SED in ‘s Gravenmoer

Via vrienden van mijn broer kreeg ik een kortingskaart van 20 euro voor restaurant SED, geldig tot 1 maart. Ik vond dat ik daar gebruik van moest maken en reserveerde een tafeltje voor de luIMG_0389nch. SED (Samen Eten en Drinken) was een mij volslagen onbekend restaurant in ‘s Gravenmoer. De website leerde me dat ze er behalve een restaurant ook een brasserie en een grand-cafe hebben. Een telefoontje leerde me vervolgens dat ze rolstoeltoegankelijk zijn, dus op de laatste vrijdag van januari reden we naar ‘s Gravenmoer, zo’n typisch West-Brabants plaatsje. Het restaurant ligt zo ongeveer in het midden van het dorp, parkeren kan op eigen terrein en de deur zwaaide voor ons open. We kregen een fijn tweetje in het restaurantgedeelte, wat opgesplitst is in twee delen en wat in totaal ongeveer 34 couverts heeft. Ik zag dat er ook wat ronde tafels waren, maar die worden gebruikt voor grotere gezelschappen. We keken wat rond, want er gebeurde in eerste instantie weinig. Een aangename eetzaal, nog een klein beetje fris. Keurig gedekte tafels, een leuke muurschildering, mooie bloemendecoraties, kortom zeer aardig. Later in de middag kwamen er nog twee tweetjes voor een high tea, eentje via een Groupon.  Tot zover de inleiding.

Desgevraagd wilden we wel een aperitief, een glaasje witte wijn leek ons wel toepasselijk. Dat werd een Rey Santo Rueda, de huiswijn. IMG_0390Een behoorlijk aardige wijn. Water wilden we ook wel, op mijn vraag of ijswater mogelijk was kregen we als antwoord van de zeer aardige meneer dat ze gekoeld water uit de tap hadden, wat we natuurlijk ook prima vonden.

Waarna we de kaart uitgereikt kregen. Op de website had ik gezien dat er een maandmenu beschikbaar is, 3 gangen 27.50, 5 gangen 34.50, vreemd genoeg zat dat maandmenu niet in de menukaart. A la carte zijn er 5 voorgerechten (10.50 – 15.50), 3 vishoofdgerechten (22.50), 3 vleeshoofdgerechten (22.50) en  4 desserts (9.50 en voor kaas 14.50) te verkrijgen. Ook kent men verrassingsmenu’s in vier, vijf of zesgangenuitvoering. Wij kozen voor de vijf gangen (44.50), incl. een wijnarrangement wat 5.95 per glas kost. Graag wilden we deze middag alleen vis en geen vlees en ook dat was geen probleem gelukkig.

Wel bekeken we de wijnkaart, die is bescheiden, zowel qua omvang als qua prijsstelling.

Nadat dit allemaal geregeld was kwam er heerlijk warm brood op tafel met gezouten boter en olie en pezo stonden al op tafel en we konden beginnen.

IMG_0392Allereerst kwam er een amuse. Op een plaatje twee amuselepels met een mousse van bloemkool met kerriemayonaise en radijs. De bloemkool viel wat weg tegen het geweld van de kerrie, die behalve in de mayonaise ook nog aanwezig was in poeder wat naast de bloemkoolmousse lag. De radijs was puur ter versiering. Het oog wil tenslotte ook wat.

De uitstekende bediening schonk de eerste wijn in. Een Domaine Langlois-Chateau, Saumur, 2014. Een zeer aangename wijn. Erbij natuurlijk het eerste gerechtje. Tartaar van tonijn met marshmallow van wasIMG_0396abi, meringue van radijs, sojasaus, rettich, Salty Fingers, zeekraal, krokant broodkruim en sesam. Een heel gewoon – als ik zo vrij mag zijn – gerechtje. Niets mis mee, gewoon lekker.
De marshmallow met wasabi was zacht van smaak (gelukkig), van Salty Fingers en zeekraal word ik altijd blij en aan tartaar van tonijn valt, mits met je goede ingrediënten werkt, niet zo heel veel te bederven. Ik vond het wel een beetje een ieniemienie gerechtje, om mee te beginnen had het wat mij betreft wel ietsjes meer mogen zijn, maar een kniesoor.

IMG_0409De tweede wijn was een Franse Vermentino, Badet Clément Séduction  IGP Vin de Pays d’Oc 2014. Ook een heel aangename wijn. Het tweede gerecht was gebakken heilbot op een salade van bulgur met crème van groene kruiden en bereidingen van biet (Chioggia, rode en snijbiet). Erbij ook nog krokantjes van brood. Het gerecht was lauw, wat de smaken ten goede kwam. De vis was goed gebakken, de bulgur was smakelijk, de smaken lagen wel heel dicht bij elkaar, die zouden iets geprononceerder mogen wat mij betreft. Maar: een goed gerecht.

We gingen verder met een Zuid-Afrikaanse Stellenbosch, 7even Bouquet 2013, off dry, Zevenwacht, ook al een heel prettige wijn! Het gerecht was kabeljauw met schuim van kruidnagel, Romanesco, pastinaak in diverse bereidingen. Allereerst de pastinaak. IMG_0414Die was in alle uitvoeringen – gemarineerde plakjes, bitterbal, puree – erg lekker. Ook de Romanesco was mooi beetgaar. De kabeljauw echter was vreemd. Op zich was de garing perfect in orde, maar de schellen, die keurig van elkaar te scheiden waren waren vreemd droog en daardoor ook licht taai. Na een opmerking van mij bood de vriendelijke bediening aan om een ander stukje vis te serveren, maar dat sloegen we af. Maar vriendelijk was dat wel natuurlijk. Ook het schuim van kruidnagel was niet te proeven, wat echtgenoot de opmerking ontlokte – waar ik het trouwens mee eens ben – dat de kok prima ideeën heeft, maar dat hij de smaken wellicht toch wat uitgesprokener naar voren moet laten komen, nu ligt allemaal wat dicht bij elkaar en valt hIMG_0418et wat tegen elkaar weg.

Bij het hoofdgerecht kwam een glas Veramonte Chardonnay 2012, ook al een fijne wijn. Het hoofdgerecht bestond uit snoekbaarsfilet met een crème van paprika. Erbij octopus, sjalot en haricots verts en verder nog een schuim van langoustines. Dit vond ik een heel smakelijk gerecht. De octopus (schijfjes en gefrituurde ringetjes) was heerlijk, zo ook de crème van paprika, de heerlijk zachte sjalotjes en het schuim van de langoustines. De snoekbaarsfilet vonden we aan de flauwe kant, maar een beetje zout bracht uitkomst.

IMG_0423We besloten om het dessert niet te wisselen voor kaas, maar gewoon  het menu te volgen. Bij het dessert kwam een glas Coteaux du Layon, Alexandre Cady, een frisse dessertwijn. Het dessert bestond uit diverse bereidingen van yoghurt en rode bes, parfait van vanille en kruim van onder andere koek en was heerlijk fris. En prettig klein van omvang, dus we waren er tevreden over.

Er was een wisseling van het personeel, de vriendelijke mijnheer moest IMG_0428zijn kinderen uit school halen en werd afgelost door een mevrouw, die ons espresso bracht. Op haar vraag of we daarbij huisgemaakte zoetigheden wilden antwoorden we dat we die niet wilden, het was allemaal voldoende geweest. Toch kregen we nog een heerlijke chocoladelolly bij de espresso en ook dat vonden we bijzonder vriendelijk. 

Na het betalen van de rekening verlieten we SED. Tevreden met wat kleine aantekeningen. Ik weet zeker dat heel veel mensen hier heel genoeglijk zullen eten.

Parkheuvel in Rotterdam

Na een helaas veel te lange periode werd het de hoogste tijd om weer eens van een fijne lunch te gaan genieten. Mijn keus daarvoor was gevallen op Parkheuvel, zeker toen ik begreep dat ze ook rolstoeltoegankelijk zijn (ik zit nog eventjes in een rolstoel namelijk). Aanwijzingen kreeg ik keurig via de mail en rondom 13.00 reden we binnen op deze vrijdagmiddag. Onze ruime tafel stond al klaar en we werden vriendelijk begroet door diverse leden van de hartelijke zwarte brigade. Mijn tas werd opgehangen aan een tassenhanger en het feest kon beginnen.

Echtgenoot wilde wel een glas champagne als aperitief, ik opteerde voor een gin/tonic. Of ze me mochten verrassen. Dat mag altijd en ik was benieuwd. Het werd een Ferdinand’s gin, waarin ook wat Riesling verwerkt is, aldus de maître. In ieder geval een mij onbekende  gin, maar wel een zeer smakelijke. In het glas verder een ijsblokje met lavendel om de smaak van de gin nog wat geprononceerder te laten zijn. Fever Tree tonic completeerde het geheel. Een zeer smakelijke gin/tonic, waarbij wel opgemerkt moet worden dat de lavendelpitjes soms in de mond terecht komen, maar dat gebeurt wel vaker met toegevoegde botanicals. Ik begrijp dat in België inmiddels een trend gaande is om de gin/tonic weer zonder toevoegingen te gaan serveren, we zullen zien dus. Ik vind de toevoegingen over het algemeen ook werkelijk iets toevoegen.

IMG_0342Als champagne schenkt men hier nog steeds Pol Roger, de Brut Réserve en die is natuurlijk prima.

Bij het aperitief verschenen direct maar liefst vijf hapjes op tafel. Een wonton gevuld met ganzenlever en cranberry’s; vitello tonnato op de manier van Parkheuvel, gepresenteerd op een flinterdun toastje; een flinterdunne crostini met kaas en kummel; een mini-sandwich met Reypenaer, pata negra en truffel en een cornetje gevuld met zwezerik en zwarte olijf. Stuk voor stuk heerlijke hapjes, zeer vol van smaak, prachtig om te zien en een genot om te eten. Ik vond vooral de mini-sandwich heel erg leuk en bijzonder smakelijk ook. Ook de vitello tonnato zat barstensvol smaak.

De maître vroeg of we er al aan toe waren om wild te gaan doen…Ik had namelijk gereserveerd voor een wild lunch via Diningcity. Drie gangen voor 75 euro, inclusief sprankelend aperitief en twee glazen wijn. Hij vroeg ook of we misschien een extra gang wilden en natuurlijk wilden we dat graag.IMG_0343

Voor het menu losbarstte kwam er nog een amuse. Mooi gepresenteerd kregen we octopus, diverse bereidingen van venkel met een coulis van kreeft. De combinatie zeer malse octopus, venkel en de zeer smaakvolle coulis van kreeft was zeer elegant en bijzonder smakelijk. Erbij verder nog wat rode peper en af en toe een miniem partje rode grapefruit ter ondersteuning van het al schitterende geheel. Een werkelijk heerlijk begin.

