Oh Miroir in Luik

Het was weer tijd voor een kunst/culinair weekend met vrienden, want dat was al weer veel te lang geleden. Deze keer viel de keus op Luik, vanwege de tentoonstelling over de Ontaarde kunst van Hitler in het Cité Miroir. Bovendien hadden de vrienden het station van Santiago Calatrava, LuDSC06143ik-Guillemins, nog niet gezien, dus dat moest ook bewonderd worden. Wij waren er al eens naar wezen kijken in 2010 met de zonen. We hadden afgesproken in de brasserie van het museum, Oh Miroir, en redelijk op tijd troffen we elkaar daar.

Een vrij kleine brasserie met wel een flinke zaal op de bovenverdieping en een klein terras buiten. Een zwart-witte inrichting, vriendelijke bediening, een brasseriekaart en een lunchmenu op een krijtbord. Zwart/witte placemats op tafel, papieren servetten en simpel glaswerk.

Water in flessen, wijn was al besteld en dat was een Roger Champault ‘le Clos de la Cure’, Menetou-Salon. Een prettige Menetou-Salon. We besloten tot een voor- en een hoofdgerecht en dessert zouden we nog wel zien. Ik beperk me tot een beschrijving van mijn gerechten, het zou te ver voeren om alle 8 gerechten te beschrijvDSC06144en deze keer. Ik noem ze eventjes en plaats er een foto bij.

De ene vriend nam – uiteraard zou ik bijna zeggen, want het is meer regel dan uitzondering – de garnalenkroketten als voorgerecht, te krijgen als klein of als groot (1 of 2 betekent dat) gerecht. Hij wilde er wel twee en het waren flinke kroketten, die hem uitstekend bevielen. Ook het kleine slaatje erbij was lekker.DSC06147

Echtgenoot en de andere vriend kozen voor de winterse salade met diverse onderdelen en bereidingen van eend. Ook zij waren zeer tevreden over hun lekker aangemaakte slasoorten met erop de plakken gerookte eendenborst en de terrine van eendenlever. In de salade nog de gekonfijte maagjes van de eend.DSC06146

Ikzelf wilde in eerste instantie de coquilles, maar die waren niet te krijgen deze middag. Daarna viel mijn keus op de wildterrine, maar helaas, ook die was niet voorradig, dus toen koos ik maar voor het voorgerecht van het lunchmenu, een salade van haring met aardappel. Een flinke hoeveelheid lekkere slasoorten kreeg ik met ertussen plakjes frisse haring en plakjes gekookte aardappel, allebei omwikkeld om zomaar te zeggen met een mayonaise-achtige vinaigrette waarin veel bieslook te vinden was. Lekker vond ik het. Fris en licht en erbij verder nog wat goede croutons voor een beetje bite. Ik was tevreden over mijn salade.DSC06154

DSC06155Echtgenoot en vriend namen als hoofdgerecht de entrecote met frites, salade en Béarnaisesaus en konden in tegenstelling tot wat op de menukaart vermeld staat, aangeven hoe zij de cuisson wilden. Dat varieerde van medium tot medium rare, waarbij medium rare niet helemaal lukte. Het vlees was op de cuisson na in orde, de frites, waarvan ik heb geproefd, waren bijzonder lekker.

DSC06157De andere vriend was huiverig voor de aangegeven cuisson van het vlees koos voor het buikspek met le Puy linzen en Arganolie. Hij kreeg een immense hoeveelheid goede linzen met erop goed klaargemaakt buikspek en ook daar overheerste de tevredenheid.DSC06152

Ikzelf had trek in de Bouchot mosseltjes met garnalen in een nage met groene curry en chorizo. Ik kreeg een heel kleurig bord met heerlijke mosseltjes en garnalen, flink wat groentjes, spekjes, chorizo en een zeer pittige nage, die ik helemaal heb opgelepeld. Zeer lekker vond ik het en voor Belgische begrippen zeer gekruid. Ik hou daarvan.

