geweldig, zeker niet als een van de aanwezige gasten het nodig vindt het hele restaurant te overschreeuwen met beslist oninteressante verhalen.DSC05905

Een aperitief wilden we wel. Voor echtgenoot een Cava, een Portium Brut, voor mij een gin en tonic. Miller’s Gin en Fever Tree tonic. Op tafel op een houten iets wat huisgemaakte cassavechips, wat een eerste amuse bleek te zijn. Lekkere chips, dat dan weer wel. Vervolgens in een doosje met wat hooi een eitje met roerei, Béarnaisesaus en croutons, wat best lekker was. DSC05907Broodjes werden gebracht. Keus uit brioche, bruin en wit. Mijn brioche was helaas erg droog, het bruine broodje van echtgenoot was in orde volgens hem. Olie en boter stond al op tafel.  We bekeken de wijnkaart. Niet heel uitgebreid, maar wel voor ieder wat wils en redelijk vriendelijk van prijs. Wij beslotenDSC05909 tot een arrangement, omdat we wel benieuwd waren wat men hier zou schenken.

Een karaf ijswater was ook mogelijk, altijd een pluspuntje wat mij betreft. Voordat het menu een aanvang nam kwam de derde amuse zo begrepen we. Geitenkaascrème, compote van Cevenne-ui, schuim van ham en een zoetzuur tomaatje. Een lekkere amuse.

De eerste wijn werd ingeschonken. Een Pinot Gris, Ernst Leesen, Villa Wolf 2013. Bij de reservering had ik aangegeven dat echtgenoot allergisch is voor knolselderij, dus zijn eerste gerecht was keurig aangepast. Hij kreeg een ceviche van zeebaars met crème fraîche en oester. De zeebaars was tot flinters gesneden en was redelDSC05913ijk zonder smaak. De oester(s) zijn hem niet opgevallen. Wel trof hij nog radijs en komkommer en veel te veel mayonaise wat dus crème fraîche was aan. Een teleurstellend gerechtje. DSC05915Ik kreeg coquilles, gefrituurd ei en aardappelsalade. In het midden van het bord de aardappelsalade, die redelijk fris was en waar wat knolselderij in verwerkt was. Erop een gefrituurd ei, een half ei dan, zonder zout helaas en erom heen de coquille die eerst in plakjes was gesneden en daarna was gebakken. Verder nog wat artisjok en paddestoelen. In aanleg een aardig gerecht, maar snij die coquille nu niet in plakjes, geef gewoon een fatsoenlijke coquille die goed gebakken is, dat is beter voor het gerecht.DSC05918

De volgende wijn was een Panamera, een Californische Chardonnay, 2013, Napa Valley. Een prettige wijn wat mij betreft. Ook bij deze gang kregen we twee verschillende gerechten vanwege de knolselderij. Voor echtgenoot kabeljauw, beurre rouge, linzen en artisjok. Precies dat trof hij aan op zijn bord. De kabeljauw was in orde, de beurre rouge ook, de linzen waren ook goed en de artisjok voegde niet heel veel toe. Een niet meer dan aardig gerecht. DSC05920Ik kreeg ook de kabeljauw, maar met een beurre blanc en erbij paling, knolselderij, en een gepocheerd kwarteleitje. De knolselderij kende diverse bereidingen, waaronder schuim, het eitje was goed gepocheerd en ook de kabeljauw was lekker. Het gerecht als geheel was redelijk goed op smaak.

De wachttijden tussen de gerechten werd langer en langer, wat waarschijnlijk kwam door het gezelschap, hoewel ik later de indruk kreeg dat er weer eens sprake was van gelijktrekken, want een tafel die ruim na ons was binnengekomen kreeg gelijk met ons het dessert. Ik blijf dat ergerlijk vinden. Gasten zijn er tenslotte niet om de keuken van dienst te zijn. Bij het hoofdgerecht kwam een PdM Moncayo, Campo de Borja in het glas. Een prettige blend van Garnacha en Syrah. DSC05929Erbij eendenborst met aardpeer en zuurkool. Dit was het eerste gerecht waarbij we allebei volmondig zeiden dat we het lekker vonden. In het midden van het bord jus met kardemom, erop de rode wijnzuurkool (leuk gevonden), paddestoelen, diverse bereidingen van aardpeer en getrancheerde plakjes eendenborst. Helaas paste de wijn slecht bij het gerecht vanwege de zuren, wat dan weer jammer was. Maar het gerecht was lekker.

DSC05932In het menu was ook een kaasgangetje opgenomen. Hierbij schonk men een Madeira Justino’s Colheita 1999. Ik ben geen Madeirafan, het is me te zoet, maar deze paste wel bij het gerechtje. Getoaste brioche met gesmolten Brie de Meaux, drie bereidingen van peer (gestoofd, compote en sorbet) en vers geschaafde truffel. Verder nog een crunch van ik denk brioche en weer waren we tevreden. Een leuk en lekker gerecht, ook door de koud-warmcombinatie.DSC05934

Bij het dessert kwam een glaasje Vert de l’Or, Baumard. Als eerste verscheen er een pre-dessert. Een Mojito-granité van munt met sabayon van rum en limoen. Verrassend lekker vonden we dit. Heerlijk fris en een uitstekende sabayon. Het dessert was gekaramelliseerde ananas met witte en bruine chocolademousse, makaron van chocolade gevuld met een mokkamousse, marshmallow van yoghurt met kokos, fudge met noot en yoghurtijs. DSC05940Erg lekker vonden we de gekaramelliseerde ananas. Ook de diverse mousses vonden we aardig, alleen het ijs van yoghurt viel tegen. Redelijk zonder smaak en flauw, een beetje jammer.

Echtgenoot sloot af met een espresso, ik hield het voor gezien.DSC05945 Bij de espresso wel voor ons allebei snoeperijtjes, die ook best lekker waren en na het betalen van de rekening verlieten we Villa la Ruche. Als wij een feestje vieren, halen we alles uit de kast, maar blijkbaar doet niet iedereen dat. DSC05943Bij signatuurgerechten heb ik verwachtingen….Bij amuses ook trouwens en chips (anderhalf per persoon) vind ik persoonlijk geen amuse. Ook de aangepaste gerechten voor echtgenoot leken à la minute bedacht en hij kwam er nogal bekaaid mee af. Jammer, vooral voor ons, want ik vermoed dat de verwachtingen weer eens te hoog lagen. Ik heb niet het idee dat we hier snel zullen terugkeren.

De Compagnon in Amsterdam

Tot mijn grote verrassing werd ik uitnodigd om het jaarlijkse truffeldiner voor de pers bij De Compagnon bij te wonen. Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen, hoewel ik het wel spannend vond, want een avond met alleen maar onbekenden kan tenslotte tegenvallen. Een heel vriendelijke ontvangst kreeg ik in het pas verbouwde en geheel opnieuw geverfde restaurant en langs de piepkleine keuken liep ik naar beneden, want daar zou het diner plaatsvinden.DSC05877 Een aantal genodigden was er al, op tafel stonden al heerlijke olijven klaar, later zouden daar de verse broodjes bij komen. Een glas Copperhead Gin met koriander, orangepeel en Fever Tree tonic kregen we als aperitief. Twee glazen werden het uiteindelijk…

Eenmaal aan tafel werd water ingeschonken en ook de eerste wijn. Een heerlijke Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore, L’Agresto 2013Een eerste amuse verscheen. DSC05878Een panna cotta van truffel met peer en truffel. Perfecte panna cotta, prima van stevigheid met een fijne truffelsmaak kregen we, erbij wat gemarineerde peer en flink wat geschaafde truffel. Een erg lekker begin. Hierna kregen we nog een tweede amuse. Eentje die ik persoonlijk heel erg lekker vond door de eidooier. Het was een salade van bloemkool met een eidooiertje, pomme soufflé en natuurlijk ook truffel. DSC05881De salade van bloemkool was heerlijk fris, het eidooiertje smolt open in de mond en een pomme soufflé vind ik altijd erg lekker, maar gaf hier ook de nodige crunch aan het gerechtje. De geschaafde truffel maakte het geheel compleet.

Om de mond ‘schoon’ te maken kregen we tot hilariteit van de aanwezigen een kommetje thee. Witte butterflythee met een beetje kamille. Inderdaad werd het zalvige van het eidooiertje hierdoor opgelost, waardoor de smaakpapillen bij de volgende gerechten beter hun werk konden doen, een leuk en goed idee dus.DSC05883

Het eerste gerecht, zilte aardappel / octo / zwezerik, kwam op tafel. De zilte aardappel die geteeld wordt op Texel in speciale grond waar zeewier doorheen is gewerkt was verwerkt tot schuim en smaakte inderdaad heerlijk zilt. Door het schuim was wat peterselie en truffel verwerkt. De peterselie kwam terug in een toefje peterseliemayonaise, die ook erg lekker was en uitstekend paste bij de heerlijk krokante stukjes kalfszwezerik. Verder lagen er wat chips van de truffelaardappel op het bord en heerlijke stukjes goed gegaarde octopus. Ik vond het een leuk gerecht en met name de zwezerik en de zilte aardappel vond ik erg lekker. Uiteraard ontbrak ook hier de geschaafde truffel niet.DSC05885

De volgende wijn werd ingeschonken door de vrouw des huizes, een Saint Véran ‘Les Terres Noir’, Domaine des Valanges 2012. Een typische Saint Véran, waar ik in ieder geval veel van hou. Het tweede gerecht was tarbot. Tarbot, perfect van garing met een crème van pompoen en kastanje, een werkelijk schitterende Hollandaise saus, plakjes rauwe champignon en uiteraard geschaafde truffel. Ergens proefde ik opeens een toefje augurk en dat was een hele prettige frisse toets. De Hollandaisesaus vond ik zo lekker omdat hij mooi zurig was en perfect in balans met de tarbot. Een uitstekend gerecht wat mij betreft.DSC05889

Vervolgens kwam er bier in het glas. Een Nevada Sierra Bigfoot Barley Wine. Gebrouwen overigens door de min of meer nieuwe chef hier: Frank Schipper. Een vrij bitter biertje vond ik. Erbij een signatuurgerecht van patron/cuisinier Bert van Buschbach: aardappelschuim. Daar had ik al eens van mogen genieten en dat deed ik nu weer. Onderin het glas duxelles, erop heerlijk aardappelschuim, daarop zeer krokante aardappelkaantjes en uiteraard geschaafde truffel. Aan tafel werd er nog thee van paddestoel overheen geschonken. Net als de vorige keer vond ik dit ook nu weer erg lekker. Ik ben nu eenmaal dol op aardappel en de combinatie met de truffel, duxelle, kaantjes en de thee is perfect.DSC05894