Als eerste wijn presenteerde de sommelier, Remon, een Sylvaner. Les Vieilles Vignes de Sylvaner 2012, Domaine Ostertag. Een uiterst prettige Sylvaner, fris en zonder restzoetje, wat ik biIMG_0348jzonder prettig vind. Hij paste uitstekend bij het eerste gerecht. Een op de Waldorfsalade geïnspireerde salade met knolselderij met fazant en ganzenlever, afgemaakt met een vinaigrette op basis van hazelnoot. Gepresenteerd op een langwerpig glazen bord allereerst de salade van knolselderij, aangemaakt met een heerlijk romige vinaigrette. Op de salade behoorlijk veel – ik vermoed zelfs wel een hele borst per persoon – perfect gegaarde lauwe fazantenborstrepen. Op de fazant wat frisee-salade en kruiden en daar weer op een rolletje ganzenlever met heerlijk zeezout erover gesprenkeld. Aan tafel werd dit geheel afgemaakt met een werkelijk fantastische vinaigrette met hazelnoten. Een ontzettend lekker voorgerecht was dit. Werkelijk alle onderdelen waren perfect klaar gemaakt, ze waren perfect van temperatuur en de smaken pasten wonderwel bij elkaar. Zelden heb ik zo’n gebalanceerd en elegant gerecht gegeten. Ik wist direct weer waarom ik zo graag hier eet!IMG_0352

In het glas verscheen vervolgens een Viognier 2014 van Yves Cuilleron. Ik ben altijd behoorlijk te spreken over de wijnen van Cuilleron en ook deze Viognier vond ik zeer aangenaam. Erbij tot onze grote verrassing een glaasje met er in de beroemde aardappeltruffelroomsoep van de chef, een extraatje dus. En een heerlijk extraatje. Van dit soepje blief ik altijd meer dan ik krijg, zo ontzettend lekker!

We gingen verder met een Pinot Noir, 2014, Pittnauer, een zeer prettige Oostenrijkse Pinot Noir, die me zeer beviel. Het gerecht erbij was het extra gerecht en dat bestond uit patrijs. IMG_0358Het borstje en het boutvlees van de patrijs, samen met eekhoorntjesbrood, bundelzwammetjes, geschaafde truffel en een aan tafel geserveerde saus van de patrijs kregen we. Het eekhoorntjesbrood en de zwammetjes lagen al in een soort romige saus en de zeer geconcentreerde saus van de patrijs gaf een extra dimensie aan de heerlijke paddestoelen met de truffel. Het borstje van de patrijs was bijzonder mooi van garing, botermals en werkelijk fantastisch wild. Het boutvlees was ook erg lekker, maar ster van dit gerecht vonden we allebei de werkelijk fantastische saus. Zeer hoog op smaak, prachtig geconcentreerd en hij zorgde er ook voor dat het gerecht een eenheid werd. Werkelijk heerlijk.

Bij het volgende gerecht kwam een Montecucco Sangiovese, Rosso del Gello 2010. Ook al een zeer fijne wijn. Erbij reerug. En wat voor reerug. IMG_0362Twee zuigend zachte stukken reerug kregen we met een heerlijk kruidenkorstje waarin onder andere amandelen waren verwerkt. Verder op het bord pistache, zwarte ui, balkenbrij, puree van knolselderij en het geheel werd verbonden door alweer zo’ n fantastische saus, deze keer een saus met groene Chartreuse. Onnodig te vermelden dat de bijgerechten allemaal perfect van bereiding waren. Zelden zo’n zalvende puree van knolselderij gegeten. Zelfs de balkenbrij was elegant en geweldig van smaak. Het was werkelijk ongelofelijk lekker allemaal.

Bij het dessert – vIMG_0366oor kaas hadden we echt geen ruimte meer – kwam een Monbazillac in het glas.  Chateau Barouillet 2013. Men had in de keuken voor ons gekozen voor het vijgendessert. Dat dessert bestaat uit vijg, kumquat, ijs van kumquat, pocheervocht van kumquat, bouillon van verveine-thee, spongecake en ik proefde her en der ook nog een hint van kaneel en citrus. Het knappe – en lekkere – van dit dessert vond ik dat alle smaken, en het zijn er veel, blijven bestaan, ze lopen niet iIMG_0374n elkaar over en ze passen perfect bij elkaar. Een absoluut heerlijk dessert dit!

Waarmee we aan de espresso waren toegekomen, die hier uitstekend is. Ook bij de espresso, die nog eens werd bijgeschonken, kwamen snoepjes. Ik herinner me een heerlijke tartelette au citron en een Turks Fruit-achtig iets, maar dan minder zoet, maar alle snoepjes waren even lekker. Ook het plateau met die fantastische truffels kwam weer voorbij, waaruit we toch onze keus maakten, want ze zijn nu eenmaal gewoon te verleidelijk. We kozen er elk vier en ook deze truffels waren buitengewoon heerlijk.IMG_0378

Na het betalen van de zeer schappelijke rekening verlieten we zeer zeer tevreden Parkheuvel. Ik was erg blij dat ik voor dit restaurant had gekozen om weer van mijn eerste restaurantmaaltijd te genieten, want het was een feestje van het begin tot het einde. Eigenlijk zoals altijd, maar het blijft fijn om er te zijn. We komen snel terug!

© Carla van Schelven

Zarzo/Valuas

Ook nog in oktober kwam er een mail van restaurant Valuas dat zij op 1 november 2015 tijdens een unieke samenwerking van restaurant Valuas, restaurant Zarzo en Epicure Wines een fantastische lunch zouden verzorgen. En wel een heerlijk uitgebreide 4-gangen lunch, begeleidt met Spaanse topwijnen van Franck Massard van Epicure Wijnen die speciaal voor deze lunch naar Nederland komt om zijn wijnen te presenteren.

Normaliter ben ik niet zo van dit soort bijeenkomsten, maar omdat we zo genoten hadden van onze lunch bij Valuas, wat voor ons niet echt dicht in de buurt ligt en omdat ik dringend weer naar Zarzo wilde, besloot ik dat we er naar toe zouden gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Parkeren ging bijzonder makkelijk, eigenlijk bijna op de stoep bij Zarzo en we wandelden binnen.

Een zeer hartelijke ontvangst door Marcel Swaghoven met een glas heerlijke Cava. Flink wat andere gasten waren er al en na enige tijd werden we aan tafel genood door Adrian Zarzo en Randy Bouwer, de begeesterde sommelier van Zarzo. Ik begreep van Adrian dat ik net Jimmy Szalai had gemist, hij had de dag ervoor afscheid genomen van Zarzo en zou gaan beginnen bij Avant Garde van Groeningen, ook in Eindhoven.

De opzet van de lunch was iets anders dan ik in eerste instantie had begrepen. Zo zat het hele gezelschap aan een lange tafel aan het begin van het restaurant. Valuas verzorgde niet de gerechten, maar nam een deel van de wijnen voor zijn rekening en Zarzo verzorgde alle gerechten van de lunch. Franck Massard zou telkens kort de geschonken wijnen toelichten.

Nadat we hadden plaatsgenomen viel me allereerst op hoe een andere gast, Maikel Ginsheumeris, inmiddels sommelier bij Amarone in Rotterdam, leek op Marcel Swaghoven. Zoveel zelfs dat het op mijn lachspieren ging werken, vooral ook toen bleek dat het regelmatig voorkwam dat als ze samen ergens waren men ervan uitgaat dat ze broers zijn.DSC08380

In het glas kwam een Herbis DO Verdejo, een prettige lichte Verdejo, waarbij Adrian de balletjes gevuld met  ham van zijn grootmoeder presenteerde. Heerlijke balletjes, een mooi dun krokant laDSC08381agje met een lopende binnenkant van Bellota ham! Verder op tafel op een bordje met op een crumble gepresenteerde tacootjes met rode peper, maïs en kaas, ook zeer smakelijk en leuk gepresenteerd.

Tot slot van deze ronde koolrabi-rolletjes gevuld met appel en feta en ook dit hapje was bijzonder smakeDSC08383lijk. Fris en een leuke combinatie zo met zijn drieën.

In het glas kwam vervolgens een Cava Mas Sardana ‘Brut Nature’, een Cava zonder toegevoegde suiker en ook dit was een bijzonder aangenaam glas.DSC08387

Bij de Cava een eitje met onderin gepofte quinoa, erop een sabayon van sinaasappel met erin een bevroren pastille van wortel. Ook dit was weer een uitstekend gevonden en erg smakelijk hapje.

DSC08390 Brood kwam op tafel, gepresenteerd in ruige kommen en alvast voorgesneden, boter DSC08391gepresenteerd in een soort lange lepel, zout en olie stonden al op tafel.

Per persoon verscheen verder zo’n heerlijk verse, nog warme brioche, net uit de oven en even besprenkeld met wat zeezout…ontzettend lekker altijd!

Gepresenteerd in een mooie lange ‘schelp’ kwam vervolgens een gerechtje met scheermes, mosselen, Espelette, tomaat, appelkappertjes, chorizo, een emulsie van peterseliDSC08393e met yoghurt en haringkuit. Iets meer ingrediënten dan Zarzo gewoonlijk gebruikt, wat niet wegneemt dat ook dit gerechtje bijzonder lekker was en de diverse smaken kwamen behoorlijk elegant samen.

Als tussendoorwijntje kwam vervolgens een glas El Mago DO Terra Alta, een lichte Garnacha, verrassend zijde-achtig. Op het etiket een tekeningetje van het zoontje van Frank.

Bij het volgende gerecht werd een glas Humilitat DO Priorat, Decanter Bronzen Medaille geschonken, vrij hoog in het alcoholpercentage, namelijk 14.9 %.

Erbij een gerechtje met paling, cassoulet met spek, gerookte bietjes, bacon, zachtgegaard buikspek en afgemaakt met schuim van spek. Ook dit was weer een uiterst smaakvol gerechtje, de combinatie buiksDSC08395pek/paling is redelijk onovertroffen en het schuim van spek was verrassend vol van smaak. Erg lekker dus.

In het glas kwam vervolgens Finca el Romero DO Montsant 2011, 100% Carinena (Carignan), een erg mooie wijn.

Erbij entrecote Rubia Gallega met kaantjes, artisjok en een aan tafel geschonken jus met haringkuit. De combinatie van het werkelijk boterzachte en perfect gebakken vDSC08400lees met de haringkuit vond ik opzienbarend lekker. De jus was heerlijk en ook de artisjokken pasten er goed bij.