Bij de mosseltjes nam ik wat glazen 2012 Domaine de l’Hortus, Bergerie de l’Hortus Blanc, Classique die prettig was. Echtgenoot en vriend waren overgestapt op een fles rood, een Pinot Noir uit de Elzas, Domaine Bachert, Clos Feyel, 2011 en ook daarover waren ze tevreden.

We sloten af met goede espresso en bekeken daarna de licht tegenvallende tentoonstelling in het museum. Ik vind Oh Miroir een aanrader. Niet alleen vanwege het goede brasserie-eten en de geoefende bediening, maar ook vanwege de ligging in het centrum van Luik met in de directe omgeving allerlei interessante dingen om te bekijken en om te doen. Een leuke plek. 

Bij Erik in Leidschendam

We waren weer eens in Scheveningen en er kon nog wel een lunch bij vonden we. Nu had ik een tijdje geleden al mijn oog laten vallen op Bij Erik. Erik Tas, pupil van Erik van Loo van Parkheuvel heeft namelijk in Leidschendam, op een mooie plek aan de Vliet (met een terras in de zomer!) een restaurant geopend. De menu’s die ik gelezen had via mail trokken me bijzonder aan, dus kwam het goed uit dat hij ook voor de restaurantweek wat tafeltjes had vrij gemaakt. Parkeren in de omgeving was makkelijk en we wandelden het pittoreske straatje in. Ik kan me zo voorstellen dat je er op warme zomeravonden (en -middagen) heerlijk zit op het terras en dat gaan we zeker ook doen. Een vriendelijke ontvangst en we mochten een tafeltje uitzoeken in het kleine restaurant. Rond de 8 tafeltjes telde ik, veel tweetjes, prettig klein dus. DSC06115We namen een tafeltje tegenover de open keuken waar Erik deze middag in zijn eentje stond te koken. Drie andere tafels waren bezet en het was leuk om te zien hoe rustig hij alle gerechten klaarmaakte.

Een aperitief wilden we wel. Voor echtgenoot een half flesje champagne (glazen hebben ze nog niet), hier van Leclerc Briant en hij vond het een prettige champagne. Voor mij een gin en tonic. Hendricks gin en ik mocht kiezen tussen Fever Tree en Fentimans en natuurlijk koos ik voor Fentimans.DSC06119

Op de houten tafels geen linnen, wel stoffen servetten en mooi bestek. Bij het aperitief een plateautje met Siciliaanse olijven, kaasstengels met een kerriemayonaise, gezouten amandelen en tot mijn grote verrassing een zeer bekend rolletje sesam met piccalilly. Toen ik er een opmerking over maakte tegen de vriendelijke mevrouw die ons bediende (vriendin van de kok) hoorde de kok dat en hij vertelde dat hij dat rolletje ontwikkeld had toen hij bij Parkheuvel werkte. Grappig vond ik dat. En het rolletje is en blijft lekker. Ik ben nu eenmaal dol op piccalilly.

Het restaurantweekmenu werd ons toegelicht en dat klonk prima. Een uitbreiding was mogelijk en dat deden we. We bekeken de wijnkaart. Klein maar fijn en zeer prettig van prijs. We hoorden echter dat er ook nog een witte Sauvignon uit Nieuw Zeeland buiten de wijnkaart om te krijgen was en die wilden we graag. Een Eradus, Awatere Valley, Sauvignon Blanc 2013. Een wijn die we zo lekker vonden dat we vroegen of we er een doosje van mee konden krijgen, wat gelukkig het geval was. Leuk detail nog is dat op dit Estate een voormalig sommelier van Parkheuvel, ons ook bekend, werkt. Zo zie je maar hoe klein de wereld is…Een karaf water was ook mogelijk en we konden beginnen.DSC06125