Waarmee we waren aangeland bij het hoofdgerecht. In het glas kwam Puydeval Cabernet Franc, Jeff Carrel, Languedoc, een fijne rode wijn. Op het bord Wagyu rib-eye uit Australië. Een flinke portie zeer zeer mals Wagyu rib-eye trof ik aan met erbij ook nog een stukje skirt. Verder, behalve de geschaafde truffel, polenta, snijboontjes, een heerlijk groene koolrolletje en jus van het Wagyuvlees. Alweer, wat mij betreft, een heerlijk gerecht. Een flinke portie trouwens ook.DSC05896

Bij het kaasgerechtje kwam een Côtes de Provence Ugni Blanc, Clos de la Procure 2010. Het kaasgerechtje zelf was een lepeltje Brie de Melun met heel veel geschaafde truffel. Helaas was de kaas net iets te ver, maar leuk bij dit gerechtje was dan weer dat de truffel ingevroren was geweest om de smaak sterker te maken en door de geschaafde truffel zat deze keer wat poeder van walnoot. Bij het kaasgerechtje schoof Bert van Buschbach gezellig aan en later kwam ook chef Frank Schipper aan tafel.DSC05897

Bij het pré-dessert, de verrassing van de avond, kwam een glas Kerner Spätlese, Geil, Rheinhessen. Dat pré-dessert, gepresenteerd op een blokje eikenhout bestond uit eikenhoutijs met geitenyoghurt, kruim van yoghurt en uiteraard geschaafde truffel. Vooral de smaak van het eikenhoutijs riep verbazing en verwondering en uiteindelijk bewondering op. Heerlijk was het!DSC05900

Het dessert zelf, truffelsoufflé, was wat mij betreft ook geweldig lekker. Niet alleen was de soufflé bijzonder goed gelukt, maar de zoete risotto met truffel die erbij lag vond ik opzienbarend lekker. Verder trof ik nog roomijs gemaakt met truffel aan en ik was meer dan tevreden over dit dessert.

Bij de koffie en thee, die geloof ik door de meeste aanwezigen, in ieder geval door mij,  werd overgeslagen, kwamen nog leuke buisjes met een cocktail van peer met roze peper en schuim van amandel en daarna heb ik DSC05902nog een hele tijd leuk zitten praten met Sara van Buschbach, een bevlogen sommelier en ik moet dan ook zeggen dat ze bij de Compagnon een werkelijk schitterende en heel betaalbare wijnkaart hebben.

Het was bijna middernacht toen ik iedereen gedag zei, Bert, Frank en Sara bedankte voor alle heerlijkheden en zeer tevreden ging ik huiswaarts. Een gedenkwaardige avond met heerlijke gerechten. Nogmaals mijn grote dank.

Bolenius in Amsterdam

Het was de hoogste tijd om weer eens af te spreken en dat deden we dus. Op deze laatste vrijdag van januari zouden we elkaar weer treffen en een lekker hapje gaan eten. Op de heenweg naar Amsterdam – waar vriendin woont – werden we overvallen door een heuse sneeuwstorm, wat natuurlijk tot een file leidde. Maar we kwamen er. Glibberend liepen we naar haar woning, waar het lekker warm was en waar de wijn al koud stond. Rond zeven uur begon ze met het bellen van een taxi, maar half Amsterdam had geloof ik een taxi nodig, dus dat duurde nogal. Uiteindelijk hadden we er eentje en die bracht ons naar de Zuidas, naar restaurant Bolenius. Een restaurant waar ik al lange tijd nieuwsgierig naar ben. Een zeer vriendelijke ontvangst door de maître, een ronde tafel voor twee vlak bij de geheel open keuken en we bekeken het interieur. DSC05833Onze tafel stond overigens ook tegen de grote inloopwijnkast aan, leuk om te zien. Er achter ligt een private diningruimte. Het interieur doet Scandinavisch/fabrieksachtig aan. Niet bijzonder gezellig. Tafels zonder linnen, wel stoffen servetten, stoelen die niet heel erg lekker zitten, op de een of andere manier zijn de zijkanten (als die er al aanzitten) te laag en de verlichting doet wat psychedelisch aan. De hele omgeving spreekt me trouwens niet aan, maar wat dan wel weer enorm leuk is, is het feit dat het restaurant een geweldig grote moestuin heeft een stukje verderop, waar alle groenten vandaan komen. Dat spreekt me wel bijzonder aan. Wat ik ook grappig vond, was het feit dat toen we plaatsnamen aan het ons toegewezen tafeltje, de lamp boven de tafel floeps aan ging en er was dus licht. Dit lichtsysteem (state-of-the-art) schijnt speciaal voor Bolenius te zijn ontworpen, zo ook het meubilair. DSC05812Vrijwel direct verscheen er een bittergarnituur, kwam de vraag of we een aperitief wilden, kwam er een doekje (zo’n rolletje waarop warm water wordt geschonken, u kent ze wel) en werd er olie, zout en peper op tafel gezet. Op tafel stond al in een steen krokant brood. Maar hierop kom ik zo dadelijk terug, ik ga eerst eens vertellen dat het aperitief wat we wilden, een gin en tonic, bestond uit Bobby’s gin en Fever Tree tonic. Bobby’s is mijn favoriete gin en gelukkig in het glas ook wat sinaasappel met ingestoken kruidnagels. DSC05810Verder wil ik over de kaart nog even vertellen dat het à la carte gedeelte bestaat uit 4 voor-, 4 hoofd- en 4 nagerechten. Het Alliancemenu à 69 euro bestaat uit 5 gerechten en er is een lunchmenu, waar in deze setting natuurlijk flink gebruik van wordt gemaakt voor 34.50. Dat lunchmenu, leuk detail, is op te dienen in 50 minuten. Wat we erg prettig vonden is dat ter plekke bleek dat het Alliancemenu is uit te breiden met 3 gerechten, waardoor het een Bolenius-proeverij wordt. 99 euro. Uiteraard wilden we de proeverij, als we het doen, doen we het goed. Van bijpraten was in het begin geen sprake, we waren bijzonder druk met het aperitief, de tafel met de specerijenolie, waarin meer dan 20 ingrediënten waren verwerkt, die we mochten raden. We kwamen geloof ik niet veel verder dan 6 ingrediënten gedurende de avond, maar dat mocht de pret niet drukken.

Het krokante brood was erg lekker, zo ook de broodjes die vrijwel direct op tafel kwamen. DSC05811Het bittergarnituur, leuk gepresenteerd op een behoorlijk grote witte schaal met een rogvorm bestond uit crème van snert op roggebrood, een bitterbal en een hapje bestaand uit koolrabi en venkel. Alle drie even smaakvol. Een fijn begin, want je hebt dan het idee dat je weet waar je aan toe bent. We hadden het bittergarnituur nog maar net op, toen er al een amuse kwam. Een kletskophoorntje met VOC-kruiden met erin ossenworst en ijs van Amsterdamse ui, werkelijk heerlijk.DSC05815 Hierna kregen we een I-pad onder de neus, waarop de wijnen te bezichtigen waren. Een fijne wijnkaart hier vind ik, prettig van prijs ook. Onze keus viel op een Clos de Saint Yves / Savennières  /Loire / 2011. Een wijn net zo prettig als ik had verwacht. Waarna een volgende amuse kwam. Een erg bijzondere en erg lekkere vond ik. Aardappel, koffie, Brandroodkaas. DSC05818Een soort gnocchi van aardappel lag onderop, erop de Brandroodkaas en dat was afgedekt met poeder van koffie. Perfect in balans was dit hapje en met name door de combinatie koffie/kaas erg bijzonder.  Voordat we aan het menu begonnen kwam er een laatste hapje en dat was een hapje op de hand. DSC05822Zalm-ei. Allereerst werd er een toefje mierikswortelcrème op de hand aangebracht; daarop kwam een makaron van yoghurt die gevuld was met zalmeitjes en een beetje gevriesdroogde yoghurt. Een heerlijk fris hapje, ook weer mooi in balans.

We hadden ons aperitief nog helemaal niet op, want de snelheid was gigantisch. Op een vraag van ons kregen we als antwoord – de zwarte brigade hier is attent, vriendelijk en uitstekend op de hoogte van wat er in de keuken speelt – dat dat een bewuste keus is van het restaurant. Men wil niet anderhalf uur bezig zijn met de amuses.DSC05824

Het eerste gerecht kwam dus. Jakobsschelp / bleekselderij / alg / champignon. In het midden een kleurige groene jus, gemaakt van alg en bleekselderij, erom heen plakjes rauwe champignon met eronder compote van champignon, een stukje rauwe coquille en een perfect gebakken coquille, mooi nagezouten. Verder nog een krokantje van zuurdesem. De smaak van de jus was intens, de coquille was zoals gezegd perfect gebakken en de compote van champignon was opzienbarend. Aards en aanwezig. We waren onder de indruk van dit gerecht.DSC05825

De wijn werd ingeschonken en die was erg lekker. Een echte Savennières.  Het tweede gerecht was moestuin / groenten van de Zuidas. Vanavond bestond het gerecht uit rode biet, grondappel, pompoen, schorseneer, rammenas, radijs, rode kool, rode snijbiet in diverse bereidingen. Een vinaigrette van sjalotten en rasp van hazelnoot vervolmaakte dit eenvoudig, maar heel smakelijke gerecht. Alle groenten waren perfect van garing wat mij betreft en mooi vol van smaak.DSC05829

We gingen verder met langoustines / knolselderij / komijn / rode ui. Kort geroosterde langoustines kregen we, barstensvol van smaak. Erbij flinterdunne ringetjes prei, wat gemarineerde sjalot en een werkelijk fantastische bouillon, aan tafel geschonken, gemaakt van knolselderij, komijn, rode peper en zuring. Die saus was werkelijk geweldig. Perfect in balans en uitstekend passend bij de erg mooie langoustine. Knap hoe de groenten hier de gerechten ondersteunen, maar ook vervolmaken.DSC05831

Waarmee we toe waren aan de skrei / boerenkool / pannenkoek / ui / spek. Op het bord geroosterde skrei, perfect van garing. Erbij een pannenkoekje, eekhoorntjesbrood, gekarameliseerde ui, Peelspek en aan tafel geschonken jus van boerenkool. Nu vonden we die boerenkooljus geweldig, zeker in combinatie met de zoetige ui. Maar ook apart – want de kannetjes bleven gelukkig telkens op tafel – was deze jus zeer de moeite waard. Een hele diepe smaak had de jus. Ook de skrei had meer smaak dan ik gewend ben, maar dat kwam door het roosteren zo vertelde de maître. In ieder geval waren we weer erg tevreden.