Ergens tussendoor kwam er ook nog een glas Licis, Franck Massard, Ribera Sacra op tafel, ook al een uiterst prettige wijn…

IMG_0180Toen kreeg iedereen maar liefst vier glazen voor zich. In die glazen kwamen onder andere uit de kelder van Valuas zelf Huellas, DO Priorat, Decanter Bronzen Medaille. Vier jaargangen gingen we proeven. 2009, 2011, 2012 en 2013. Duidelijke verschillen waren er te proeven, interessant en grappig om mee te maken.

Op het bord verscheen wilde eendfilet, toffee van pompoen, eigen jus, paksoi en pompoen. Ernaast op een plank voor iedereen een flensje gevuld met het haasje van de eend met mierikswortel. Het flensje vond ik ronduit DSC08404heerlijk, de vulling was vol van smaak en het flensje zelf was mooi dun. Het gerecht was net als voorgaande gerechten alweer een schot in de roos. Mooie malse eendenfilet, een heerlijke jus, een zeer smakelijk toffee DSC08402van pompoen en fijne beetgare groenten, wat wil een mens nog meer. Erbij die opzienbarende glazen wijn…..Overigens mocht Franck Massard in het begin van zijn carrière de Huellas (2009) niet zo noemen en dit heeft hij toen opgelost door zijn vingerafdruk op het etiket te laten drukken. Geestig vind ik dat.DSC08414

Op tafel kwam vervolgens een plank met stukjes Reypenaer, omdat die zo uitstekend bij de Huellas zou passen en inderdaad was dat werkelijk een uitstekende combinatie.

De buiken waren na deze zeer wijnige middag meer dan gevuld, waarmee we waren aangeland bij de uitstekende espresso.

DSC08416Bij die espresso kwamen nog marshmallows met pindakaas,  die je zelf kon branden aan de vuurtjes die op tafel waren gezet. Astrid Schreuders, ook aanwezig met partner, heeft hierover op de social media geschreven. Verder nog een lolly met witte chocolade, fudge die ongelofelijk heerlijk was en een crunchy ijsbonbon.

DSC08417Het was allang avond toen deze langdurige, wijnige, gezellige en zeer smakelijk lunch was afgelopen. 

Nadat we afscheid hadden genomen reden we zeer tevreden huiswaarts. Mooie wijnen, heerlijke gerechten en de ster die Zarzo niet lang erna kreeg van Michelin is natuurlijk zeer verdiend. Van mij had die ster er al veel eerder mogen komen.

© Carla van Schelven

Het Gebaar in Antwerpen

Omdat ik voor mijn operatie, die me een tijdje uit de running zal houden, graag nog een keertje bij Roger van Damme wilde eten had ik op de laatste vrijdag van oktober een tafel bij Het Gebaar in Antwerpen gereserveerd. Wat later in de middag, zodat we langdurig konden genieten van een lange, lange lunch.

Zoals altijd een uiterst vriendelijke ontvangst en we kregen een fijne ronde tafel voor ons twee in het opnieuw ingerichte en deels verbouwde restaurant. Rustige tinten, prettige stoelen en her en der nieuwe accenten. Mooi!

DSC08345Echtgenoot wilde graag een champagne als aperitief en dat is een Laurent Perrier millésimé 2006 hier. Ik wilde graag een gin/tonic en kon kiezen uit diverse gins. Mijn keus viel – uiteraard zou ik bijna zeggen – op de Bobby’s en die was zoals altijd erg lekker. Erbij de bekende, maar nu in lange vorm, hartige bladerdeegkoekjes, lekker als altijd.

De kaart werd ons uitgereikt met een toelichting op de suggestie en op de gerechten buiten de kaart om. Zo waren er deze dag twee mogelijke voorgerechten.

We bekeken de kaart en Roger kwam even gedag zeggen en ons op de hoogte brengen van zijn plannen. Enthousiast als altijd, zo leuk vind ik dat!

We hadden het erg moeilijk met kiezen, er stond zoveel lekkers DSC08356op de kaart, maar uiteindelijk lukte het natuurlijk. We besloten bij het voorgerecht een glas wijn te nemen en bij de andere gerechten nu eens de suggesties te volgen. Een fles water, lekkere broodjes met boter, peper en zout kwamen op tafel en na enige tijd volgden er maar liefst drie amuses, door Roger zelf gebracht en toegelicht.

DSC08358Allereerst in een cocktailglas de meest lekkere frieten ooit. Krokant van buiten, zacht van binnen en een mooi formaat. En allemaal precies gelijk van dikte en grootte, zo kun je altijd goed zien dat Roger patissier is! Onderin het glas een heerlijke (kerrie)mayonaise, eigengemaakte tomatenketchup en wat mosterdzaadjes. Hoe ontzettend lekker kunnen goede frieten toch zijn, heerlijk waren deze!

Vervolgens een kleine carpaccio van Wagyu-vlees met een bol van foie gras erop, diverse crèmes, een vinaigrette en gemarineerde shii-take. DSC08359Het vlees was onnavolgbaar mals en zacht, het smolt werkelijk weg op de tong, de foie gras was goddelijk lekker, de vinaigrette en crème heerlijk en zeker niet overheersend en de shii-take zeer bijzonder. Een ontzettend lekker gerechtje dit.

Tot slot een stukje Spaans brood, heerlijk zacht en toch krokant, met erop gemarineerde sardine op paprika. DSC08361Daar weer op wat shii-take, gefrituurde schorseneerlinten en wat cressjes. Erbij aïoli en crème van boomtomaat (tamarillo). Ook dit gerechtje was onwaarschijnlijk lekker. De combinatie van de smaken doet zeer Spaans aan en is overheerlijk en heerlijk zomers, de zon op het bord als het ware.

Bij het voorgerecht, zeer aanbevolen door Roger vanwege de prachtige kwaliteit van de vis, namen we een glas Cranbrook Vineyards, Frankland River Region, Australië en die beviel ons zeer.DSC08363

Het voorgerecht was tartaar van Albacore tonijn. Op de flinke cirkel van de meest malse en zachte tonijn die ik ooit gegeten heb, schitterend aangemaakt met onder andere sesamzaadjes lagen rode bietbereidingen, waaronder een meringue en een krokantje, een half gedroogd boomtomaatje, avocadocrème en wat cressjes. Alles was even lekker en alles was perfect in balans. Wat een fantastisch gerecht dit!

Echtgenoot kreeg een glas Lantana, New South Wales, Australië 2012 bij zijn hoofdgerecht: duif op Oosterse wijze; d’Anjou duif gegaard op het karkas, geserveerd met eDSC08367en kroketje van gekonfijte duivenbout, Oosters buikspek, handgerolde couscous en structuren van wortel en pompoen. Een werkelijk prachtig opgemaakt bord kreeg hij met alle genoemde componenten en nog veel meer. Hij was meer dan tevreden. Ik kreeg een stukje van het buikspek te proeven en ik moet zeggen dat ik nog nooit zulk heerlijk buikspek heb gegeten, werkelijk geweldig!

Ik kreeg een glas Rosi Schuster, Burgenland, Oostenrijk 2012 en die vond ik heerlijk. Erbij mijn hoofdgerecht: kalfszwezerik & Sint Jacobsvruchten; gebakken kalfszwezerik en Sint Jacobsvruchten, geserveerd met herfstgroenten, kroketjes van aardappel, jus van hazelnoot en appelbier, afgewerkt met herfsttruffel. DSC08368Ook mijn bord was erg mooi opgemaakt. De coquilles waren perfect van garing, zo ook de werkelijk heerlijke kalfszwezerik. De herfstgroenten, waaronder worteltjes, paddestoelen, artisjok en zilverui, waren fijn beetgaar, ook de truffel proefde ik goed en de crème op de rand van het bord, gemaakt van onder andere artisjok was ook erg lekker. Ik meende ergens een lichte speculaassmaak te proeven, wat het herfstige geheel alleen maar versterkte. Ondanks de vele smaakjes, die ik hier liever een veelheid aan smaken noem omdat ze elkaar op een hele goede manier versterken, een werkelijk uitstekend gerecht. Heerlijke zwezerik ook!

We wilden nDSC08372atuurlijk ook nog een dessert, als we er zijn doen we het goed tenslotte.

Echtgenoot kreeg een glas Dolç Bárbara Forés 2007 Terra Alta bij zijn Black Jack; een combinatie van speculaas en appel tussen een eetbaar kaartenspel en frisse citrustoetsen. Een werkelijk prachtig bord kreeg hij met allerlei lekkernijen van speculaas, appel en chocolade en weer was hij meer dan tevreden. Aan tafel werd er nog een sabayon afgewerkt met karamel op zijn bord geschonken.

Ik kreeg een glas Aryanas, David Naturalmente dulce, 2010 Malaga, een fijne rode dessertwijn. Erbij mijn dessert. De Komedieplaats van Antwerpen; een dessert voor fashionista’s en zoetebekken. Een handtas van karamel en hazelnoot/melkchocolade, tiramisu in een koffer verpakt, en een gelakte pump van mousse van chocolade en citrus. Een ijsje van citroen en Baileys en koekjes met invloeden van de Komedieplaats laten je thuisvoelen in de koekenstad. DSC08374Ter plekke werd een saus van duindoornbes op het bord geschonken, het kannetje bleef staan. Over het dessert kan ik kort zijn: ongelofelijk lekker en lang zo zwaar niet als ik vooraf dacht. De saus van duindoornbes was heerlijk fris en paste perfect bij alle heerlijkheden die op het bord lagen. Puur genieten dit!

DSC08378We sloten dit feestmaal af met het bekende plateautje met espresso. Drie heerlijke koekjes deze keer, uitstekende espresso, een glaasje water en dat schattige glaasje met slagroom met wat likeur.

Het is natuurlijk duidelijk dat we weer enorm genoten hebben van al het lekkers. Zeer bedankt weer, ook voor de zeer fijne bediening en natuurlijk graag tot de volgende keer.

© Carla van Schelven

Aan de Zweth in Schipluiden

Op deze laatste zondag van oktober zouden we eindelijk weer eens met zijn drietjes gaan lunchen. Zoals altijd heeft een datum vinden nogal wat voeten in de aarde, maar zoals altijd lukt het uiteindelijk wel. Parkeren ging gemakkelijk en ik wandelde naar de ingang van Aan de Zweth, want daarop was onze keus gevallen.