Het eerste gerecht verscheen. Sashimi van tonijn, gamba, krokante gamba, wakamé en filodeeg. Een aantrekkelijk torentje in het midden van het bord, opgebouwd uit de (heerlijke) tonijn, de tartaar van gamba, wakamé en het filodeeg. Bovenop een krokante gamba, gebakken in tempura, die wonderlijk licht was. Knap vond ik het dat de tartaar van de gamba goed te proeven bleef naast de andere smaken. Ernaast ingedikte sojasaus en mayonaise met limoen. Een uitstekend en prettig licht begin.DSC06127

Het extra gerecht werd gepresenteerd in een bekend zwart bakje met een dekseltje. Het ging om pompoensoep met diverse bereidingen van pompoen. Allereerst op het dekseltje toast van pompoen, pompoenrouille en poeder van pompoenpitolie.DSC06128

Nadat het dekseltje eraf getild was zagen we in het bakje pompoen olie, pompoenpitten en pompoenstukjes. Hierop werd aan tafel een heerlijke soep van pompoen geschonken. Ik kan kort zijn over dit gerechtje: heerlijk! DSC06131Eindelijk eens niet het wat mij betreft nogal afgezaagde gedoe van pompoen in wat voor vorm dan ook met kerrie, maar gewoon puur de pompoen. En dat was zeer smaakvol. En wederom erg prettig licht.

We gingen verder met de heilbot met akkerzwammen en sesam. DSC06133In het bord allereerst een schuimige beurre blanc met wat aardappelmousseline, die prima waren. Erop de akkerzwammetjes en daarop de uitstekend gebakken heilbot. Op de heilbot wat kruim met kerrie en wederom waren we erg tevreden. Mooie, uitgebalanceerde smaken en ook weer fijn licht allemaal.

Het dessert verscheen in tweeën.DSC06135 Op een boomstammetje (daar is ie weer ja) voor ons allebei een glaasje met erin geschaafd chocolade-ijs met erop schuim van yoghurt. Verrassend lekker vond ik dat, zeker de combinatie. Op de een of andere manier had ik dat niet verwacht, maar dat viel dus zeer mee.DSC06137

Op het bord diverse bereidingen van chocolade, waaronder een lekkere kleffe chocoladebrownie, poeder van witte chocolade, chocolademousse en gekaramelliseerde banaan. Ook dit was allemaal bijzonder smakelijk. Een fijne afsluiting van een fijne maaltijd.

Tijdens het napraten met de chef en zijn vriendin begrepen we onder andere dat er ‘s avonds nog een kaaswagen is, altijd een pluspunt wat mij betreft en ook dat het mogelijk is het restaurant af te huren voor gezelschappen, ook handig om te weten.DSC06140

We sloten af met goede espresso, waarbij nog erg lekkere huisgemaakte zoetigheden kwamen (kokosmakaron, witte chocolade met gedroogde abrikoos en rozijnen, fruta van rozijnen, framboos en lychee, kogel van pure chocolade met een vulling van karamel en limoen en een fudge met witte chocolade en een pralinecrunch) en meer dan tevreden verlieten we Bij Erik. Een absolute aanrader wat mij betreft. Heerlijke gerechten, uitstekende wijn, zeer prettige prijzen, fijne bediening en je zit er leuk. Kortom: gaan!

De Treeswijkhoeve in Waalre

Op de eerste echte lente-zondagmiddag in maart reden we naar Waalre, naar De Treeswijkhoeve. De vorige keer hadden we daar heerlijk op het terras bij de prachtige tuin geluncht. Ik wist wel dat het nog net te koud was om nu al buiten te eten, maar verheugde me wel op de mooie tuin. Helaas kregen we een tafel toegewezen in een aparte ruimte, naast het restaurant. DSC06081De deur naar het restaurant stond wel open, dus ik kon tot mijn grote verbazing gaandeweg de middag zien dat het restaurant niet helemaal gevuld raakte. De aparte ruimte wel. Vier tafels, twee van twee, een van drie en eentje van wel 8 personen, inclusief kinderen. Natuurlijk had ik direct moeten vragen om een tafel in het restaurant, maar ik ben blijkbaar minder assertief dan ik wel denk. Hoewel ik me nu stellig heb voorgenomen dat in het vervolg waar dan ook wel te doen, want zo’n plaats in een aparte ruimte heeft wel degelijk consequenties voor mijn beleving van een fijne maaltijd.