Het licht werd wat meer roze, ook de foto’s veranderen daardoor iets van kleur. DSC05834Het volgende gerecht was een gerecht in tweeën. ‘Broodje halfom’. Zuurdesem / pekelvlees bouillon / foie. In een groot glazen bord kregen we twee stukjes gebakken eendenlever. Perfect gebakken wat mij betreft, erbij jus van de lever en een toefje gelei van augurk. Heerlijk!DSC05836 Ernaast op een wit steentje een getoast zuurdesemrondje met erop een marbré van pekelvlees en gelei van bouillon en ook hier geleitjes van augurk. Ook dit was bijzonder lekker. Werkelijk een smulgerecht dit!

Het was tijd voor een vleesgerecht, hierbij koos de sommelier een glas Morellino di Scansano DOCG, Rocca dei Venti 2012, een lekkere soepele wijn. DSC05841Het vleesgerecht was sukade / witlof / zuurkoolstamppot. We kregen een stukje sukade, 34 uur op 64 graden gegaard. Botermals, maar wel met een heel andere structuur dan ik gewend ben. Ik moet nog even beslissen welke ik nu lekkerder vind. Erop, ik neem aan jus van de sukade, die prettig hoog op smaak was. Ernaast geroosterde witlof, rauwe witlof, toefjes zuurkoolstamppot, die behoorlijk zuur was en erbij nog wat mosterdzaadjes. Heerlijke groenten weer. Ook dit gerecht kon onze goedkeuring wegdragen, voornamelijk eerlijk gezegd door de heerlijke groenten.

DSC05843Kaas wilden we eigenlijk ook nog wel. Nu wist ik wel dat het allemaal Nederlandse kazen zouden zijn, maar ik was wel heel benieuwd welke ik hier zou krijgen. De kaaswagen werd voorgereden. Bolenius betrekt zijn kazen van De Lindenhoff. Op de kaaswagen troffen we aan Messeklever, Bastiaansen roodschimmel, Charmeur geit, Brandrood, Remeker puur, Texelse schapenkaas Wezenspyk, boeren Goudse oplegkaas, Kaapse Hond uit Ransdorp, Lady’s Blue uit Nooitgedacht in Drenthe. We maakten allebei onze keuze en als bijgerechtjes kregen we op een lepeltje honingraat, getoast noten/vruchtenbrood en gemarineerde Amsterdamse uitjes met VOC-kruiden en gember (een samenwerking van Bolenius met Oos Kesbeke) en nog wat gedroogde druiven. Erbij natuurlijk een glas droge witte wijn en dat werd hier een Domaine Saint Hilaire, Viognier, Pays d’Oc en die was heerlijk.  Over de kaasjes kan ik heel kort zijn: die waren ontzettend lekker. DSC05846De honingraat was ook heel erg lekker en de gemarineerde Amsterdamse uitjes vond ik werkelijk top. Behoorlijk pittig, lekker zuur en toch niet overheersend. Een werkelijk uitstekende kaasgang hier en dat terwijl ik eigenlijk niet zo’n liefhebber ben van Nederlandse kazen op een kaasplateau. Kun je nagaan….

Het eerste dessert was Hertog Jan / Grand Prestige. Op het bord op een spiegel van gelei gemaakt van kinine en salmiak ijs gemaakt van karnemelk, wat nootjes, wat krokantjes van zuurdesem en blokjes, DSC05849waarvan ik niet meer weet waarvan die waren gemaakt. Erbij een glaasje Hertog Jan Grand Prestige. Laat ik beginnen met het bier. Dat vond ik erg lekker. Wel aan de zware kant, maar dat is logisch met 10% alcohol. Dan het gerecht. De gelei van kinine en salmiak was even wennen. Behoorlijk bitter en eigenlijk niet zonder een van de andere ingrediënten te eten. In combinatie evenwel vond ik het wel lekker. En dat is dan weer leuk vind ik altijd. Met name de combinatie met het ijs van karnemelk vond ik goed gevonden. Een dessert anders dan anders in ieder geval en ook dat vind ik altijd erg leuk.

Het laatste dessert was Limburgse vlaai dessert. Een deconstructie van een Limburgse vlaai. Een Limburgse kruisbessenvlaai om precies te zijn. DSC05851Voor de volledigheid lag er een rondje ouwel op het bord met erop een tekeningetje van hoe een Limburgse vlaai er over het algemeen uitziet. Verder op het bord een heerlijke gezouten crumble van koek, toefjes gelei van kruisbes, ijs van gebrande boter en crème patisserie met vanille. Alles was even lekker, zowel in combinatie als apart en dat ijs van gebrande boter, mensenkinderen zeg, daar kom ik voor terug…

DSC05856Ondanks dat we niet afsloten met koffie of thee kregen we toch de snoepschotel Bolenius. Schitterend om te zien en het enkele hapje wat ik heb geproefd was ook heerlijk. Gelukkig zaten er doggy bags bij, waarin ook nog wat gepofte maïs zat, zodat we wat snoepjes mee naar huis konden nemen. Leuk detail vond ik wDSC05857eer het stukje zuurstok, speciaal gemaakt voor Bolenius. Ik kende dat alleen van FG, maar vind het erg leuk dat ook Bolenius het heeft. Het was volgens mij al na middernacht toen we na het betalen van de rekening en het gedag zeDSC05859ggen van de zwarte en witte brigade (we hadden ergens op de avond ook nog een leuk gesprek met de chef) Bolenius verlieten. Wat mij betreft een absolute aanrader. De gerechten zijn schitterend in balans, de groenten zijn heerlijk, de bediening is uitstekend, de wijnkaart is fijn, kortom: wat wil een mens nog meer. Ik keer in ieder geval terug.

Rijks in Amsterdam

Dining with the Tsars moest nog steeds bekeken worden. Althans, ik wilde er erg graag heen, ik ben nogal dol op mooie serviezen namelijk. Parkeren in de omgeving van de Hermitage ging uitstekend op deze mooie zonnige vrijdagochtend. Vreemde weersverschillen waren het, op de heenweg was het vooral erg mistig en ergens half in Amsterdam werd de lucht blauw en scheen de zon uitbundig, vreemd. Nadat we genoten hadden van al het moois reden we naar het Rijksmuseum voor een lunch bij RIJKS. Ik was erg te spreken over Joris Bijdendijk toen we bij Bridges waren en de aanpak hier bij Rijks spreekt me zeer aan, dus ik was enorm benieuwd. Een vriendelijke ontvangst en zoals gevraagd kregen we een rond tafeltje. DSC05770De ronde tafels staan hier langs het raam. Direct ernaast de lange banken, waaraan vierkante tafels staan met stoelen ervoor. Naar wens dus tweetjes, viertjes of zesjes etc. Ik ben niet dol op bank/stoelcombinaties, dus ik was erg blij dat er ronde tafels waren en dat we er eentje hadden gekregen. We zaten, om zomaar te zeggen, in de eerste ruimte, direct na de entree. Erachter was nog een vergelijkbare ruimte en de open keuken, waar misschien nog wel een deel van het restaurant zit, maar dat heb ik niet gezien (doe ik de volgende keer) ligt daarachter. Joris Bijdendijk was er vandaag niet, hij was net vader geworden en natuurlijk is dat veel belangrijker. Zijn rechterhanden, Jos Timmer en Wim de Beer waren – uiteraard – wel aanwezig. Het geheel doet een beetje brasserie-achtig aan en dat is geloof ik ook de bedoeling, want je kunt hier tenslotte van 11.30 tot 23.00 terecht. DSC05763Leuk detail hier is dat men direct met grote koffiekannen met koel water langskomt als je net zit. Dat water wordt gedurende de hele maaltijd bijgeschonken. Niet altijd even accuraat op tijd, maar een kniesoor. Brood, lekker brood met wat boter, kwam op tafel, ook dat werd telkens aangevuld. Ook werd er direct een plateautje neergezet met knabbels. DSC05762Radijs met selderijzout, huzarensalade waarin platte bil verwerkt was en waarop haringkuit lag en noten en gepofte tuinbonen. Nu waren alle hapjes bijzonder smakelijk, maar met name de gepofte tuinbonen, waar lekker veel zout op zat, vond ik geweldig! Alleen het idee al om tuinbonen te poffen!

Een aperitief wilden we wel, we bekeken de cocktails en besloten tot de Rijks Army&Navy, een cocktail met dry gin, limoen, amandelsiroop en water. Tijdens het wachten op de cocktail werd ons de kaart uitgereikt, met een toelichting erop. Men kent hier twee menu’s. RijksTafel: 5 gerechten, 1 dessert, 52.50. RijksTafelRijks: 7 gerechten, 1 dessert, 72.50 (ik vond het lichtelijk onduidelijk, maar dat kan heel goed aan mij hebben gelegen: ik wist namelijk niet of het dessert in de 5 of 7 gerechten zou vallen, maar dat was wel het geval, dus het gaat om 5 of 7 gerechten, inclusief dessert). Verder een à la carte gedeelte (16 Rijksgerechten, variërend in prijs van 9 tot en met 24 euro (excl. de oesters, die 6 euro per stuk zijn). Het betreft gerechten om te delen. Verder een drietal Rijksschotels, variërend in prijs  van 24 tot en met 32 euro en zeven Rijks dessert en kazen, variërend in prijs van 6 tot en met 14 euro. De gerechten zijn verder onderverdeeld in gerechten van de eerste gastchef, die er in januari was: Margot Janse, gerechten die of vegetarisch zijn of vegetarisch te bereiden zijn en gerechten die via het SlowFood Presidium of de Ark van de Smaak op de kaart zijn gekomen. Wij besloten tot de RijksTafel.