Ik was een fractie eerder aanwezig en werd net naar onze tafel in de serre gebracht, toen ook mijn tafelgenoten arriveerden. DSC08321We kregen een tafel in de serre omdat er een groep van 50 mensen in het restaurant zou zitten. Hierover was keurig gecommuniceerd, zodat er geen enkele onduidelijkheid over was, prettig.

Een keurig gedekte tafel met de bekende benodigdheden met als extra alvast wat boter en een schaal met kerstomaatjes met selderijzout.

Een glas champagne, van J.P. Secondé, werd ingeschonken, het menu – een Heerlijk-menu, 5 gangen incl. het aperitief voor 49 euro, werd even doorgenomen en er kwam een amuseDSC08324In een wit houten bakje een zwart schaaltje met erin een tomatensalade, ijs van Bloody Mary, haringeitjes, schuim van zoetzure komkommer en gepofte rijst. Heerlijk fris en alle smaken waren goed te herkennen. Erbij een bladerdeegkoekje. Lekker koekje hoor, maar ik weet niet precies waarom dat koekje erbij lag eerlijk gezegd.

We wilden graag alledrie een BOB-arrangement, twee van ons moesten nog rijden en de ander wilde niet teveel alcohol drinken.

De eerste wijn, een Simonsig, Stellenbosch, Chenin Blanc 2015 werd ingeschonken. Een typische Zuid-Afrikaanse Chenin Blanc ter begeleiding van rillette van kabeljauw met schuim en bouillon van tomaat. DSC08327In een soort groot amuseschaaltje kwam een fijne rillette van kabeljauw met erbij schuim van tomaat. Aan tafel werd er een bouillon van tomaat bijgeschonken. Verder in het schaaltje een reep licht gerookte zalm, gelakt met gerookte soja, gelei van Japanse soja, crème van zalm met soja, krokantjes van brood en wat komkommer. Op het schuim van tomaat, wat meer de structuur van een crème had lagen heerlijke gebakken uitjes. Een lekker gerecht vond ik. Helaas hadden mijn tafelgenoten wat donkere stukken aan hun zalm, wat ze minder prettig vonden. Ikzelf had een keurig roze stuk.DSC08328

Tijdens het eten van het voorgerecht kwamen er twee schaaltjes met broodjes op tafel, die gretig aftrek vonden bij een van de tafelgenoten, ons broodmonster ;-).

De volgende wijn kwam uit Portugal, een Casa de Santar, Dão, 2014. Een prettige wijn. Erbij het tweede gerecht, rogvleugel met mosselen. DSC08330In het bord een stukje uitstekend gebakken rogvleugel met wat mosselen en schuim van mosselen. Onder de rogvleugel wat kimchi, zeer zacht van smaak met een piepklein pepertje erin en naast de rogvleugel een quenelle venkelpuree. Een goed gerecht, hoewel ik het jammer vond dat de delicate rogvleugel het wat verloor van de rest van de smaken.

De lekkerste wijn van deze middag – wat mij betreft – kwam nu in het glas: een Vintage Secret van McPherson Wines, 2013, Chardonnay. Het gerecht was gepocheerde tongscharfilet met aardappelmousseline. DSC08335Op het bord allereerst de zeer zalvige aardappelmousseline met snijboontjes. Erop de keurig gepocheerde tongscharfilet. Op de vis lagen dan weer de reepjes zoetzure rettich en het geheel werd afgedekt door een werkelijk uitstekende, licht zurige, Hollandaisesaus met erop wat gefrituurde schijfjes truffelaardappel. Een uitstekend gerecht dit.

De rode wijn was een GranTrio, Rosso Salento, een blend van Primitivo, Negroamaro en Malvasia Nero, di Feudi San Marzano, 2013. Een behoorlijk stevige wijn. Het gerecht was gestoofde ossenstaart. DSC08340Op het bord een pakketje gemaakt van filodeeg, waarin de heerlijke, zeer malse ossenstaart zat. Erbij wat truffel, wat knolselderij, roze polenta met kweepeer, rode witlof (gekleurd met biet), een pureetje van pastinaak met vadouvan, wat crème van rode biet en een saus met cichorei. Ook dit was een prima gerecht. Mooi op smaak, leuke componenten bij elkaar en de cichorei, die licht naar koffie smaakte gaf een erg leuk accent aan het hele gerecht.

Bij het dessert liepen onze wegen uiteen. Een der tafelgenoten had op de website – waarop nog het oude menu stond, toevallig ging op deze dag het nieuwe menu in – een gerechtje zien staan wat hij heel graag zou willen proeven. Overleg met de keuken leerde dat dat mogelijk was, dus zowel hij als ik kozen als dessert voor dat gerecht. De andere tafelgenoot bleef bij het originele dessert van het menu.  Bij ons dessert kregen we een glas Vin Santo del Chianti, Tenuta Il Faggeto.  Ons dessert, Munster met foie gras, kwam in een diep bord. DSC08343Onderop allereerst een stukje getoaste brioche, lekker! Verder een quenelle sorbet van Granny Smith, ook erg lekker en heerlijk fris en tot slot een cilinder foie gras met eromheen Munster, die was gekarameliseerd met wat rietsuiker. Geweldig lekker vonden we het. Heerlijke smaken en erg leuk dat het toch nog mogelijk was om dit dessert te krijgen. Er werd ook niets extra’s voor gerekend, erg attent.

Bij de espresso voor de heren en groene thee voor mij kwam nog een pot met huisgemaakte pepermunt (helaas was de deksel van de pot, net zoals mijn houten bakje van de amuse niet helemaal proper…) en per persoon een plateautje met drie heerlijke friandises.DSC08344

Na het betalen van de vriendelijke rekening liepen we via de lounge richting de uitgang. Nadat we een hand hadden gekregen van de chefkok kregen we ook nog een attentie mee: een banaan/zwarte peper/ olijfolie cakeje, inclusief het recept. Zeer attent en vriendelijk en dat kenschetst de hele sfeer in het restaurant: attent, vriendelijk, fijne gerechten, leuke wijnen, goede bediening, kortom: genieten en een aanrader!

© Carla van Schelven

De Kromme Watergang in Hoofdplaat

Op de 15e oktober reden we al tijdig richting pont, ons doel was Slijkplaat en dat is toch eventjes rijden. We zouden gaan lunchen bij De Kromme Watergang. Het was alweer enige tijd geleden dat we er waren en een herkansing zou nog altijd moeten komen en vandaag was het – met een groupon-aanbieding – dan zover. Ik was erg benieuwd.DSC08316

Parkeren gaat makkelijk, we keken even naar het Zilte Hof, waar allerlei gewassen nog welig tieren en liepen naar binnen. Een allervriendelijkste ontvangst en langs de open keuken liepen we naar onze tafel. DSC08271Een tafel binnen de arcaden met gelukkig flink wat licht boven de tafel. Een tassentafeltje werd direct aangeschoven en de kundige en zeer attente sommelier vroeg of we een aperitief wilden. Echtgenoot ging voor een glas champagne, een Nicolas Maillart, Platine Brut en die beviel hem. Ik wilde graag een gin/tonic en dat werd een Monkey 47 met een 1724 tonic. Lekker! DSC08273Mijn blik viel op de zeer decoratieve dranktafeltjes die her en der waren opgesteld. Oude boomstammen met glazen plaatjes erop, handig en zeer passend in het restaurant en bij de omgeving, slim!

Vrijwel direct verschenen er twee amuses. DSC08274Voor ons allebei een shotje gin-tonic, erg lekker en een schaal, die in het midden kwam te staan met allerlei zeevruchten. Oesterblaadjes, hartige eclairs, oesters, scheermessen en venusschelpen, alles met leuke kleine toevoegingen, maar de mooie zilte smaak van de zeevruchten bleef duidelijk proefbaar. DSC08276Zeer divers en erg lekker en belangrijk: we kregen er flink trek van!

Op tafel stond reeds het menu. Als basis gaat men uit van 7 gangen, 3 gangen zijn mogelijk als uitbreiding, waaronder een kaasgang. De chef kwam aan tafel naar onze wensen vragen en we vonden het menu er uitstekend uitzien, maar wilden toch ook wel graag 1 uitbreiding en dat was natuurlijk mogelijk.DSC08280

Vervolgens kwam er een heerlijk vers gebakken broodje op tafel met gezouten boter met poeder van zeesla erop, olie en een spuitflesje waarin een vervanging van zeezout zat. Ook peper kwam op tafel. Heerlijk brood vond ik het, niet te zwaar en lekker vol van smaak.

We bekeken de mooie wijnkaart en kozen uiteindelijk een favorietje van me, een Savennières, Clos du Papillon, Domaine des Baumard. Bij het eerste gerecht zouden we een glas wijn nemen. Dat glas werd een Silvaner, Nordheimer Vögelein Kabinett trocken, Helmut Christ, 2014. Het eerste gerecht was coquille & eendenlever; duindoornbes & pompoen. DSC08285Het mooi opgemaakte bord bevatte flink wat licht in olie gemarineerde coquille, kraakvers en dus heerlijk van smaak. Erbij gepofte quinoa, diverse bereidingen van pompoen en duindoornbes, biologische eendenleverkrullen en wat pompoenpitten. Her en der wat bloemetjes en cressjes en we vonden het een heerlijk gerecht.

Het tweede gerecht was zeebaars & garnalen; avocado, gember & spelt. Alweer een mooi gedresseerd bord met in het midden dungesneden zeebaars, ook krakend vers.DSC08287 Krokante huid van de zeebaars, krokante garnaal, salade met ingrediënten uit het Zilte Hof, spelt en crème van avocado. De spelt lag onder de dungesneden zeebaars. Apart erbij een saus van garnaal, die je naar wens over het gerecht kon schenken of apart kon drinken. Ik deed allebei, eerst even een slokje en daarna over het gerecht. Het was een werkelijk heerlijke saus, zeer vol van smaak en perfect passend bij het zeer smaakvolle gerecht. Ook de salade was werkelijk heerlijk. Een bijzonder lekker gerecht dit!

We gingen verder met aardappel & zeewier; kokkels, mossels & prei. In een mooi glazen bord allereerst Ratte-aardappel: puree en een stukje gestoomd met schil. DSC08290Verder schuim van schelpdieren, diverse zeewieren, waaronder rood zeewier en codium (viltzeewier). Een saus op basis van schelpdieren die licht zuur gemaakt is om het zilte ietsjes op te heffen verbond het hele gerecht en een kroepoekje van zeewier en eentje van aardappel gaf een crunch. De saus werd ook hier apart in een bekertje geserveerd en kon ook hier of apart gedronken worden of over het gerecht geschonken worden. Ik wilde eerst even proeven voor ik het over het gerecht schonk, maar het was wel zo’n ongelofelijk heerlijk sausje dat ik het helemaal heb opgedronken. Het deed niets af aan het gerecht verder, want ook dat was geweldig lekker.