DSC06085Een aperitief wilden we wel, het huisaperitief zelfs, een Cava Conde de Caralt hier, een prima Cava. Erbij direct door de chef gepresenteerd een sneetje Brabants worstenbrood met aardpeer en een toefje mayonaise van hazelnoot. Erg lekker weer, de hazelnoot was zeer goed te proeven en gaf er een mooi extra element aan. De chef vertelde direct wat het menu van deze middag was, inclusief mogelijke uitbreidingen en supplementen en nadat we hadden aangegeven voor het totale menu te willen gaan kwamen de volgende hapjes.DSC06087

In het sigarendoosje, wat aan tafel werd opengemaakt, zodat er nog rook uitkringelde, een stukje gerookt MRIJ-rund met een toefje frisse crème erop. Heerlijk, de lichte rooksmaak gaf een extra dimensie aan het mooie malse vlees.DSC06089

Op een ouderwetse asbak gepresenteerd een sigaar. Een sigaar van filodeeg met rode biet en geitenkaas en wat kruiden. Ook een heerlijk hapje.

DSC06091Vervolgens op een ‘boomstam’ (ze zijn blijkbaar ‘in’, want je ziet ze overal) twee hapjes. een Bapaobroodje met mint en linzen en een makaron met rode curry en limoen. Allebei ook erg lekker. Vooral die met de curry en limoen vond ik heerlijk.

Ook kregen we nog twee grote kroepoeken (?) gemaakt van zwarte en witte sesam met een dip van miso en sesam (niet gefotografeerd). Ook de kroepoek met de dip was erg lekker. Een fijn begin dus al deze lekkere hapjes.DSC06093

Hierna verscheen de broodplank met daarop het nog warme brood, voor een deel al voorgesneden, olie, boter en beurre noisette. Heerlijke beurre noisette trouwens.

We bekeken de nog steeds erg mooie wijnkaart en besloten tot een Fixin Blanc, Louis Jadot, Pinot Blanc 2011. Een erg lekkere wijn, een typische Jadot wijn ook. Een blend natuurlijk van Pinot Blanc met Chardonnay.DSC06095

Voor we aan het menu begonnen kwam er nog een amuse. Een springroll met boerenkool, buikspek, pinda en hoisin. Onder een blaadje gefrituurde boerenkool troffen we een cannelloni aan van buikspek met erin boerenkool en palmkool, omgeven door een crème van boerenkool en een crème van hoisinsaus. Een bijzonder smakelijk hapje. Leuk om op deze manier met name de boerenkool te gebruiken!DSC06098

Het eerste gerecht kwam. Albacora tonijn, smaken van komkommer, avocado en tomaat. In een mooie cirkel lagen om een rondje, omwikkeld met komkommer, waarin een krabsalade zat diverse bereidingen van komkommer, waaronder een zoetzure. Ook avocado troffen we natuurlijk aan en de Albacora tonijn was in vierkantjes binnen de cirkel gelegd. Aan tafel werd er een vinaigrette van groene tomaat over het gerechtje geschonken, die heerlijk was. Elk onderdeel apart was goed op smaak gebracht en dat resulteerde in een afgewogen en gebalanceerd fris gerecht.DSC06100

Het tweede – extra – gerecht was aldus de uitstekende bediening een interpretatie van een klassieke bouillabaisse. Het ging om zachtgegaarde kreeft met bouillon van kreeft en saffraan, bleekselderij en rouille. Een plaatje om te zien. De kreeft was uitstekend van garing, de bouillon was heerlijk, een echte bouillabaissesmaak vond ik. Het krokantje erbij was gemaakt van zuurdesembrood en we troffen verder nog wat kokkels en een bakje met haringeitjes aan. Ook dit vonden we een zeer smakelijk gerecht.DSC06101