De wijnkaart bekeken we ook, allemaal wijnen van Nederlandse wijnmakers natuurlijk. We kozen voor een Chardonnay Cuvée Odyssée 2012, Jan & Caryl Panman, Limoux, Frankrijk en dat was een prettige wijn. De wijn kwam al op tafel, maar de cocktail was nog steeds niet gekomen, dus daar werd eerst eens achteraan gegaan. De cocktail kwam na enige tijd en die was aardig. Niet meer dan aardig, want ik proefde geen gin en er zat nogal wat suiker op de bodem, waardoor het een zoete aangelegenheid werd en dat was nu juist niet de bedoeling, althans niet van ons. Het menukaartje waarop het zevengangenmenu stond mocht ik houden, handig, hoewel later bleek dat een aantal gerechten waren veranderd en dus niet op het kaartje stonden. Maar weer: een kniesoor…DSC05771

Het eerste gerecht was een gerecht van Margot Janse. Haring – vetkoek – oester braaïoli – citroen & champagnechutney. In het midden van de tafel, een gerecht om te delen dus, kwam een drietal schaaltjes. We kregen elk een bordje met bestek, inclusief een lepel.DSC05773 De lepels gebruikten we om de saus (braaïoli) en de haring met de chutney op te scheppen. Allereerst namen we allebei een vetkoek. Een kleine ‘oliebol’ (zo smaakte hij ook min of meer) die we doormidden sneden en op elke helft lagen we eerst iets van de haringtartaar die erg lekker was aangemaakt en waarop een flinke hoeveelheid chutney van champagne met citroen lag. DSC05774Een erg mooie combinatie, want natuurlijk proefden we dat ook apart. Erop namen we een flinke dot van de braaïoli, die uitstekend paste bij de haring en de chutney. Een hapje apart leerde echter dat er een flinke oestersmaak aan zat en dat was erg lekker. DSC05776Een en ander resulteerde dus in een halve kleine ‘oliebol’, nog lauw, met erop de haringtartaar, de chutney en de oester braaïoli en we vonden dit een uitstekend begin. Weer eens iets heel anders met goede smaken en erg mooi in combinatie.

Het tweede gerecht was gemarineerde makreel – dashi – glasnoedels – gepofte wilde rijstDe dashi, die prettig hoog op smaak was, werd aan tafel bijgeschonken. DSC05779Men heeft hier – slim bedacht, gezien de krappe ruimtes tussen de tafels – een opklapbaar tafeltje, waarop het dienblad gezet kan worden, van waaraf dan geserveerd wordt. Verder op het bord allereerst glasnoedels, bolletjes van tapioca met ponzu, peterselie-olie, heerlijke gemarineerde makreel en gepofte wilde rijst voornamelijk op de makreel. Erbij nog toefjes crème van Japanse citrus. Wederom waren we bijzonder tevreden, want ook dit was een zeer smakelijk gerecht. Weer heel anders, maar bijzonder lekker. De makreel was heerlijk zacht, zeer vers, de glasnoedels waren ondanks dat ze over het algemeen niet zo heel veel toevoegen lekker, de gepofte rijst gaf een lekkere crunch, de lichtzure crème gaf iets fris’ en de bolletjes tapioca met ponzu waren behalve lekker ook heel prettig in de mond, ze gaven wat structuur aan het gerecht. Zoals gezegd: grote tevredenheid, weer uitstekend in balans dit gerecht.DSC05783

We gingen verder met geroosterde langoustinestaart – currycrème – foreleitjes – gepofte boekweit. Een absoluut plaatje om te zien met schitterende kleuren. Behalve de geroosterde langoustinestaart, die perfect van garing was, troffen we in de currycrème rauwe langoustine aan, heerlijk! Verder was ook de crunch van de gepofte boekweit een zeer prettige verrassing, de foreleitjes plopten leuk open in de mond en de currycrème was behoorlijk pittig en er zat lekker veel koriander in. Weer prettig hoog op smaak dus, maar toch uitstekend in balans met de delicate langoustine. Knap!DSC05785

Het hoofdgerecht, waarnaar we benieuwd waren, want we wisten natuurlijk niet wat de koks zouden kiezen, was een extra verrassing, omdat het gerecht wat we kregen helemaal niet in het menu stond. Wel op de kaart natuurlijk. We kregen runderwang, bereid als Limburgs ‘zoervleisj’ – appelschuim – ontbijtkoek. Voor ons allebei een behoorlijk groot stuk geweldig malse runderwang, geheel ontdaan van lellen en vellen om zomaar te zeggen, dus puur alleen het heerlijke draadjesvlees. Klaargemaakt op een manier die mij deed denken aan het Eisbein zoals mijn Duitse tante dat vroeger voor me maakte, maar dat kan natuurlijk helemaal niet, want dat is varkensvlees en dit was runderwang. Maar goed, dit om aan te geven hoe vreselijk lekker ik het vond. Erbij heerlijk schuim van appel, wat erg lekker fris was, wat crunch van ontbijtkoek en een saus gemaakt van het braadvocht van de runderwang. Een absoluut schot in de roos! DSC05786Erbij tot onze grote verrassing een gerecht om te delen. Knolselderij van het spit –  messekleverkaas – zachtgegaarde dooier – amandel. De knolselderij wordt eerst gestoomd op 100 graden gedurende 1 uur, daarna ingesmeerd met boter, aan een spit geregen en geroosterd voor 2 – 3 uur. Dit levert heel zachte en licht zoet-gekarameliseerde knolselderij op , waarbij de Messekleverkaas en het amandelgruis perfect passen. Op een flinke toef kaas lag nog een langzaam gegaarde eidooier en zoals de bedoeling was, roerden we de dooier los samen met de kaas, zodat je als het ware een soort saus kreeg. Het was een heel nieuwe smaakbeleving voor ons en we vonden het allebei bijzonder smakelijk. Ook alweer een geweldig gevonden combinatie. Zelfs echtgenoot, die zoals bekend absoluut geen liefhebber is van knolselderij, vond het zeer smakelijk.DSC05789

Het dessert was ook een ander dessert dan op het menu stond. We kregen namelijk  rijstebrij – abrikozencompote – limoenblad – advocaat. Geserveerd in een Martiniglas. Laagjes van achtereenvolgens crème van limoenblad, abrikozencompote, rijstebrij, parfait van advocaat en vanilleschuim. Nu kwam het dessert me geweldig bekend voor en inderdaad, het schoot me te binnen dat ik bij Bridges eigenlijk precies hetzelfde had gegeten. Toen ik ook nog ergens een vleug koriander proefde wist ik het helemaal zeker. Wat ik helemaal niet erg vond, want ook deze keer weer vond ik het geweldig lekker. Heerlijk fris en lekker licht, ondanks de rijstebrij. En weer erg mooi in combinatie.

We sloten af met een espresso voor echtgenoot, maar de bediening – die zeer van goede wil is, maar nog wel enige sturing behoeft zo af en toe – bracht ook een espresso voor mij mee. Ach, weer een kniesoor. Erbij nog een zeer Nederlands koekje en daarmee sloten we een absoluut heerlijke maaltijd af. Ik weet wel waar ik ga lunchen als ik het Rijksmuseum bezoek!

Het Gouden Kalf in Scheveningen

Nadat we ons wekelijkse halfuurtje bij The Bodybar weer achter de rug hadden, hadden we trek. Nu zit er naast dieDSC05794 Bodybar een erg leuk restaurantje, waar we al eens eerder hadden geluncht, maar wat blijkbaar een upgrade had gekregen, want uit mijn ooghoek had ik gezien dat er inmiddels linnen op de tafels lag. Moesten we proberen dus. Het Gouden Kalf heet het. Een allervriendelijkste ontvangst, een tweetje bij het raam en de vraag of we iets wilden drinken. Dat wilden we wel en dat werd een glaasje witte wijn. Een Roemeense wijn vandaag, mij volledig onbekDSC05795end, een Căluşari, Pinot Grigio 2013. Ik vond hem erg lekker. Zo lekker, dat toen ik de prijs ervan vond op internet, ik maar direct wat doosjes ervan heb besteld. Drinkt prettig weg namelijk. Water kwam in een karaf, samen met een knabbelplank. Op de plank Rotterdamse worst, Komijnekaas, Amsterdamse ui, kappertjes, augurk, bleekselderij en druif zonder velletje en pitjes. Lekkere hapjes allemaal, vooral de kappertjes vond ik erg lekker, zeer pittig namelijk.  Verder een kruidenboterbal met een notencrumble eronder en erg lekker brood. Later kwam er nog vers brood, waaronder heerlijk rozemarijnbrood. DSC05797Ook op tafel in een potje tarwegras, wat eetbaar is aldus de allervriendelijkste mevrouw.

Het lunchmenu werd ons uitgelegd en dat klonk zeer aanlokkelijk, dus dat wilden we graag. De wijn dronken we door bij de gerechten. Het voorgerecht bestond uit tonijn en pastrami. Een ‘mandje’ van runderpastrami lag op het bord met erin tartaar van tonijn. DSC05800Op de tonijn, die kraakvers was en heerlijk van smaak lag een blaadje met gemarineerde enoki en wat huisgemaakte ketchup. Nu ben ik absoluut geen ketchupfan, maar deze was erg lekker. Lekker pittig en hoog op smaak en samen met de gemarineerde paddestoeltjes en het blad erg lekker. Daarop lag dan weer wat tomaat met een flinke dot schuim van paling. De pastrami was heerlijk mals, het schuim van de paling combineerde uitstekend met de tartaar en de crumble van Thaise curry die naast het geheel lag, gaf een leuke toets aan eigenlijk alles. Naast de pastrami dan nog een toefje van de ketchup. Zeer tevreden waren we.DSC05802

Het hoofdgerecht was gegrilde griet. Met gnocchi, pastinaak en fondant van pastinaak, een witte botersaus, spinazie en wortel gekonfijt met gember. De griet was goed van garing en nagezouten, de gnocchi waren na het koken gebakken met een toefje Hollandaisesaus erop en dat vond ik erg lekker, want ook van gnocchi ben ik over het algemeen niet heel erg gecharmeerd, maar deze was dus wel goed. De groenten waren alledrie ook lekker en zeker voor een lunch was het een uitstekend gerecht qua omvang. Ook hier waren we weer erg tevreden over.DSC05805

We besloten, omdat alles naar tevredenheid was, tot een dessert en dat was deze middag een granité van passievrucht met mangosorbet, taartje met ricotta. Op het bord in het midden de granité, die ik meer een mousse zou noemen. Prettig fris van smaak. Het taartje met ricotta was nog warm en wat mij betreft te machtig en eigenlijk niet zo heel veel toevoegend aan het verder zo frisse dessert. Verder wat plakjes verse mango, mangosorbet met granaatappelpitjes en ertussen een streep mangomousse met een streek yoghurt. Op de mousse nog wat verse passievrucht en een macadamianoot. Zoals gezegd: een prettig fris dessert.DSC05806

Bij de goede espresso (ons aangeboden door de eigenaresse van de Bodybar, die hier regelmatig komt) kwamen in een oude wijnkist nog wat niet heel briljante, maar wel lekkere makarons met de smaken pistache, walnoot en hazelnoot als hoofdmoot.