Hierna werd het tempo opeens iets langzamer viel me op. Ik moet ook zeggen dat het restaurant behoorlijk gevuld was voor een donderdagmiddag, wel zo gezellig.DSC08293

Het vierde gerecht was kabeljauw & wortel; witte ui, zilverui & verbena. In een schitterend glazen bord geserveerd kregen we een perfect klaargemaakt stukje kabeljauw met erbij diverse bereidingen van wortel, waaronder een gebrande wortel, die daardoor de structuur van vlees kreeg. Verder onder de kabeljauw een stamppot van wortel, ui, gember, lijnzaad en her en der verveine. De zilverui gaf een leuk zuurtje. Een schuim van gember en een schuim van wortel maakten het gerecht verder af. Ook dit was een erg mooi gerecht. Goede, zachte smaken, perfect bij elkaar passend en uitstekend in balans.

Het volgende gerecht was varken & inktvis; linzen, bonen & hazelnoot.  DSC08294In het bord linten van snijbonen, sperziebonen en een ‘carbonara’ van inktvis, rode kool, paddestoelen, knolselderij, hazelnoot en linzen. Een stukje heerlijk varkensvlees, wat uitstekend paste bij de inktvis completeerde het gerecht. Ook de linzen waren werkelijk heerlijk. Dit gerecht was zeer hoog op smaak en bijzonder lekker. En weer een plaatje om te zien.

Het extra gerecht was nu aan de beurt. Tarbot & langoustine. DSC08300In een donker bord gepresenteerd een perfect gebakken stukje tarbot met een langoustine van de plancha. Erbij witte en groene kool, eekhoorntjesbrood en een saus van eekhoorntjesbrood, zachtgegaarde raapjes, die heerlijk zoet waren. Ook dit was een ontzettend lekker gerecht, schitterend in balans.

Waarmee we bij het eerste dessert aan kwamen. Aardpeer; appel, walnoot & bergamot. DSC08303Op het bord kruim van noten met ijs van walnoot. Verschillende bereidingen van aardpeer, bergamot, een stukje gebakken appel, ijskoude chocoladekringels en het allerlekkerste: gebakken schil van appel met zout erop. Geweldig lekker! Het hele dessert vond ik trouwens heerlijk, maar die appelschillen…. Heel origineel.

Het tweede en laatste dessert bestond uit rode biet; pure chocolade, vanillegras & kervel. DSC08305IJs van Roomse kervel en vanillegras, diverse bereidingen van biet, diverse bereidingen van pure chocolade, soms met een vulling van blauwe bes en nog wat karamel erbij maakte dit tot een uitstekend en bijzonder lekker dessert. Fris, aards en kruidig!

DSC08296Bij de uitstekende espresso en thee konden we nog onze keus maken van de snoepwagen, die dezelfde vorm heeft als de kaaswagen (allebei even mooi), wat we met graagte deden. DSC08311Vier heerlijke snoepjes koos ik en ook deze waren allemaal geweldig lekker en een fijne afsluiting van een bijzonder mooie maaltijd.

Na het betalen van de rekening namen we afscheid van de chef en de sommelier, liepen langs de zeer uitnodigende en mooie snoepjeskast in de hal en zeer tevreden verlieten we De Kromme Watergang. DSC08319De reis absoluut waard. We komen terug!

© Carla van Schelven

Areias do Seixo in A Dos Cunhados.

Op aanraden van Michel van der Kroft van ‘t Nonnetje ** reden we van Cascais via Sintra naar A dos Cunhados. Gelukkig geven bordjes de route naar het hotel-restaurant Areias do Seixo aan, anders is het best lastig te vinden.

DSC08203Parkeren kan op eigen terrein en we bekeken eerst de buitenkant eens. Het hotel, en dus ook het restaurant, is milieuvriendelijk en heeft de natuur geïntegreerd in de inrichting. Het restaurant maakt gebruik van de eigen moestuin en van producten uit de directe omgeving. Chefkok is Leonardo Pereira, van origine Portugees. Echter, de laatste 10 jaar heeft hij gekookt in restaurants in onder andere Dublin, Londen en Kopenhagen. In Kopenhagen bij Noma. Hij miste het koken met de typisch Portugese producten en kreeg de kans om bij Areias do Seixo zijn eigen restaurant te beginnen.DSC08209

We belden aan en de immense deur zwaaide open, waarmee we direct in een enorme loungeruimte terecht kwamen, rustgevend ingericht met wat waterpartijen, gladde vloeren en vooral heel veel ruimte. De ruimte wordt zowel door hotel- als door restaurantgasten gebruikt. We namen een aperitief bij de heerlijk knisperende open haard en konden nog net voor het donker werd genieten van het leuk aangelegde terras. DSC08207Binnen allereerst een lange bar met ervoor een behoorlijk hoge lange tafel met banken, in de restaurantruimte verder tafels met gekleurde stoelen. Ronde tafels, maar ook vierkante en ook tafels met hoge houten stoelen. Geen linnen op tafel, wel stoffen servetten. JDSC08205ammer vond ik het dat de ronde tafels met de rug naar de keuken stonden. Wij kozen echter wel een ronde tafel omdat we dat nu eenmaal prettig vinden. Toen we aan tafel gingen werd er direct plat water met ijsblokjes ingeschonken en we kregen een doekje om de handen te verfrissen. Al rondkijkend viel me op hoeveel aandacht hier aan details besteed is, mooi om te zien allemaal. De bijzonder vriendelijke bediening bracht ons de kaart – een A4tje – waarop de a la carte gerechten stonden. Die wisselen regelmatig, want de gerechten zijn afhankelijk van wat de tuin en de producenten leveren, dus voor een indruk verwijs ik naar de website.  Verder kent men een tasting menu, een verrassingsmenu, 8 gangen voor 65 euro. Uiteraard wilden wij heel graag het Tasting Menu, met wijnarrangement (35). De wijnkaart bekeken we ook even, men werkt hier voornamelijk met biologische wijnen, het liefst uit de regio. De wijnkaart is klein, maar fijn met mooie prijzen, alleen de diverse port vond ik aan de prijzige kant.

Als eerste wijn kwam er een espumante. Een Murganheira Reserva Bruta Tavora-Vamosa, een lekkere spumante. DSC08215Erbij een toastje met lever van zeeduivel. De lever smolt in de mond en had een hele specifieke, voor mij erg lekkere, smaak. Het toastje was enorm krokant en paste er prima bij.DSC08219

Er kwam nog een hapje. En wat voor een hapje…gefrituurde yam (broodwortel) met plakjes vrij forse rauwe paddestoel. Op de yam een heerlijk laagje mayonaise, op de plakjes paddestoel her en der wat zeer verfijnde vinaigrette. De yamsliertjes waren flinterdun en heerlijk krokant en de paddestoel smaakte zeer aards. Een zeer verrassende en erg lekkere combinatie. De toon was gezet wat ons betreft!DSC08221

Brood, boter en olie kwam op tafel. Huisgebakken brood wat we konden proeven, want dit was het lekkerste brood wat we in Portugal gegeten hebben met erbij heerlijke olijfolie en fantastisch lekkere boter.

Het volgende gerechtje was koud gemarineerde prei met oesters. DSC08224In een schaaltje kregen we diverse stukjes heerlijke krokante prei met erbij stukjes oester. Dat alles lag in een saus van oestersap met citrus. Heel bijzonder vond ik dit, want het lijkt allemaal erg simpel en dat is het natuurlijk ook, maar de combinatie en de bite van de prei met de oester was erg goed. In de oestersaus nog wat druppeltjes heerlijke olijfolie, die het gerechtje vervolmaakten.

De volgende wijn was een Viognier, Casa Santos Lima, Vinho Regional Lisboa 2014 en die was prettig.  Erbij scheermes, rammenas, kaffir lime. DSC08227Op het bord prachtig gerangschikte  flinterdunne plakjes rammenas, die heerlijk peperig waren. Eronder flink wat stukjes rauw scheermes, stukjes perfect gebakken schorseneer en dat alles was aangemaakt met een lichte saus. Op de plakjes rammenas nog een lichte vinaigrette waarin de kaffir lime duidelijk te proeven was. Ook dit vonden we een zeer bijzonder gerecht. Anders en een zeer goede combinatie.

De Viognier werd doorgeschonken en we waren aangekomen bij de licht gepekelde makreel met paddestoelen en peterselie-olie. DSC08229Op het bord allereerst flink wat heerlijke peterselie-olie, die perfect combineerde met de bijzonder smakelijke makreel. Ook de gedroogde peterselie die erbij lag paste prima bij de makreel en de olie. Verder troffen we nog wat Oost-Indische Kersbladeren aan, maar dan de oranje versie en ook die waren lekker peperig. Qua kleur gaven ze een leuk accent op het nogal groenige bord. Ook dit vonden we werkelijk een heerlijk gerecht.

We gingen verder met gegrilde rode kool met verse kaas. DSC08231Heerlijke gegrilde rode kool kregen we, erbij verse kaas uit de regio, vrij licht van smaak, maar goed passend bij de kool. Verder diverse bloemetjes, onder andere die van rozemarijn, die ook weer goed pasten bij de rode kool. Door het grillen had de kool een klein beetje de structuur van vlees gekregen, wat ik heel bijzonder vond. Erbij verder een saus met paddestoelen en de vleug die met name de bloemetjes van de rozemarijn afgaven, gaven het gerecht iets heel bijzonders. Ook dit was weer een verrassend gerecht.

in het glas kwam Dory Reserva 2012. Erbij op het bord een rolletje inktvislamellen gevuld met mousse van zeeduivel en garnalen. DSC08234Erbij een hoopje flinterdun gesneden kruiden en een pureetje van wortel met gember. Aan tafel werd er een zeer krachtige groentebouillon bij geschonken, die het gerecht uitstekend verbond. Ook dit was weer een verrassend en erg lekker gerecht.

Bij de varkensnek met een saus Royale kwam een glas Quinta do Espirito Santo, Reserva 2011, Lisboa. Een fijne wijn. DSC08237Op het bord een flink stuk perfect gegaarde varkensnek met erbij gefrituurde rucola en de saus Royale. Nu was die saus Royale gemaakt met flink wat azijn en in combinatie met het uitstekende gekarameliseerde vlees vond ik dat een erg lastige combinatie. Ik besloot de saus de saus te laten en me te richten op het vlees en dat beviel me goed. Heerlijk vlees, de saus vond ik minder, maar dat is natuurlijk persoonlijk.