Bij het hoofdgerecht liepen onze bevindingen uiteen. Het gerecht was Kempische hoender  met gebakken witlof, Tilburgs abdijbier en aardpeer. Op het bord wederom een cirkel. Nu eentje van gebakken witlof met erop de hoender. Daarop de ganzenlever en daarop chips van aardpeer en wat spruitblaadjes. Het geheel werd aan tafel afgemaakt met een jus van rode wijn en ons werd verteld dat de witlof was afgeblust met het bier en dat er pruimedanten door waren verwerkt. Tot slot werd er truffel over het gerecht geraspt. De ganzenlever en de truffel waren een supplement.  Helaas vond ik mijn gerecht niet lekker. Ik vond de chips van de aardpeer wel smakelijk (en mooi om te zien), de truffel proefde ik niet, die had eigenlijk geen smaak. Drie smaken overheersten in dit gerecht en dat waren de bij mij bittere witlof, heel bitter zelfs, de saus van rode wijn en de pruimedanten. Zowel de smaken van de hoender, die uiteraard wel goed van garing was als van de ganzenlever en de truffel vielen volkomen weg. Echtgenoot was dat laatste wel met me eens trouwens. Jammer.DSC06103

Waarmee we toe waren aan het dessert. Bloedsinaasappel, tonkabonen en ijs van dragon.  Op het bord een zgn. Ile Flottante aldus de chef. Buiten de genoemde ingrediënten, die waren afgedekt met een witte crème, werd er aan tafel dragonolie en bloedsinaasappelsaus bij geschonken. Verder zaten er krokantjes van bloedsinaasappel op en erbij nog wat poeder van tonkabonen met dragon. De combinatie van dragon(ijs en olie) met de bloedsinaasappel vonden we heerlijk. Heerlijk fris en heel apart van smaak, echt een schot in de roos dit dessert.DSC06106

We sloten af met wat espresso, waarbij heerlijke lekkernijen kwamen, inclusief een staaf chocoladekaramel waarbij wat zeezout lag. Iedereen weet hoe dol ik ben op karamel met zout, dus het hele staafje – wel eerlijk verdeeld – is opgegaan. Ook de andere snoepjes waren allemaal even lekker.DSC06109

Bij het tweede kopje kwam nog een chocolademadeleine, die ook lekker was, helaas niet meer warm en na het betalen van de rekening verlieten we De Treeswijkhoeve. Over het eten niets dan lof, op mijn hoofdgerecht na dan, over de tafel heb ik al laten weten wat ik ervan vond. DSC06112Dat doet overigens niets af aan het feit dat De Treeswijkhoeve gewoon een heel fijn en goed restaurant is. In de hal van het mooie pand ontdekte ik nog een schilderij met de chef erop, dus dat moest even op de foto…

Pieters restaurant in Bergambacht

Toen wij net van Rotterdam-Centrum naar Bergambacht waren gegaan was het even wennen. Gelukkig had Bergambacht toen behalve twee snackbars, een eetcafé en een Chinees ook nog een Hotel-Restaurant en dat restaurant, Puccini, beviel ons uitstekend. Daar werden heerlijke gerechten klaargemaakt. Helaas sloot Puccini op een gegeven moment en we verloren de kok uit het oog. Opeens lazen we dat de betreffende kok terug zou komen in het dorp en wel met een eigen huiskamerrestaurant. Pieters restaurant. De verbouwing van het pand duurde wat langer dan gepland, maar met wat vertraging ging het dan toch open. Op Iens las ik alleen maar positieve recensies, op de bridgeclubs hoorde ik nogal wat commentaar. Ja, ik schrijf het maar zoals het is. Van dat commentaar werd ik wat voorzichtig, want als ik voor 76 euro (voor prijzen en arrangementen zie vooral de website, de arrangementen zijn absoluut aantrekkelijk) ergens ga eten (zonder ster of wat dan ook) – wel het meest uitgebreide menu dan – dan verwacht ik ook wat. Dus het duurde even voordat ik vond dat we toch eens langs moesten. Toen was het opeens weer restaurantweek en tot mijn verbazing deed Pieters mee. Wij dus ook.DSC06047