Zeer tevreden over deze lekkere lunch verlieten we Het Gouden Kalf, een behoorlijk ideaal adresje aan de Dr. Lelykade in Scheveningen wat ons betreft. Leuke bediening, een lekkere keuken. Handig ook dat de keuken dusdanig open is dat de koks op je bord kunnen kijken, zo zag de kok dat onze boterbal op was en heel attent zette hij vast een nieuwe voor ons neer. Een aanrader wat mij betreft.

Librije’s Zusje in Amsterdam

Nadat we keurig waren ontvangen door de portiers van het Waldorf hotel en door een mevrouw naar het restaurant waren begeleid, kregen we – zoals gevraagd – een fijne ronde tafel bij het raam. Het restaurant is vrij klein, ik meen zo rond DSC05760de 36 couverts en op zich wel handig ingedeeld met bijvoorbeeld een grote rechthoekige tafel in het midden voor de handelingen van de zwarte brigade. Ook het kaasplateau staat hier uitgestald op een vijfarmige standaard. De inrichting vond ik wel een beetje hotellerig, maar dat kan op termijn misschien nog veranderen. Het stoorde me in ieder geval niet. De tafels waren keurig gedekt, prettig leeg, met alleen de liggende glazen vazen zoals ik ze ken van De Librije, een kanDSC05693netje olie en bekende glazen, althans je ziet ze momenteel overal, maar deze waren dan weer op een voet.  Voor wie het nog niet duidelijk is: we waren vandaag bij Librije’s Zusje in Amsterdam. Als aperitief wilden we allebei graag een gin en tonic. Hendrick’s hier met Fever Tree Tonic en wat komkommer. Lekker. Dat dat dan weer 20 € per glas moet kosten, is niet goed voor het humeur….DSC05699

Er verscheen direct een keur aan hapjes. Allereerst in een houten bakje met spliterwten op een steen snert met rookworstballetjes. Meringue, ijs, crème en met stikstof gemaakte balletjes met een enorme rookworstsmaak. Erg lekker en mooi hoog op smaak. DSC05700Vervolgens gepresenteerd op een boomschorsachtig aandoend geheel met rozemarijn een chip van gefermenteerde knoflook met trompette de la morte en een crème van rozemarijn. Ook erg lekker en bijzonder van smaak.

DSC05702Hierna kwam er heerlijk vers brood naar eigen receptuur op tafel met twee soorten boter. Boerenboter en gekarameliseerde geitenboter. Zoals genoemd op tafel al een kannetje met Valderrama-olijfolie. Het brood was heerlijk, zo ook de gekarameliseerde geitenboter. Het volgende hapje kwam op een rond plaatje. DSC05706Een broodje met miso met erop makreel en Kesbeke-zuur. Echt een heerlijk hapje, zo’n hapje waarvan je beslist meer wilt. In een schaaltje kregen we hierna een pitasoufflé met baharat, aubergine en rolmops. Een geweldige combinatie vond ik dit. DSC05707Ik ben namelijk een enorme liefhebber op zijn tijd van een goede rolmops en vond het dus extra leuk dat er hier gebruik van wordt gemaakt. De parade aan lekkernijen werd afgesloten met een soort open raviolo van krokante kippenhuid met kippenlevertjes en zolderspek. DSC05710Ook dit was een werkelijk fantastisch hapje. De toon voor de middag was duidelijk gezet: dit zou enorm genieten worden.

Het menu werd ons uitgereikt. Zes gangen, 112,50. Ook in een vegetarische versie, 90,00. Ook was er nog een lunchmenu wat ons werd toegelicht, maar we waren vooral geïnteresseerd in het zesgangenmenu. Wel wilde ik graag het hoofdgerecht wisselen voor een gerecht van de kaart en dat was zonder problemen mogelijk. Dat dat niet werd doorgegeven was maar heel even vervelend, want het werd ter plekke keurig opgelost toen we eenmaal zo ver waren. Ook de wijnkaart bekeken we, die is erg mooi en erg kostbaar. Gezien de diversiteit aan gerechten besloten we tot een wijnarrangement, wat hier dan weer vriendelijk is geprijsd: 55 €.DSC05713

In het glas kwam allereerst een Riesling, Vom roten Schiefer 2012, Clemens Busch, een zeer prettige Riesling. Voordat het eerste gerecht kwam, kregen we nog een amuse. En wat voor een amuse. Een absoluut plaatje om te zien. Crème van verveine, eiercustard, gepofte enoki, gepofte paling, palingcrème en piepkleine krokantjes van brood. Ontzettend lekker was dit. Geweldige smaken bij elkaar, heerlijk door de diverse krokantjes, die stuk voor stuk bijzonder lekker waren. De eiercustard en de verveine verbonden het geheel op een uitstekende manier. Een geweldige binnenkomer dit!DSC05715

Het eerste gerecht verscheen. Crème van ganzenlever & yuzu; buikspek van tonijn, pure chocolade, krokante garnaaltjes, molsla. Gepresenteerd op een rechthoekig witte plaat in een houten bak, waarin een rond kuiltje zat. In dat kuiltje lag het rauwe buikspek van de tonijn (nu wist ik niet wat buikspek van tonijn was, maar googelen leverde een interessant artikel op), gemarineerd in ponzu, yuzu en sojasaus. Ontzettend zacht en mals was de tonijn in ieder geval. Erom heen lag een bruine cirkel van ganzenlever met pure chocoladepoeder, ook ontzettend lekker, hoewel ik de combinatie tonijn-ganzenlever-pure chocolade niet helemaal begrijp, maar dat ligt vast aan mij. Verder een garnaaltje, een krokantje van garnaal en een stengeltje molsla. Ik moet altijd een beetje grinniken als ik alle ingrediënten lees, terwijl het dan om één stengeltje gaat. Ik weet niet of ik dat dan wel zou noemen, maar dat is persoonlijk. In ieder geval was het een overheerlijk gerechtje. DSC05717Tot onze verrassing kwam er nadat het bord was afgeruimd een tweede ronde van dit gerechtje. In een schaaltje een meringue van yuzu en ponzu met erop alle ingrediënten die ook bij het eerste deel van het gerecht zaten. Ook dit was een erg leuke presentatie en een erg lekker hapje. Het krokantje van de garnaal was hier verkruimeld, wat een leuk smaakeffect gaf.DSC05722

De volgende wijn was een Albariño, een Fillaboa 2013, wat mij betreft een uitstekende Albariño, maar ik ben nogal weg van deze wijnen. Erbij geroosterde langoustine; macadamia, ras el hanout, grapefruit, bruinwier. Een fantastische geroosterde langoustine kregen we, bedekt met crumble van langoustine. De langoustine lag in olie met ras el hanout met crème van macadamianoten. De olie en de crème was een absoluut geweldige combinatie, ontzettend lekker en ontzettend goed bij elkaar passend. Erbij verder nog stukjes rode grapefruit van de barbecue en twee keer een plakje champignon met erop onder andere tartaar van bruinwier, wat een heel hartige toets gaf. Ik vond dit een ontzettend lekker gerecht, vooral de combinatie van de olie met ras en hanout en de crème van de macadamianoten vond ik geweldig. Of de langoustine er nu zo goed in past, weet ik dan weer niet. Ik heb hem in ieder geval apart opgegeten en natuurlijk was hij bijzonder smakelijk. Maar een enorm verrassend gerecht dit.DSC05726

De derde wijn was een Simonsig, Exclusive Selection, Chenin Blanc sur Lie, 2013. Ook een zeer aardige wijn. Naar het gerecht erbij was ik bijzonder nieuwsgierig, omdat ik het hoofdingrediënt, de abalone, alleen maar ken van het Australische Masterchef en het nog nooit gegeten had. Het gerecht dus. Krokant gebakken Abalone op varkenshuid; bloedworst, snijbonensap, gember, aardpeer. Wat troffen we aan. Allereerst een erg mooi wit bord met in het midden een cirkel van snijbonenvocht met gember en piepkleine blokjes aardpeer. Onaards lekker vond ik dat, wat een prachtige combinatie! Erop de reepjes abalone, die me eigenlijk een klein beetje tegenvielen, maar dat komt ongetwijfeld omdat ik torenhoge verwachtingen had. Ik vond er niet heel veel smaak aanzitten, terwijl het snijbonenvocht met de gember en de aardpeer geweldig van smaak was. De abalonestukjes waren afgedekt met krokante varkenshuid. Op die varkenshuid lagen toefjes gember, aardpeer en bloedworst, alle drie in crèmevorm en alle drie even lekker. Nog wat lila bloemetjes erbij voor de kleur om het palet te vervolmaken. Alweer een intrigerend gerecht. Wat ik wel vreemd vond was dat de dame van de zwarte brigade het gerecht introduceerde als ‘slakjes uit Nieuw-Zeeland’, slakjes zijn het echt niet.DSC05732

Bij het volgende gerecht kwam een glas TO 2012, Velich, Oostenrijk, ook een prettige wijn. Het gerecht, Noordzeetong gegaard in gerookte dennenolie; prei, oester, citroengras, zag er na het kleurrijke geweld van de voorgaande gerechten bleekjes uit. De smaak echter was zeer spectaculair. De tong, gegaard in de gerookte dennenolie, vond ik fantastisch. Zacht, toch stevig, een goede vissmaak en ook de dennen waren uitstekend te proeven. Het schuim van de oester en het citroengras was heerlijk en paste perfect bij de tong. Verder op het bord nog torentjes van onder andere radijs, die behalve voor wat kleur ook voor een bite zorgden. Wederom vonden we het gerecht bijzonder smakelijk en zeer verrassend.DSC05739

Bij het hoofdgerecht ging het even mis met het inschenken van de wijn. Het was niet doorgekomen dat ik liever een ander hoofdgerecht had, maar dat werd direct opgelost. Echtgenoot kreeg een glas Maison Nicolas Perrin, Saint Joseph 2012, waar hij tevreden mee was. Zijn gerecht, Anjou duif; wortel, rogge, kardemom, groene olijf, mosterdzaad met erbij nog de beroemde sauce ‘Royale’ kon hem zeer bekoren. Ook dit vond hij in al zijn klassiekerigheid weer een heerlijk gerecht.DSC05742