De zeer attente en vriendelijke koks die ook af en toe gerechten kwamen brengen en toelichten vroegen of we misschien in waren voor een extra vleesgerechtje. Ik eigenlijk niet, want het waren behoorlijke porties, maar echtgenoot wilde wel graag nog iets proeven. DSC08239Hij kreeg een nogal jaloersmakend gerecht bestaande uit picanha, slakken, merg, zilte groenten en bloemetjes. Gelukkig mocht ik wat hapjes proeven, dus ik ken de smaak van het gerecht en ook dat was geweldig lekker. Later zag ik dat het gerecht niet eens op de rekening stond, waarvoor natuurlijk alsnog onze hartelijke dank.

Ook hier vertelde ik over het enthousiasme van Michel en dat we door hem hier terecht waren gekomen en het bijzonder leuke was dat men zelfs nog wist waar hij en zijn gezin gezeten hadden!

In het glas kwam vervolgens een Moscatel de Setubal, DO Colheita 2011, Bacalhoa. Een lekkere dessertwijn. Erbij Portugese Crowberry met dragon. DSC08243Even dachten we dat de witte besjes een soort van Portugese aalbessen waren, maar dat bleek niet het geval. De crowberries groeien alleen aan de kust in de omgeving van Lissabon. Ze zijn heerlijk fris en lichtzuur. Bij de besjes ijs van gekarameliseerde melk en aardbeigelei met verse dragon. Een perfecte combinatie, het ijs, de gelei, het kruid en de besjes. Zeer in balans en ook de wijn paste er perfect bij.

Het volgende dessert was passievrucht met tamarinde en witlof. DSC08245In een schaaltje lag onderin een mousse van passievruchten met erop krokante tamarinde en bovenop lag dan weer de julienne gesneden ingelegde witlof. Een werkelijk bijzonder lekkere combinatie. Ik zou het zelf nooit verzinnen, maar de balans van dit dessert was uitstekend en ik vond het heerlijk.

Het laatste dessert was een gegrilde limoen met boekweit.  DSC08247Op het bord, tussen de stenen, een gegrilde limoen gevuld met honing, merengue, limoenmousse, room en wat boekweit. Ook dit was een bijzonder dessertje. Heerlijk fris en de presentatie is leuk.

We sloten af met uitstekende bica, waarbij een glas Aquardente Vinica X.O. Lourinha, een cognac/armagnac drankje, waarin ik duidelijk de pruimen proefde, kwam Lekker! Erbij nog een makaron van eikel gevuld met een karamel van Iberico-vet, die ook al erg bijzonder en erg lekker van smaak was.DSC08252

We waren zeer te spreken over de zeer bijzondere smaakcombinaties hier, vonden vrijwel alles erg lekker, vonden de koks die langskwamen zeer attent, vonden de bediening erg vriendelijk en losjes, kortom we hebben enorm genoten. Van de chef kreeg ik nog een handgeschreven A4tje mee waarop alle gerechten stonden met groeten van de koks voor Michel en zijn gezin en diep tevreden verlieten we Areias do Seixo. Als we weer in de omgeving zijn, wat zeker gaat gebeuren, gaan we terug.

© Carla van Schelven

Fortaleza do Guincho in Cascais

Op de derde dag van ons bezoek aan Lissabon huurden we een auto en reden we via de wijk Belém, zeer bezienswaardig, allereerst eens naar Cascais, de bekende badplaats. DSC08132Niet om naar het strand te gaan, daar hou ik helemaal niet van, maar om te gaan lunchen bij weer een adres van Michel van der Kroft van ‘t Nonnetje **, waar hij weer zo vriendelijk was geweest voor ons een tafel te reserveren.

Nadat we Cascais bekeken hadden reden we via de prachtige kustweg richting Fortaleza do Guincho, een hotel direct aan zee gelegen. DSC08199Onderweg vergaapten we ons aan de werkelijk prachtige kust, de schitterende branding en de hoge golven. Helaas verdwaalden we een beetje, waardoor onze aankomst wat later dan gepland was. Het restaurant is gevestigd in het hotel. Het hotel is een volledig gerestaureerd fort uit de 17e eeuw en ziet er prachtig uit. Via de centrale kloostergang, die erg mooi is gedecoreerd, kom je in het zeer ruime restaurant. Wij kregen een tafel in het eerste deel van het restaurant, gedecoreerd met schitterende tinten blauw, heerlijke stoelen en belangrijk, een tafel bij het raam, weer met zicht op de prachtig oceaan. DSC08160De inrichting doet klassiek-modern aan, precies zoals de bedoeling is, zo vertelde de maître sommelier ons later. Ook de keuken is klassiek-modern. De ontvangst door de bekroonde sommelier was zeer vriendelijk en attent. Een aperitief wilden we wel. Ook hier een sparkling wine uit Portugal natuurlijk. Een Quinta da Valdoeiro, Baga Chardonnay, Bairrada DOC, Espumante 2013. Een heerlijk glas! Lichtroze van kleur, wat kwam omdat de helft van rode druiven komt. Grappig vond ik dat.

Op tafel, die werkelijk prachtig gedekt was, kwam een vierkant bord met hapjes bij het aperitief. IMG_0165Op een lepeltje een pastille van watermeloen met mint, die open plofte in de mond, heerlijk fris. Een cracker met erwt en guacamole en koriander, bijzonder lekker; een  rondje van zanddeeg met erop een crème van foie gras met hazelnoot, een werkelijk zalige combinatie en last but not least een pastille met een heerlijke Portugese kaas erop. Heerlijke hapjes, die de trek bevorderden, zoals het hoort.

We kregen de kaart. Behalve het a la carte gedeelte (3 voorgerechten 32 -34), 3 visgerechten (46 -56), 2 vleesgerechten (46) en 3 desserts (16) heeft men een Degustatie Menu (90). Uiteraard namen wij het menu. De sommelier stelde voor dat hij er passende wijnen bij zou schenken en dat leek ons een uitstekend idee. Wel bekeken we nog even de wijnkaart, de sommelier is tenslotte bekroond en het was werkelijk een prachtige wijnkaart. Keurig van prijs ook nog eens. DSC08171Het uitzicht vanaf onze tafel was werkelijk prachtig, dus daar moest wel een foto van gemaakt worden. 

De general manager van het hotel kwam even kennismaken. Ook zij kent Michel en zijn gezin goed en net zoals bij de voorgaande restaurants hebben zij hen hoog zitten, wederom ontzettend leuk om te merken!

Het bordje van de aperitiefhapjes maakte plaats voor broodbordjes en we kregen de keus uit diverse soorten brood. Erbij boter en een plateautje met olie en zeezout. Heerlijke olie van Portugese bodem uiteraard. Ook dit restaurant probeert zoveel mogelijk met Portugese producten te werken en dat lukt zeer goed.

Voordat we met het menu begonnen kwam er een amuse. Een canneIMG_0169lloni van krabsalade, afgedekt met een plakje gelei, waarbij vers fruit en diverse mini-groenten lagen. De krabsalade en de gelei waren heerlijk fris, de groentjes perfect van garing en het fruit paste uitstekend bij de krab. Een fijn hapje!

Bij het voorgerecht kwam een Grandjo 2008 Late Harvest, Colheita Tardia, Douro, een lichtzoete, erg lekkere wijn. Het gerecht was eendenlever, kweepeer en tonkaboon-consommé, geroosterd brioche. IMG_0162Op het bord een perfect rondje uitstekende eendenlever terrine met erop gefrituurde rijst en wat zout. Erbij gelei van kweepeer met mint met erop wat rettich en radijs en – grappig, want ik dacht aan de invloed van Michel – ik proefde wat speculaaskruiden! De tonkaboon-consommé die aan tafel werd bijgeschonken paste er perfect bij. Ook de wijn sloot naadloos aan, bijzonder goed gekozen! DSC08170Oh, apart nog in een servet gepresenteerd een perfect getoast sneetje heerlijke brioche. Ik hou daarvan, zowel van de brioche als van deze manier van presenteren. Heerlijk klassiek en goede dingen moet je gewoon niet veranderen.

De volgende wijn was een Alvarinho, Vinha Antiga, Escolha 2014. Ook een zeer aangename wijn. Erbij het tussengerecht, gebakken zeebaars met wilde paddestoelen, gestoofde groenten met zelfgemaakte spek. DSC08175Perfect gebakken zeebaars kregen we met eronder heel veel gestoofde groenten en eekhoorntjesbrood. De groenten waren groene asperge, bleekselderij, courgette, prei, tomaat, jonge boontjes en peultjes, allemaal perfect van garing. De stukjes spek tussen de groenten waren heerlijk. Erbij een heerlijke saus, die het gerecht completeerde en we waren meer dan tevreden over dit perfect gebalanceerde en perfect uitgevoerde gerecht.

Bij het hoofdgerecht kwam een glas Rubrica 2012, Vinho Regional Alentejano, een fijne stevige wijn. Op het bord geroosterd zwart varkensvlees uit de Alentejo met appel, bloedworst en gevulde aardappelen met varkenspootjes en -oren , donkere saus met Espelette peper. IMG_0163Een heerlijk mals stuk varkenslende kregen we, perfect van garing. Erbij een stukje heerlijk krokant buikspek, een heerlijke quenelle bloedworst, zonder al te veel witte stukjes, dus voor mij perfect. Bij de bloedworst wat stukjes appel, die prima combineerden natuurlijk. De aardappel gevuld met pootjes en oren was heerlijk. De groenten, vooral prei en de appel dan waren ook  uitstekend van garing en de lekker plakkerige jus verbond het hele gerecht. Een heerlijk klassiek terroir gerecht. Ik hou daarvan!

We kregen ook nog een dessertamuse. DSC08183Frambozen, crème van frambozen, sorbet van kaffir lime, poeder van witte chocolade met een mousse van frambozen en nog wat losse frambozen. Heerlijk! Ik ben dol op frambozen, dus dit was een absoluut schot in de roos.

Bij het dessert kwam een Domingos Soares Franco, Moscatel de Setubal 2004, een erg prettige dessertwijn. Het dessert bestond uit gemarineerde en gekarameliseerde vijgen, crème glacée met vijgenboombladeren, yoghurt en citroen. IMG_0166Een prachtig opgemaakt bord met heerlijke gemarineerde vijgen, ijs van vijgenblad, spongecake van vijg, crème van vijg, krokantjes van vijg en een saus van vijg op het bord. Heerlijk al die verschillende smaken van vijg, erg leuk om die op deze manier bij elkaar te proeven. Ook hier paste de wijn weer perfect bij.