Op donderdagavond wandelden we de Hoofdstraat door en de deur aan de zijkant van het pand zwaaide al voor ons open, altijd vriendelijk als je zo gastvrij ontvangen wordt. De jassen werden aangenomen en we kregen, zoals gevraagd, een rond tweetje in het in grijze tinten ingerichte restaurant. Geen linnen op tafel, wel stoffen servetten. Ook hadden we zicht op de keuken via een vrij ruim raam, waar we de hele avond de chef en zijn sous-chef – ze werken hier maar samen – aan de slag konden zien. Het restaurant kent volgens mij maximaal 30 couverts, op deze avond waren bijna alle tafels bezet.DSC06050

Een aperitief wilden we natuurlijk wel, voor allebei een gin/tonic. Gin van Zuidam hier, Schweppes tonic. Lekkere gin! Erbij in een glaasje deegstengels met ansjovis en een ‘groentetuin’. Een flinke schaal vol met allerlei gedroogde groenten. Heerlijk vonden we de diverse groenten. De kleur was mooi behouden en ook de smaak was prima. Een erg leuk idee en ook een fijn begin.DSC06052 Het restaurantweekmenu stond op tafel en dat zag er prima uit. Leuk vond ik het dat er ook bijpassende wijnen te krijgen waren, met zelfs nog een keuzemogelijkheid bij een paar van de gerechten. Ook was uitbreiding van het menu mogelijk en in een van de mogelijkheden hadden we wel trek. De wijnkaart wilden we ook graag even bekijken en die is hier keurig. Nadat ook het water – voor mij een karaf ijswater, pluspuntje – was gebracht, konden we beginnen.DSC06058

Allereerst kwam er een amuse. Een oester op crudité van komkommer met er op schuim van geitenmelk. Heerlijk fris en zilt en de geitenmelk gaf er een leuke toets aan.

De eerste wijn werd ingeschonken. Een Gavi ‘Saluvii’, Castellari Bergaglio 2013. Een prettige wijn.DSC06060 Erbij het voorgerecht. Scharrelkip bio. Borst geroosterd, knolletjessalade gekonfijt, kippenvel en gepofte knoflook. Op het bord een rouleau van geroosterde kippenborst met erbij een met knolselder (voor echtgenoot heel keurig met rettich) omwikkelde salade van knolletjes met knoflook en o.a. broccoli. Erop krokantjes van kippenhuid. De kip was uitstekend gegaard, waarschijnlijk op lage temperatuur en het groentetaartje was ook zeer smakelijk.

Inmiddels was er ook brood gebracht, diverse soorten waaronder prima brioches met erbij gezouten boter.

Bij het extra gerecht kwam een glas Barbera d’Asti, Canelli 2013, ook een fijne wijn. Het gerecht was biggenkoontje. Gelakt, snert, chorizo en gerookte paling. DSC06066Op het bord een torentje. Onderop brunoise van paling/chorizo en diverse erwtensoepgroentjes. Daarop crème van snert en daar weer op het koontje gelakt en afgepoederd met hazelnoot. De groentjes met de paling en de chorizo was erg lekker, mooi hoog op smaak. De snert was heerlijk en het koontje bijzonder mals en de combinatie met hazelnoot vonden we erg goed gevonden. In zijn algemeenheid viel het ons op hoe goed de gerechten op smaak waren. Ook de bediening vonden we goed. De uitleg over de gerechten en over de wijn was prettig, to the point en duidelijk en ze waren goed op de hoogte van wat er uit de keuken kwam.