Ik kreeg een glas Umathum, Sankt Laurent 2012, Burgenland, waar ik zeer tevreden mee was. Mijn gerecht was kalfszwezerik, geroosterd & gelakt; XO-saus, peer, Romanesco, gerookte paling, rijst. Op een cirkel gemaakt van rijstvel lag een stukje perfecte kalfszwezerik, gelakt met de XO-saus. Erbij de Romanesco, de peer, de paling en schuim van pandanrijst en peer. De crumble erbij had een neutrale smaak, dus ik vermoed dat die van brood gemaakt was. Rondom de cirkel lag nog een cirkel van de XO-saus en het schuim van de rijst/peer. Zowel apart al in combinatie was ook dit weer ongelofelijk lekker. De kalfszwezerik was ongelofelijk zacht en mals en toch stevig, de smaken van de bloemkool met de peer en de rijst en de paling pasten er perfect bij en de XO-saus completeerde het geheel. Zo langzamerhand viel ik wat stil van bewondering.DSC05748

Het dessert dan. Een glaasje Chateau de Jurque Tendresse Jurançon kregen we en allereerst verscheen een pré-dessert, de Waldorfsalade. Een heerlijke interpretatie van de Waldorfsalade vond ik het. Fris ijs van groene appel, crème van selderij, verse selderij, walnootkaramel en vanille-rozijnen. Het enige jammere, maar ook dat is persoonlijk, vond ik dat het ijs met stikstof is gemaakt en ik vind dat dat toch vaak wat taai van structuur wordt en dat vind ik minder prettig. Maar verder was het een heerlijk hapje.DSC05749

Het dessert was weer een ontzettend mooi plaatje. Avocadosorbet; Chartreuse, groene appel, komkommer, yoghurt. In het midden van het bord een saus van Chartreuse met komkommer en een heel klein pepertje her en der, geweldig lekker. Achter deze cirkel een prachtig opgemaakte ‘salade’ van appel, komkommer en yoghurt, heerlijk fris van smaak en voor de cirkel een ‘partje’ avocadosorbet met een schil van chocolade. Ik ben helemaal geen avocado-liefhebber, maar deze sorbet was geweldig lekker. Heerlijk fris en perfect van structuur. Een fantastisch dessert en een waardige afsluiter van een werkelijk uitstekende maaltijd.DSC05754

Bij de espresso en thee kwamen nog snoepjes. Allereerst een plateautje met drie halve balletjes, waarvan ik me nog twee smaken herinner, namelijk Cuba Libre en espresso en ik geloof dat de derde naar Pinacolada smaakte. Verder de kus van Thèrése, die je ook bij De Librije krijgt. Witte chocolade en roos deze keer. Vervolgens kwamen er nog vier snoepjes bij. DSC05758In een rond schaaltje drie hapjes en op een schoteltje nog eentje. Ze hadden de smaken Margarita, Cosmopolitan, Black Russian en Strawberry Daiquiri. Ontzettend lekker waren ze allemaal en ook weer plaatjes om te zien.

Na het betalen van de rekening verlieten we meer dan tevreden Librije’s Zusje, wat een uitstekend restaurant. De twee sterren binnen 7 maanden verbazen me absoluut niet. De valetparking van het hotel is ook meer dan perfect, dus diep tevreden gingen we huiswaarts. Om vaak naar terug te keren!

‘t Nonnetje in Harderwijk

Nadat Michelin ook ‘t Nonnetje een tweede ster had toegekend, wilden we er natuurlijk weer zo snel mogelijk naar toe. Nu leverde dat wat agendaprobleempjes op, maar in januari zou het wel lukken. Het waren de winnaardagen van DWTS, wat ons niet uitmaakte, we wilden er gewoon heel graag gaan eten. Om ze persoonlijk te feliciteren en om weer te genieten van de heerlijke gerechten van Michel en team. Zo kwam het dat we op deze 10e januari de auto parkeerden, die weer heel vriendelijk ergens voor ons werd geparkeerd en we al werden opgewacht door Maurice, de sommelier. Leuk is dat toch als je je zo welkom voelt! We kregen heel prettig de enige ronde tafel in het restaurant, fijn dat ze onthouden dat die onze voorkeur heeft. Een geweldig begin dus! Als aperitief wilde echtgenoot graag de Cava die hij hier altijd neemt, nog steeds die van Jaume Serra en ik wilde graag een gin en tonic. Dat werd een heerlijke Sylvius gin met mijn favoriete Fentimans tonic, een mooie combinatie. In het glas verder wat bolletjes groene appel, die het lekker fris maakten.

Michel, de chef, kwam ons begroeten en even vertellen over de gekte na de tweede ster, leuk! DSC05656Bij zich had hij alvast een dip van geitenkaas met bieslookolie, waarin heerlijke kaasvlinders staken. Hij vertelde over het menu en vroeg of we een oestertje wilden, wat natuurlijk het geval was.

Op tafel kwam ook het al bekende tableautje met olie, zout en heerlijke walnotenboter. DSC05657De boter was in de vorm van een walnoot neergezet, dit soort details komen hier telkens weer terug, erg leuk om tot in de details mooie dingen te maken. Water kwam er ook, voor echtgenoot zoals altijd bruisend, wat hier keurig gekoeld wordt en voor mij een karaf ijswater.

Het menu van DWTS stond al op tafel. We bekeken het, vonden het prima en wilden ook graag het extra gerechtje wat mogelijk was, dus kon het feest beginnen.DSC05659

Allereerst kwam de oester. Deze keer een warme oester, want hij lag onder een gegratineerde sabayon van manzanilla met erop een borageblaadje. Onder de oester zure sjalotjes en erbij een parel van oester, die opensprong in je mond en waaruit oestervocht stroomde met een zeer diepe oestersmaak. Heel knap en erg lekker!DSC05663

Voordat we begonnen met het menu kwam er nog een amuse. Gepresenteerd door een van de koks, erg leuk vind ik dat. Een gedeconstrueerde Waldorfsalade. Zoals alles hier een plaatje om te zien. In het midden tartaar van knolselderij met erom heen allerlei ingrediënten die in een Waldorfsalade thuishoren, zoals een walnoot, gel en ijs van appel, een shot (parel) gevuld met appel en kaneel. Een flink krokantje van selderij lag erbij en voor het gerechtje lag een gelei-achtig vocht wat vocht van knolselderij bleek te zijn en wat zo’n 12 uur duurt om het uit te laten lekken, zo vertelde de jonge kok. In ieder geval was het een erg lekker gerechtje. Ik vind de amuses van Michel namelijk altijd wel gerechtjes.DSC05667

Bij het eerste gerecht kwam een glas, Clos Lapeyre, Jurançon, Gros et Petit Manseng. Een prettige wijn, ik heb wel iets met die Zuid-West Franse witte wijnen. Erbij terrine van eendenlever, gekonfijte eendenbout met ui-bereidingen. Twee cilinders troffen we aan. De eerste was omwikkeld met Lardo di Collonata en Gandaham en erin zat de heerlijke terrine van de eendenlever. De andere was een krokante cilinder gevuld met rillette van de eendenpoot met erop een mousse van vijgen en rode port. Erbij diverse ui-bereidingen, waarvan ik me zoetzuur, gebrand en Amsterdams herinner. In ieder geval was ook dit een bijzonder smakelijk gerecht. Fijne structuren, heerlijke smaken en mooi in balans.DSC05668

De volgende wijn was een Cuvée Excellence, Mas de Bressade, Costières de Nîmes, Frankrijk, een blend van Rousanne, Viognier en Grenache Blanc. Erbij gebrande kabeljauw, rundermerg, slakjes en wintertruffel. Een mooi stuk gepekelde en gestoomde kabeljauw kregen we. Erop de rundermerg en de truffel en bieslook. Ernaast schuim van zachte knoflook, waarin we de klassieke Bourgogneslakjes aantroffen en aan de andere kant wat aardappelpuree met truffel. Het geheel werd verbonden door de jus gemaakt met Valpolicella, die mooi gekarameliseerd was en daardoor lichtzoet werd. Erbij nog een neutraal smakend krokantje en de kabeljauw lag op wilde spinazie, afgemaakt met amandelolie. Weer waren we bijzonder tevreden. Een fijn klassiek gerecht in een nieuw jasje met fijne smaken en prima bij elkaar passende smaken. DSC05674

We gingen verder met het extra gerechtje. In het glas een Picpoul de Pinet, Mas Laurent. Een wat lichtere wijn. Het gerecht was een gerecht in tweeën. Op het bord een coquille Saint-Jacques, Brussels lof en trompette de la mort. Een geweldig grote, handgedoken, coquille kregen we, perfect van garing.  Erbij geroosterde lof met de paddestoelen, een torentje van rauwe lof gevuld met tartaar van coquille en een krokantje erom heen. Bij de coquille en de lof werd aan tafel een jus geschonken van de trompette de la mort en die jus was heerlijk. Gelukkig bleef het kannetje staan, dat doen ze hier altijd en de bodem ervan werd heel snel zichtbaar. Een erg lekker gerecht.DSC05672

In een schaaltje erbij een kunstige schelp gemaakt van het corail van de coquille, zeer diep van smaak. Erbij schuim van de baard van de coquille, crunch van kroepoek en kaviaar van forelkuit. Ook dit was allemaal bijzonder smakelijk. Wederom erg mooi in balans. Dat bleef ons de hele middag eigenlijk opvallen: de gerechten waren allemaal werkelijk schitterend in balans. Dat levert op de een of andere manier een hele prettige wijze van eten op, ik weet niet helemaal hoe dat te duiden, maar plezierig vonden we het absoluut.DSC05676

Waarmee we toe kwamen aan het hoofdgerecht. Hierbij kwam een glas Spätburgunder, Philipp Kuhn, Pfalz, Duitsland. Een lekkere Pinot Noir. Het gerecht was hertenrug met zolderspek, rode kool, peer en jus van jeneverbes. Op het bord een zeer mals stuk hertenrug, afgedekt met wat plakjes peer, waarop dan weer een flinterdun plakje zolderspek uit Balkbrug lag. Het vlees, wat van zichzelf al erg lekker en geweldig mals was, kreeg door het zolderspek nog een extra dimensie, erg lekker. Erbij rode kool, peer rauw en gestoofd en een heerlijke jus van jeneverbes met zoethout. Wederom alles uitstekend in combinatie en ook erg lekker apart.DSC05678