Ons viel de zeer consistente opbouw van het menu op en natuurlijk vooral de werkelijk perfecte uitvoering ervan.

DSC08190Bij de heerlijke bica en thee  kwam nog een bordje met allerheerlijkste snoepjes.  Een makaron met citroen, een chocolaatje met nootjes en zeezout, een financier en een koekje met banketbakkersroom.

De sommelier had nog een mededeling waarvan ik alweer volschoot, wat een enorme gastvrijheid en vriendelijkheid kent Portugal toch!

Het moge duidelijk zijn dat we Fortaleza do Guincho een grote aanrader vinden. Een heerlijke klassiek-moderne keuken met ontzettend vriendelijk en kundig personeel, prachtig ingericht en het uitzicht is er fantastisch! Zeker naar toe gaan als je in de buurt bent. Wij gaan er zeker naar terug. Nog een speciaal woord van dank aan de general manager en aan de sommelier, die ons de hele middag op een ontzettend vriendelijke en kundige manier allerlei wetenswaardigheden vertelde. Bijzonder interessant allemaal. 

© Carla van Schelven

Belcanto in Lissabon

Op onze tweede dag in Lissabon had Michel van der Kroft van ‘t Nonnetje ** voor ons een tafel gereserveerd bij Belcanto **, midden in het centrum van de stad. Wij vonden dat we wel konden gaan lopen en hadden ons dus lelijk verkeken op de heuvel die beklommen moest worden. DSC08070Gelukkig stonden er op het pleintje voor het restaurant, wat er van buiten nogal simpel uitziet, bankjes, zodat we even konden uitblazen voordat we aanbelden.

Een allervriendelijkste ontvangst door de maître sommelier en we kregen een leuk tweetje in de eerste restaurantruimte. Een cosy ruimte, deed een beetje denken aan een chique pub. Veel hout aan de wanden, uiterst comfortabele stoelen, banken langs de wand en keurig gedekte tafels.

Een aperitief wilden we natuurlijk graag, een sparkling Portugese wine please. En dat werd een Sidonio De Sousa Espumante Brut Nature Branco NV. Lekker!

Na afloop van de maaltijd kreeg ik van de maître een mapje mee met alle gerechten, waarbij ook de namen van de gerechten en de jaren waarin ze ontwikkeld waren stonden. Bovendien zat er nog een kaartje bij waarop alle wijnen die we dronken werden aangegeven per gebied. Geweldig fijn vond ik dat en zeer attent!

Nadat we het aperitief gedronken hadden kwam de attente en kundige sommelier met nog een sprankelende wijn, een Solar de Merufe, Espumante de Vinho Verde, DOC Grande Reserva, Branco 2003. DSC08078Een zeer lekkere bubbel! Erbij direct drie hapjes, mooi gepresenteerd op schattige lepeltjes. Lupini bean, olive, carrot and garlic (2015). Rechts een bolletje gevuld met bonen, kaffirlime en zout, bovenin eenzelfde bolletje, gevuld met olijf en in het zwarte bakje knoflook met wortel. Het hapje met de bonen en kaffir plopte geweldig open in de mond en het vocht met een duidelijke bonen en citrussmaak stroomde in de mond, erg lekker. Ook het olijvenbolletje plopte open en het vocht wat hieruit stroomde had een zeer zeer diepe groene olijvensmaak. De knoflook met wortel en iets van een rozijn moesten gelijktijdig gegeten worden en dat gaf een ware explosie in de mond. Heerlijk!

We kregen de kaarten uitgereikt. Behalve een a la carte-gedeelte met 4 voorgerechten (35 – 40), 5 hoofdgerechten (50) en 4 desserts (16.50 – 18.50 voor kaas) kent men twee tastingmenu’s. Een Discovery Menu (145 – 75) en een Lissabon Menu (125 -65). Wij kozen voor het Discovery Menu met het wijnarrangement. We bekeken natuurlijk ook nog even de wijnkaart, die werkelijk prachtig is en ook nog eens behoorlijk vriendelijk van prijs.

DSC08079Weer werden er drie hapjes voor ons neergezet. In een rechthoekig bakje allereerst een eetbare steen met erop forelcrème en foreleitjes, heel zacht en lekker vissig van smaak. (cod liver stones and trout roe 2015). De ‘steen’ was gemaakt van cacaoboter, gevuld met vocht van de lever van de forel en er zaten her en der nog wat Japanse kruiden in verwerkt, die het geheel een heel aparte smaak gaven. In het midden een mooi opgemaakt plantje, waartussen een cornetje verstopt zat gevuld met tonijn en kimchi. Een heerlijk kruidig hapje, waarbij de tonijn goed overeind bleef. (Azores tuna ‘bouquet’ 2015). In een rond bakje tenslotte een stukje krokante kippenhuid met erop wat leverpaté met maïscrème en koriander. (Roasted chicken and maize cream 2015). Ook dit hapje was ongelofelijk lekker, zeer hoog op smaak. Prachtig van structuur en zo’n hapje waar je vreselijk trek van krijgt. In datzelfde bakje lag ook nog een ei. Dat bleek een eetbare eierschaal te zijn, geen idee waar hij van gemaakt was, in ieder geval smaakte hij naar Bazooka.

DSC08081Tot slot kregen we nog een glaasje met een soort bouillon, wat eigenlijk een ceviche-saus bleek te zijn met wat maisvocht. Ook dit was heerlijk fris en in de afdronk proefde ik duidelijk miso en komkommer. Een complex sapje dus eigenlijk wel. Bijzonder smakelijk allemaal, dat beloofde wat!

In het glas kwam Quinta de Porrais, Douro, Branco 2014, een erg lekkere wijn. Erbij Porthole, ‘my’ bottom of the ocean (2013). DSC08083Een 3D-bord van de zeebodem bedekt met koraal kregen we voor ons. Erop zeewier, mosselen, coquilles, inktvis, zilte melk, garnaal, scheermesjes en  her en der zeewatergelei met onder andere koriander. Prachtig om te zien, je kijkt als het ware door het raam zo zei de maître, en erg lekker om te eten. Elk hapje op zich had zijn eigen smaak en de heerlijk zilte gelei verbond alle componenten op een erg lekkere manier met elkaar. Inventief en bijzonder!

DSC08085Een hele mand met brood kwam langs waaruit we onze keus maakten. Heerlijk tomatenbrood zat erbij bijvoorbeeld. Op tafel ook een standaardje met drie soorten boter: traditioneel, met worst en tomaat en met gerookte rozemarijn en rozemarijn-as. Alledrie heerlijke botertjes.

Hierna schonk de uitstekende sommelier, die telkens ook een vriendelijk babbeltje maakte, een biertje in. Een Lovina, Cerveja Artesanal, uiteraard uit Portugal. Hij vertelde dat het gerechtje wat nu kwam altijd met bier werd gedronken in heel Portugal. Het ging om sarDSC08091dine with bell pepper, tomato and yeast emulsion (2015). Sardine met paprika, tomaat en gist emulsie. Op een donker plaatje kregen we een gelakte sardine, half rauw nog, waardoor hij werkelijk geweldig van structuur was. Erop een gelei van knoflook en ui, eronder een crème van paprika en knoflook en ernaast de emulsie met gist. Boterzacht, geweldig in balans en erg erg lekker. Zeer bijzonder vond ik dit. Op deze manier wil ik wel elke dag sardine eten.

De volgende wijn was een rosado. De sommelier legde uit dat dat geen rosé is maar een blend tussen wit en rosé. Nooit geweten, dus grappig! Het was een Vinho da Ordem, rosado. DSC08096Erbij de giant red shrimp with rosemary ashes (2015). Een gigantische caribinero met rozemarijn-as. En dat was ook precies wat we kregen. Op een prachtig donkerrood bord een ongelofelijk lekkere caribinero. Perfect van garing. Erbij het meest lekkere as van rozemarijn wat volgens mij maar mogelijk is. Een heel klein beetje vocht van de carbinero lag er ook nog bij om het een klein beetje smeuïger te maken, maar mensenkinderen wat was dit ongelofelijk lekker. De combinatie was fantastisch en de carbinero was geweldig goed van cuisson. Uitzonderlijk lekker. DSC08094Ernaast werd nog de kop van het beest gepresenteerd, met een lepeltje erbij om hem helemaal uit te lepelen. Wat we natuurlijk met graagte deden. Ook dit was ontzettend lekker, we hebben hem werkelijk helemaal leeggeschraapt.

Ook de wijn paste perfect bij het gerecht. Dat gold overigens voor alle wijn – spijscombinaties bij Belcanto: absoluut perfect op elkaar afgestemd!

We gingen verder met een Pinto, een blend van Viognier en Arinto, European Atlantic West-Coast, Portugal, een heerlijke wijn. Erbij clam and codfish xerém’.  Xerém is een typisch gerecht van Portugal. DSC08099Groene ‘porridge’ met kabeljauw en strandgaper. In een bakje kregen we de maispap, die met een bouillon van mosselen wordt bereid als risotto. In de pap stukjes kabeljauw en strandgaper en twee pastilles, die ploffen in de mond en gevuld zijn met kruiden en ook stukjes vis. De maispap had voor mij een zeer vreemde, behoorlijk kruidige smaak. Ik moest er even aan wennen, maar daarna vond ik het zeer smakelijk. Heel traditioneel weer aldus de maître, een soort boers gerecht, maar hier natuurlijk perfect in balans. Leuk!

In het glas kwam een Royal Palmeira Cardeal, Loureiro 2010, Branco. Ook zeer lekker. Erbij seabass with razor shell, asparagus and broccoli (2015). DSC08103Een perfect stukje gestoomde zeebaars kregen we met erbij heerlijk stukken scheermes, mooie dunne ronde stukjes witte asperge en in de werkelijk heerlijke gelei die het gerecht begeleidde proefden we broccoli, waarvan men poeder had gemaakt. De gelei was gemaakt van scheermessenvocht en er zaten ook nog flinterfijne stukjes hazelnoot door. Een op het oog simpel, maar o zo doordacht en gebalanceerd gerecht. 

Waarmee we overstapten op de rode wijn. Een Monte da Penha Grande Reserva, Alentejo 2005. Alweer een heerlijke wijn. Erbij ‘Portugese pot-au-feu’ (2014). DSC08107In een schaaltje een Portugese pot-au-feu. Wortel, venkel, sjalotjes, kruiden, een aantal tafel bijgeschonken hele lichte groentenbouillon en een vierkant blokje merg, wat als het ware oploste in de bouillon en daardoor de bouillon geleerde. Een heel verfijnd en zeer smakelijk gerechtje. Onwaarschijnlijk lekker vond ik het weer en zo knap gevonden!