Bij het hoofdgerecht nam echtgenoot een glas Sangiovese, Di Majo Norante, 2013, waarover hij tevreden was en ik wilde graag een glas Côtes du Rhône, la Ferme du Mont 2012, ook een fijne wijn. DSC06069Het hoofdgerecht was rund Black Angus. Dunne lende van ‘t houtskool, champignon en witlof/mosterdcrudité, Bretonse worteljus. Tussen de witlof, de champignons en de worteljus troffen we nog wat handgerolde biologische pasta aan. De garing van alles, inclusief het heerlijk malse vlees was uitstekend. Ook was alles perfect gekruid. Alweer een heel goed gerecht.

Bij het dessert wilden we in plaats van de gesuggereerde Rivesaltes (of een VOC specerijenthee) graag een glas Macvin du Jura, Domaine Grand en dat was geen enkel punt. Een heerlijke Macvin! DSC06076Het dessert tenslotte was Crème Catalane. Valrhona chocolade 55%, pistache, butterscotch en krokante cacao. In een schaaltje, gepresenteerd op een plak boomstam troffen we alle genoemde componenten aan, inclusief amandel, een crumble, sorbet van chocolade, crema catalana en yoghurt. Een heerlijk dessert vonden we het.

DSC06077We sloten af met goede espresso waarbij nog wat lekkernijen kwamen, die ook allemaal lekker waren.

Na het betalen van de rekening en een kort praatje met de chef verlieten we zeer tevreden Pieters restaurant. We keren zeker terug, want we hebben genoten van de gerechten en wijnen. Ook de bediening beviel ons goed.

Table d’Amis in Kortrijk

Het was de hoogste tijd om ons favoriete Table d’Amis weer aan te doen en het leuke was deze keer dat onze geplande datum samenviel met de bijna-opening (drie dagen eerder namelijk) van het DSC06034restaurant in het nieuwe pand. Table d’Amis 2.0 zoals Sofie het noemt. Een schitterend pand trouwens, gelegen in het mooie oude centrum van Kortrijk met mooie hoge plafonds, heel veel ruimte, schitterende accenten her en der en natuurlijk een veel grotere keuken, die we op het eind van de avond nog even mochten bewonderen.  Zo’n nieuwe keuken betekent natuurlijk ook dat de koks hun weg er nog even moeten vinden, heel begrijpelijk. En laat ik vooral het terras niet vergeten. Het is de bedoeling op de bovenverdieping een gastropub te openen, het pand aan de Walle blijft beschikbaar voor feesten en partijen.                                                           Beide zonen waren dit weekend mee, ik verkeerde namelijk in de veronderstelling dat we als gezin iets te vieren hadden, maar ik had me gewoon wat jaartjes vergiDSC05985st. Ach, kan gebeuren. We logeerden deze keer niet in Messeyne, vanwege wielrenners, zo begreep ik, maar in Damier op de Grote Markt. Minder modern, maar wel comfortabel en met een erg leuke bar. In dit bar namen we wat drankjes voordat we richting Table d’Amis wandelden. Uiteraard een zeer vriendelijke ontvangst en een fijne ronde tafel (op een langwerpige tafel in een aparte ruimte na zijn het hier allemaal ronde tafels) met linnen waarin Table d’Amis is geborduurd. DSC05984Leuk ook dat ik schuin zicht had op de keuken, een soort doorkijkje via de gang. Matthieu kwam ons ook nog even begroeten en legde gelijk het menu Terroir voor deze avond uit. We begonnen met een glas champagne, Fleury. Aangeboden door het huis, heel vriendelijk. Lekkere champagne! We bekeken ook nog even de wijnkaart, die alweer wat uitgebreider is geworden en dus ook steeds mooier en mooier wordt en nog altijd vriendelijk van prijs is.DSC05970

De eerste hapjes kwamen. Kalfskop met gepekelde worteltjes gepresenteerd op een bot en op een toastje zure room met oude brokkel Roeselare. Allebei zoals altijd heerlijk van smaak.DSC05973

Ernaast vrijwel direct kroepoek gemaakt van rijst met een heerlijk schuimpje gemaakt van onder andere koolrabi en iets van wortel. Luchtig en toch vol van smaak.DSC05977

Het laatste hapje was een oester, licht gepocheerd met jus van champagne en oestervocht en ook deze oester was heel erg lekker. Vol verwachting keken we uit naar het menu Terroir.