Bij het dessert kwam een glas White Rabbit, Niepoort, Douro, een blend van Malvasia, Viosinho, Gouveio. White Rabbit is vernoemd naar een personage uit Alice in Wonderland. Een fijne witte port. Het dessert was chocolade met wortel en smaken uit het bos. Leuk gepresenteerd op twee borden, waartussen dennentakken lagen kregen we diverse bereidingen van chocolade, witte en pure, ijs van pastinaak, kastanjecrème, een bombe van chocolade met karamel, spongecake van wortel, een krokantje van wortel, mousse van wortel, sneeuw van dennen. Ook dit dessert werd weer door een van de koks gepresenteerd en ook nu vonden we dat natuurlijk weer erg leuk. Het was een heerlijk dessert met leuke smaken. De chocolade combineerde uitstekend met de aardse smaken van de pastinaak, kastanje en den. Erbij lag ook nog een meringue van wortel waarin duidelijk zout te proeven was, bijzonder lekker vond ik die! Ook dit was dus weer een succes.DSC05681

We sloten af met espresso en thee, waarbij mij het theeplateau opviel. Behalve het leuke potje, wat je wel vaker ziet, stond er ook zo’n hebbedingetje op, waar ik altijd hebberig van wordt, een leuke zandloper voor 3, 4 of 5 minuten trekken van de thee. Ik hou van dat soort hebbedingetjes…Maurice vroeg nog keurig of we er friandises bij wilden en dat wilden we deze keer wel, alles was zo lekker geweest, ook deze wilden we deze keer graag proeven. DSC05684En ze waren heerlijk. Ik herinner me een bonbon met gefermenteerde knoflook en eentje met biet, maar ook de andere twee waren bijzonder lekker. Waarmee we een uiterst genoeglijke middag met geweldige gerechten afsloten. We bedankten Michel en team en Maurice voor alle heerlijkheden en natuurlijk komen we snel weer terug om van het nieuwe lekkers te gaan genieten. De twee sterren vinden we in ieder geval volkomen terecht!

De Markies in Woerden

We waren in Woerden en we kregen trek. We waren vlakbij De Markies, een restaurant wat ik niet kende, echtgenoot wel en we dachten dat we daar maar eens een kleine lunch moesten gaan gebruiken. Zo gedacht, zo gedaan. Parkeren kan hier op eigen terrein, de ingang schijnt verlegd te zijn naar achteren en we wandelden binnen. 10913120_10203383099284514_1640138331_nPrettige grijze wanden, stenen vloeren en een vriendelijke eetruimte met leuke rode accenten in de vorm van leren stoelen, die prettig zitten. De tafels waren netjes gedekt met tafellinnen, dat stellen wij toch altijd wel op prijs. Slechts een andere tafel was bezet deze middag. We kregen een tafeltje in de hoek en de goede bediening vroeg ons wat we wilden drinken. Dat werd een witte wijn. De fles zagen we niet, maar het was een Chileense Chardonnay, op de bon genoemd Selection Limité. Een gewone, normale witte wijn, niets mis mee. Voor een overzicht van de diverse mogelijkheden die het gebouw van het restaurant biedt, verwijs ik naar de website. 10904341_10203383626497694_1414655064_n

De kaart werd ons uitgereikt en we kregen een uitleg over het driegangenlunchmenu. Twee gangen was ook mogelijk.  We besloten tot twee gangen van het lunchmenu, voor elk een voor- en een hoofdgerecht. Een fles bruisend water wilden we ook wel en ik wilde graag een karaf ijswater. Dat is hier mogelijk, men rekent hier 2 euro voor, want die 2 euro worden gedoneerd aan KIKA, een prima initiatief wat mij betreft. Ook de wijnkaart bekeken we even, die is hier keurig, ook qua prijs. Deze middag hielden wij het bij wat glazen witte wijn, we switchten naar de Félines de Jourda10877857_10203383179766526_351560780_nn, les Fruits Blancs 2013 voor 3.85 per glas.

Lekkere warme broodjes kwamen als eerste op tafel, een bruin bolletje en een brioche. Boter en olijfolie van Masi stonden al op tafel.  Na enige tijd kwam het voorgerecht. À la minute gemarineerde zalm in mosterd en bieslook met garnalen, tomaatjes en basilicummousse. Lekkere rolletjes dungesneden zalm troffen we aan, mooi fris van smaak. Erbij zoals gezegd de garnaaltjes, de tomaatjes en twee quenelles basilicummousse. Verder nog wat frisée, waarmee het een prettig fris en licht voorgerechtje werd.10899646_10203383621177561_319833954_n

Het hoofdgerecht bestond uit Claresse (een kweekvis, mij volslagen onbekend) met knolselderij, groenten, aardappelmousseline en een saffraansaus. Precies dat troffen we natuurlijk aan op het bord. Een uitstekend gebakken stukje stevige witvis met eronder stukjes knolselderij, paddestoelen en snijbonen, allemaal prettig al dente. Verder een minieme hoeveelheid aardappelmousseline en wat saffraansaus. Vooral de vis en de groenten vond ik lekker.

Dessert sloegen we over en echtgenoot nam nog een espresso, die in orde was, waarbij voor ons allebei nog wat snoepjes kwamen.  Een lekkere kaneelpanna cotta, wat bonbons en een hazelnootcakeje.WP_20150108_007

De rekening werd wat ingewikkeld vind ik nu ik dit aan het schrijven ben. Van de prijs van het driegangenlunchmenu werd een glas wijn en de espresso afgetrokken. Maar goed, dat is dan maar zo. We hebben hier zeer prettig geluncht, het was lekker, je zit er prettig, de bediening is goed, dus we vonden het een leuk restaurant.

Porte 12 in Parijs

Na een zeer voorspoedige reis, een hartelijk welkom in het schitterende appartement wat we huurden voor deze week en zo nog wat begin-van-een-week-Parijs-activiteiten was het tijd om af te reizen naar het restaurant van mijn keuze voor deze eerste avond. Porte 12 was dat. Voor een overzicht waar de kok zijn ervaring heeft opgedaan verwijs ik naar de website. Ik had er goede berichten over gelezen zo her en der en ondanks mijn lichte angst dat het me net zo slecht zou bevallen als destijds het zo bejubelde (en nu geloof ik nog steeds) Le Chateaubriand, had ik besloten het toch te proberen. Wie niet waagt tenslotte.

DSC05472Een allervriendelijkste ontvangst in het piepkleine restaurant kregen we. Een fijne ronde tafel in het midden voor ons vieren met voor mij zicht op de zo mogelijk nog kleinere keuken. In de keuken 5 personen, in de bediening 4. Het restaurant liep geheel vol deze avond. Er werd niet gevraagd of we een aperitief wilden, wel of we water wilden. Plat en bruisend, zoals altijd. Hier van Castalie in mooie flessen speciaal voor Porte 12 gemaakt. We kregen het menu uitgereikt. Nou ja, menu. Een blauw dubbelgevouwen karton waarin de twee mogelijkheden staan. Een 5-gangenmenu DSC05473voor 58 en een 7-gangenmenu voor 65. Met vanavond de mogelijkheid om twee gangen ervan te verrijken met zwarte truffel à 15 € per persoon.De truffel in rijst werd eventjes op onze tafel geplaatst en de geur sloeg er werkelijk vanaf. Ole en ecDSC05478htgenoot besloten om de truffel erbij te nemen, Maurits en ik sloegen het af. De wijnkaart kregen we ook, we hadden bedacht deze avond maar eens geen arrangement te nemen. De wijnkaart is klein, redelijk vriendelijk van prijs voor Franse begrippen en op zich wel voor iedereen iets te kiezen. Onze keus viel op een VDP Collines Rhodaniènnes Viognier 2012 en die beviel ons goed.

Nadat de wijn was ingeschonken verscheen er een amuse. Per twee personen een mousse van mosterd met erop krokante knoflook. In een zakje erbij dunne tapasachtige broodstengels. De mannen genoten van de dip, ik schrok me een hoedje van de enorme mosterdsmaak. Ik ben helaas geen mosterdfaDSC05481n en vond de dip dan ook bepaald niet lekker. Maar dat is dus geheel persoonlijk. Die vier flinters waren natuurlijk in een vloek en een zucht op en vrijwel direct verscheen er lekker bruiDSC05483n brood in een papieren zak, wat de gehele maaltijd keurig werd aangevuld.

Het eerste gerecht verscheen. In een zwart kommetje. Onderin een heerlijke koude risotto met vis. Erop plakjes rauwe zeebaars, erom heen een heerlijke emulsie van krab en het geheel was afgemaakt met een lichte Japanse vinaigrette. Op de zeebaars nog een vierkantje uitstekende brioche met een stukje gefrituurde vis. Een werkelijk heerlijk gerecht. Zeer verrassend van smaak en met hele verse smakelijke ingrediënten.DSC05486

Het tweede gerecht kreeg de truffel mee. Gekonfijte Jeruzalem artisjok met een witte uienemulsie en witte truffel. Voor echtgenoot en Ole nog extra de zwarte truffel er over heen. Mooie zachte grondsmaken bij elkaar, en met de witte truffel erbij perfect in balans. De witte uienemulsie gaf het gerecht iets zachts, iets zoets en dat paste perfect bij de heerlijke aardpeer.