De wijn werd doorgeschonken bij het volgende gerecht. Dat was ‘Cabidela’, oxtail and smoked eel (2015). Cabidela wijst op bloed in het gerecht, maar dat heb ik niet kunnen ontwaren, dus ik hou het op de bloedrode kleur. DSC08109Het ging om ossenstaart, foie gras, biet en gerookte paling. Afgedekt met blaadjes van de Oost-Indische kers, die tegenwoordig vast gekweekt worden, want ze zijn een stuk kruidiger dan vroeger. Ik moest even denken aan Michel van der Kroft bij dit gerecht, ik meende zijn invloed te herkennen. De ossenstaart was ongelofelijk zacht draadjesvlees, de foie gras was een beetje aan het smelten en in de jus lagen heerlijke blokjes paling. Een ontzettend lekker gerecht met een werkelijk fantastische balans. Zo geweldig lekker dit weer, ik droom er nog wel eens van.

De desserts kwamen in zicht, want er werd een glas Aneto 2010, Colheita Tardia, Douro, ingeschonken. Een fijne dessertwijn. Het eerste dessert was peach and pumpkin (2015). DSC08111Perzik en pompoen volgens het menukaartje, alleen kregen wij volgens mij en volgens de foto iets anders. Ook een nieuw dessert. Aardbeien, pistache, gekonfijte abrikoos, mirabellen, pistachepoeder met wat zout, schuim van aardbei en krokantjes van pompoen troffen we aan op het bord. Afzonderlijk al heerlijk, maar in combinatie werkelijk hemels. Alweer een schot in de roos!

Het volgende dessert was een plaatje om te zien. Mandarin (2010). Ik begrijp volkomen waarom dit dessert gewoon al vijf jaar meegaat. IMG_0104Mandarijn met een sorbet van mandarijn. Prachtig gepresenteerd. Ook de chocoladekruimels op de bladeren onder de mandarijn zijn te eten. De smaak van de sorbet was al ongelofelijk, maar toen ik de smaak van de buitenkant van de mandarijn proefde viel ik helemaal stil. Die smaakte namelijk zoals de schil van een mandarijn ruikt. Zo ontzettend lekker. Erin een heerlijke mousse van mandarijn, werkelijk goddelijk lekker. Wat een kunstenaar hier! Overigens was de chefkok er vandaag niet, hij was in de ochtend afgereisd naar Bilbao zo vertelde de maître toen ik hem de hartelijke groeten van Michel overbracht. Ook de maître begon direct te stralen toen ik de naam van Michel noemde, ook hier zien ze hem en zijn gezin heel graag, erg leuk om te zien!

Belcanto heeft een uitgebreide theekaart, waaruit ik mijn keus maakte en we genoten nog enige tijd van prima bica voor echtgenoot en heerlijke thee voor mij, waarbij nog erg lekkere friandises kwamen. DSC08117Aan het eind van deze werkelijk geweldige middag gebeurde er nog iets waardoor ik helemaal volschoot van ontroering, maar dat ga ik hier niet vertellen. In ieder geval, dat moge duidelijk zijn uit mijn verhaal, heb ik hier ongelofelijk genoten, dit was zo’n middag waar helemaal alles klopt.  Als je in Lissabon bent en je bent in de gelegenheid Belcanto te bezoeken, zeker doen! Een fantastische keuken, geweldige bediening, een heerlijk restaurant qua aankleding en sfeer, kortom alles is er geweldig, een hele grote aanrader wat mij betreft. Wij keren er in ieder geval absoluut terug.

© Carla van Schelven

Feitoria in Lissabon

Op onze eerste dag in Lissabon, waar we al om half 9 ‘s ochtends arriveerden, verkenden we eerst eens de stad. ‘s Avonds werden we verwacht bij Feitoria, een van de *restaurants in de stad. Onze tafel was gereserveerd door Michel van der Kroft, chef-kok van ‘t Nonnetje **. Hij wordt regelmatig uitgenodigd om met de sterrenchefs van Portugal samen te koken en kent de restaurants daar dus erg goed. Heel attent had hij aangeboden toen hij hoorde dat we naar Lissabon zouden gaan om voor ons de restaurants van onze keus te bezoeken, wij waren daar erg blij mee. De taxi zette ons af bij het hypermoderne hotel, waarin Feitoria gevestigd is. Gelegen aan de Taag met overdag vast een schitterend uitzicht op de toren van Belem en op het monument. Toen wij arriveerden was het al donker, dus we konden alleen het terras zien. De deuren zwaaiden open en we werden naar onze tafel in het restaurant begeleid. DSC08003Ruime tafels hier, keurig gedekt met geborduurde tafelkleden, waterglazen, bloemen en zwarte wijnglazen. Zwarte wijnglazen gelukkig alleen als decoratie. Een aperitief wilden we natuurlijk wel, graag een Portugese bubbel om het maar onparlementair te zeggen. Dat werd een Vértice Millésime Bruto Espumante Branco DOC Douro en die was erg lekker. We bekeken de inmiddels uitgereikte kaart. Behalve een gedeelte a la carte kent men hier 4 menu’s, in prijs oplopend van 75 tot 155 euro, exclusief drank. Wij besloten tot het menu Viagem, 120 euro met een wijnarrangement, 55 euro. Voor verdere bijzonderheden verwijs ik graag naar de website. DSC08015Krokant brood stond al op tafel, erbij kwamen boter, olie en een brioche met tomaat. Twee soorten boter, eentje van koe en eentje van schaap. De charmante sommelier benadrukte dat alles van Portugese bodem kwam en zou komen en dat is natuurlijk alleen maar erg leuk. Een eerste amuse verscheen. Aan een bonsaiboompje twee kersen. DSC08017Foie gras omhuld met gelei van kers, hangend aan het boompje. Het deed me een beetje denken aan het olijfboompje bij El Celler de Can Roca, grappig. De ‘kers’ was heel erg lekker, de mooie foie gras paste perfect bij de volle smaak van de kersengelei, een uitstekende combinatie. In een houten bakje kwamen vervolgens twee hapjes. DSC08018Een kroepoek van rijst met guacamole en poeder van tomaat en een luchtig hapje gevuld met kaas van de regio met een plakje worst uit dezelfde regio erop. Beide hapjes waren erg smakelijk.

De eerste wijn werd ingeschonken, een Barranco Longo Grande Escolha uit de Algarve, een erg lekkere wijn. Voordat de eerste gang kwam, kwam er eerst nog een doekje om de handen schoon te maken, de beide hapjes uit het houten bakje aten we tenslotte met de hand. DSC08026Het eerste gerecht kwam. Gesauteerde Algarve garnaal met een frisse komkommersalade. Een carabinero dus. Een lauwe carabinero in het midden, uitstekend van garing, erbij diverse tipjes goede reductie van de schalen. Verder een cilinder gevuld met de salade van de garnaal en twee stukjes komkommer met een plakje en een partje radijs erop. Lekker, maar niet heel complex, wel goed uitgevoerd verder. Ik vond het vreemd dat er met de komkommer en de radijs niets gedaan was, die lagen gewoon plain op het bord. Op verzoek van Michel deed ik zijn hartelijke groeten via de sommelier aan de chef en het was leuk te zien hoe positief men hierop reageerde. Iedereen kent hem hier en ze zijn blijkbaar erg dol op hem, erg leuk!

We gingen verder met in het glas een Casal Sta. Maria, ‘a vinha mais ocidental da Europa’, branco 2010. Ook een zeer lekkere wijn uit de regio Lissabon. DSC08030Het gerecht was inktvis, groene peulen en amandelen. In het bord in het midden een soort ‘ui’ gemaakt van lamellen van inktvis, gevuld met een behoorlijk pittige duxelles, zeer hoog op smaak en erg lekker. Uitstekend passend bij de zachte smaak van de inktvis. Ernaast en eronder nog wat inktvis, die uitstekend bereid was. Links ernaast een rondje gemaakt van kruidige blaadjes van de Oost-Indische kers, gevuld met een tartaar van coquilles, amandelen en kruiden. De aan tafel erbij geschonken bouillon van inktvis was ook fijn hoog op smaak en verbond het hele gerecht. Een prima gerecht dit.

De wijn werd doorgeDSC08031schonken bij het volgende gerecht. Wilde zeebaars met rijst, zeewier, gegrilde zeekraal, zeepokken en scheermessen. Een stukje perfect gebakken zeebaars kregen we met een heerlijk krokant velletje. Ernaast risotto met bisque, zeekraal, stukjes scheermes en kropsla. Het geheel werd omgeven door een schuimige saus met champagne en afgedekt met nog wat zeewier. Ook een goed gerecht. Op de een of andere manier niet heel verrassend, maar wel goed uitgevoerd.

We waren bij de rode wijn aangekomen. Ook eentje uit de regio Lissabon. Een Vale do Armo, Syrah, 2011. Een stevige wijn! Erbij gegrilde Maronesa kalfslende, beenmergkorst en verse biologische tomatensalade van Maria José’s boerderij. DSC08037Geserveerd op een erg mooi bord goed gegrilde kalfslende met veel stukjes krokant merg. Erbij een heerlijke jus met mint, een salade met erg lekkere tomaatjes en we waren tevreden. Het vlees was uitstekend, het merg was erg lekker, hoewel een beetje teveel, waardoor het gerecht iets zwaars kreeg. Maar dat kun je natuurlijk voor een deel laten liggen en dan is het weer helemaal in orde.

DSC08040Op een stuk boomschors, gemaakt van kurk en kruiden verscheen vervolgens een dessertamuse. Kurk en kruiden komen uit de bergen ten noorden van Lissabon. Het was voor ons allebei een merengue gemaakt van de kruiden die op het stuk ‘schors’ lagen. Een aparte, maar erg lekkere smaak, leuk!

Bij het dessert kwam een Moscatel Roxo de Setúbal, Domingos Soares Franco 2006 in het glas. Een zeer prettige dessertwijn. DSC08045Het dessert was aardbei. Allerlei uitvoeringen van aardbei kregen we: sorbet, mousse, vers, gedroogd, crumble, saus, merengue. De grote ‘aardbei’ gemaakt van de mousse was ook nog eens gevuld met een crème van aardbei. Heerlijk fris en erg lekker.

DSC08047Bij de afsluitende bica (espresso) kwamen nog heerlijke snoepjes, waaronder chocolade en een krokantje met chocolade en sesam en tevreden verlieten we Feitoria. Een fijn restaurant en een bezoek waard als je in Lissabon bent.

© Carla van Schelven