DSC05490Het volgende gerecht was een mooi poezelig bolletje. In het midden van het bolletje een perfect gebakken coquille met erom heen kaviaar van citroen, grapefruitgelei en schuim gemaakt van een kruid wat in de Alpen voorkomt. Behalve de mooie presentatie was het ook een heerlijk gerecht. De warme krokante coquille combineerde uitstekend met de andere hele zachte componenten. Een heerlijk gerechtje dit!DSC05493

We gingen verder met voor mij de topper van de avond. Kabeljauw, butternutpompoen, wortel, tandoori. Een flink stuk gepocheerde kabeljauw met tandoorikruiden erop kregen we. De tandoorikruiden waren dusdanig afgewogen dat ze perfect pasten bij de delicate vis. Eronder lag crème van de butternutpompoen, ook met wat tandoori erdoor, ernaast jus gemaakt van bouillon van vis en kalf en nog een lekker zoet worteltje. Een zeer gebalanceerd gerecht, werkelijk geweldig lekker!DSC05496

Waarmee we toe kwamen aan het vleesgerecht. Duif. Duif met biet, crosnes en kerrie. Voor Ole en echtgenoot met de zwarte truffel erbij. Een prachtig stuk duif kregen we, zeer wild. Gelakt en wat granen erop, heerlijk! Erbij de crosnes en de crème van crosnes, gelei van biet en een heerlijke jus van de duif zelf. Alweer een gerecht wat zeer in balans was en een genot om te eten.DSC05499

In het menu paste nu de kaas. Op een bordje verschenen twee stukjes. Een stukje Saint Nectaire, in het midden wat chutney van exotisch fruit en daarnaast een stukje  Abondance. Abondance is een Franse kaas, uit de vallei van de Abondance, de Chablaisvallei, onder het Meer van Genève. In eerste instantie dacht ik dat ik het wel erg weinig kaas vond, maar na het eten van de voortreffelijk geaffineerde kaas was ik zeer voldaan. Ogen groter dan de buik-gevalletje dus.DSC05504

Bij de dessertamuse kwam de vraag (eigenlijk het aanbod, maar gezien de rekening hou ik het maar op een vraag) of we een glaasje Poiré, Eric Bordelet Authentique wilden en dat wilden we. 9 € per glas en zo heel lekker vind ik Poiré nu ook weer niet. Maar goed, we waren een avondje uit, het was allemaal erg lekker en leuk, dus een kniesoor. De dessertamuse bestond uit een kokosbal in het midden met erom heen heerlijke mousse van mandarijn, citroen en limoen, waardoor het een heerlijk fris dessertje werd, wat we erg waardeerden.DSC05505

Het dessert tenslotte bestond uit twee soorten lauwwarme chocolademousse, kardemomspongecake, sorbet van biet, limoencress en crunchy chocolade bovenop. Mijn sponge was licht verbrand, maar verder was het een heerlijk licht dessert. Verrassend licht eigenlijk, vooral de mousse verbaasde me qua lichtheid. Heerlijk dus, want om te vertrekken met zo’n akelig vol gevoel is onprettig en dat was hier absoluut niet het geval. Over werkelijk alles is goed nagedacht en alles is hier perfect in balans. Ideaal. DSC05509

Thee is hier vreemd genoeg niet mogelijk, dus we sloten af met espresso, waarbij nog voor elk van ons een heerlijke financier kwam en zeer tevreden verlieten we Porte 12. Een absolute aanrader in Parijs wat ons betreft.

De Lindehof in Nuenen

Het behaagde Michelin om twee van mijn favoriete restaurants in Nederland te verblijden met een tweede ster. Zowel De Lindehof als ‘t Nonnetje kregen die. Bijzonder leuk voor allebei. Natuurlijk wilden we zo snel mogelijk langsgaan om onze felicitaties te brengen en de afspraak bij De Lindehof was snel gemaakt. Op een maandagmiddag. Bij ‘t Nonnetje lag het wat moeilijker, hun sluitingsmomenten zijn anders en dat paste wat minder in onze agenda, dus daar gaan we in januari naar toe. Nadat we de auto geparkeerd hadden wandelden we binnen, waar een hartelijke ontvangst ons ten deel viel. Tot mijn grote verbazing was het restaurant deze middag bijna geheel gevuld, voor een belangrijk deel met koks in opleiding, die aan drie grote ronde tafels zaten. Wij kregen dus niet onze ‘vaste’ tafel, maar een andere tafel in het midden van het restaurant.

De sommelier uit Litouwen, die zijn dranken bij voorkeur in het Engels presenteert, bood ons champagne aan. Van Henriot inmiddels en die is erg lekker. Zo lekker dat de glazen wel twee keer werden bijgeschonken! Op de rekening ontbrak de champagne, waarvoor alsnog mijn hartelijke dank! Ik had op de website gezien dat er op de zon- en maandagen een speciaal menu voorhanden was, het zogenaamde Feestelijke All in menu om de tweede ster te vierenDSC05417 en natuurlijk wilden we dat graag, want daar had ik hoge verwachtingen van. Een wijnarrangement wilden we er ook graag bij. Bij de champagne vrijwel direct een kleurrijk plankje met spijkers, waartussen allerlei kroepoekjes zaten. Kroepoekjes met de smaak van onder andere wasabi, biet, tandoori, kerrie en gefermenteerde knoflook met sesam. Zeer smakelijk! DSC05418Hierna presenteerde de chef zijn – voor ons – bekende bonbon. Nu gepresenteerd op een lepel als zijnde een bonbon die uit drie werelddelen komt. De ras el hanout uit Afrika, de aardpeer uit Europa en de chili-espuma uit Zuid-Amerika. Leuk bedacht en de bonbon was lekker als altijd. DSC05420We gingen verder met een plankje met als decoratie bietjes. Ernaast voor ons allebei een meringue van rode biet met crème fraîche en kaviaar op basis van soja, ook een bijzonder smakelijk hapje en vooral de presentatie vond ik ook erg leuk gevonden. Vervolgens kwam er een heel plateau meDSC05422t nieuw ontworpen servies speciaal voor De Lindehof door Piet Hein Eek. Een zéér Nederlands servies zelfs. Delfts Blauw met schepen, huisjes, molentjes en mensen.DSC05427 In de kopjes die voor ons neer werden gezet lag een quenelle ijs van mosterd met erbij krokante kaantjes van pastinaak. Aan tafel werd daar een gazpacho van rode kool op geschonken. Alweer een leuk hapje vonden we het, mooi in combinatie en in balans.

Inmiddels werd ook de lekkere olijfolie van Mas el Altet in het daarvoor bestemde bakje geschonken en kwam er zo’n lekkere, nog warme, brioche. Maar we waren er nog niet.  DSC05432Op een donker bord kwam in een cirkel een torentje van gekarameliseerde witlof met coquilles met erover heen gesmolten ganzenlever. Erop een kroepoek van schaal- en schelpdieren en ook het schuim ernaast was daarvan gemaakt. Een erg lekker hapje was dit. De combinatie witlof/coquille is natuurlijk klassiek, maar de gesmolten ganzenlever gaf er een leuke extra dimensie aan.

DSC05434Tot slot van de parade aan hapjes kwam er een ‘boswandeling’. Op een stuk boomstam lagen nog twee hapjes voor ieder van ons. Aan een prikkertje met een Hollands klompje een heerlijke slak met paddestoelen en in het midden aan het botje een gefrituurde kikkerbil, die ook al erg lekker was.DSC05439

Waarmee we aan het eigenlijke menu toe waren. In het glas kwam een glas Electrico, Albalá, D.O. Montilla – Moriles. Een wijn uit de omgeving van Malaga, gemaakt van de PX-druif, die ons beviel. Het gerecht was een gerecht in tweeën. Op een nieuw wit bord met allemaal kuiltjes erin kingkrab met een saus van strandkrabbetjes en bereidingen van flespompoen. Inderdaad troffen we diverse bereidingen aan van de flespompoen, waarbij regelmatig flink wat kerrie was gebruikt, wat we erg lekker vonden. De strandkrabbetjes waren behalve tot saus verwerkt ook verwerkt tot een gelei, die prettig vol van smaak was. De krab was goed van garing.

DSC05440In een kommetje, passend bij het bord, tartaar van strandkrabbetjes met tomaat en een krokantje van lelieblad. Ook dit was smakelijk en mooi kleurrijk van presentatie. Het oog wil ook wat tenslotte.

Bij het tweede gerecht schonk de sommelier twee wijnen. Een sherry, te weten een Coloso Oloroso Gutiérrez en een wijn van Mallorca, een Sincronia 2013. Twee wijnen omdat het gerecht weer uit twee onderdelen bestond. DSC05453Allereerst een coquille gebakken in de schelp met truffel en schuim van truffel, natuurlijk erg lekker, wat wil je met dergelijke ingrediënten. Erbij verder nog wat knolselderijpuree.

In een mooie (ook nieuw) kom met een gouden rand zacht gegaarde ossenstaart met krokantjes en puree van aardappel en een jus van ossenstaart. DSC05454De ossenstaart vond ik bijzonder lekker en dit gerecht was fijn hoog op smaak, zoals ik gewend ben van de chef.  De wijn uit Mallorca maakte weinig indruk op ons, de sherry daarentegen was erg lekker bij het vlees.

Bij het hoofdgerecht kwam een glas Tikal 2011, Mendoza, Argentinië, een blend van 60% Malbec en 40% Syrah, een aangename wijn. Het hoofdgerecht bestond deze middag uit haas. DSC05460Haas met een saus waarin fenegriek was verwerkt, erbij Ibericowang, diverse bietjes en buikspek. Het buikspek lag onder de haas, vooral echtgenoot was erg te spreken over de combinatie buikspek/haas. Ik vond de wang erg lekker, zo ook de jus met de fenegriek. Een fijn gerecht.

En zo kwamen we bij het dessert. Een glaasje Vistamar Moscatel, Limarí Valley, Chili begeleidde het dessert. Ook het dessert bestond uit twee delen, die achter elkaar gepresenteerd werden. DSC05464Allereerst een zeer smeuïge plak Valrhona chocolademousse, waarin diverse kleurrijke krokantjes waren gestoken met allemaal een andere smaak. In ieder geval eentje met de smaak van de Goji-bes. Een erg lekker dessert, wel een klein beetje zwaar door de chocolade.DSC05467

Het tweede dessert kwam in een zwart kommetje. Op krokantjes gemaakt van chocolade en speculaas met een tipje yuzu erop lag een quenelle ijs van citrus, waardoor dit een heerlijk fris dessertje werd.

We sloten af met espresso en thee en daarbij kwamDSC05468en in de bekende langwerpige schaal nog vijf lekkere zoetigheden.

De chef vroeg of we nog even de keuken wilden zien en natuurlijk wilden we dat graag. Een keuken van alle gemakken voorzien! Na het betalen van de rekening, het bedanken van de sommelier voor zijn leuke en leerzame uitleg, het bedanken van de chef voor een aangename middag verlieten we De Lindehof. Op de een of andere manier kon ik een licht gevoel van teleurstelling niet van me afschudden. Ik heb erover nagedacht waardoor dat nu toch zou komen. De verwachtingen lagen wellicht te hoog omdat we dachten dat het tweede-stermenu wel heel bijzonder zou zijn. Het gevoel werd eerlijk gezegd nog wat versterkt toen ik her en der wat las over het kliekjesmenu na de Kerstdagen, voor dezelfde prijs als ons menu. Als ik de gerechten en de wijnen vergelijk met ons menu, denk ik dat mijn teleurstelling wel terecht is. Wat niets af doet aan de fijne bediening en de goede sommelier en ook niet aan de gerechten, die gewoon goed waren. Maar niet verrassend en dat  had ik wel verwacht.