Brood kwam op tafel, zuurdesembrood en boter met zout en dat werd telkens aangevuld. Zoals bekend zijn de mannen grote broodliefhebbers dus alleen daar aan hebben ze hun hart al opgehaald.

De eerste wijn werd ingeschonken. Een Mademoiselle de “T” du Chateau de Tracy, Pouilly Fumé 2013, een erg prettige wijn. Het eerste gerecht was tartaar van kalfsvlees Baskische selectie ‘txogitxu’, gedroogde aromaten. DSC05993Op het bord een cirkel van de tartaar van het zeer malse vlees, uiteraard handgesneden. Erop de gedroogde aromaten. Ik moest even wennen aan de combinatie mals vlees, zeer licht aangemaakt, omdat het vlees van zichzelf al enorm veel smaak heeft, versus de droge aromaten, maar ik besloot dat ik dit toch een enorm smakelijk gerecht vond. De combinatie is bijzonder subtiel en wat mij betreft leuk gevonden.DSC05995

Bij het volgende gerecht kwam er een biertje in het glas, een Hopus. Een fris biertje met een vleugje limoen. Erbij ravioli met kaas en bouillon. In het bord in eerste instantie de ravioli gevuld met Keiems Bloempje, gekaramelliseerde spruitjes, spruitjesblad en radijs. Aan tafel werd eerst de bouillon gemaakt van aardpeer bijgeschonken en daarna werd er ruim truffel overheen geschaafd.DSC05998 Een mooi subtiel gerecht met mooie aardse smaken. Persoonlijk mag wat mij betreft de ravioli iets dunner zijn, het deeg dan, maar ik ben nogal een kniesoor wat dat betreft. Hoe dunner hoe lekkerder ik het vind. Maar: weer een mooi gerecht.

De derde wijn was een Txakolina. Nu ben ik niet heel erg weg van de txakolina’s, maar deze beviel me wel. Het was een G22, Gorka Izzagirre, Bizkaiko Txakolina. De goedlachse (hulp-)sommelier heeft een prettige manier van toelichten van de wijnen. Alle bediening hier is overigens heel vriendelijk en uitstekend op de hoogte van wat er uit de keuken komt. Je kunt ook merken dat ze goed worden aangestuurd door de maître. DSC06005Het gerecht bij de txakolina was grietbot met een jus van Noilly Prat. In het bord een mooi stukje gegrilde grietbot met aan tafel erbij geschonken jus van Noilly Prat Erbij gelakte schorseneer en een crème van linzen met mosterd. Verder wat shii-take en witlof. Ook dit gerecht vonden we zeer subtiel en mooi in verhouding. De wijn paste er uitstekend bij.

Ondanks dat het restaurant inmiddels volledig gevuld was, viel het geluid ons ontzettend mee, wat betekent dat de akoestiek hier prima is.

DSC06010We waren inmiddels bij het hoofdgerecht, waarbij de sommelier een glas Gourmandise 13, Julien Peyras schonk, ook een erg prettige wijn uit de Languedoc. Het hoofdgerecht bestond uit ree. Op het bord twee stukken perfect gegaard ree, een crème van kardemom, diverse groentjes, polenta en een jus van gevogelte. Ook dit vonden we een erg lekker gerecht. Prachtig vlees, lekkere groentjes en een heerlijke jus. DSC06012Het hoofdgerecht kende een tweede ronde in de vorm van sukade van de nek en de schouder van het ree met een sauce royale. Gepresenteerd in een witte kom en geweldig lekker. Mooi mals vlees en een zeer krachtige saus. Zoals het hoort.

DSC06023De mannen kozen voor het dessert en kregen allereerst in een wit kommetje ijs van rijst met witte chocolade en sinaasappel en pompelmoes en vonden het heerlijk. Lekker fris en het ijs was zeer verrassend en lekker. DSC06029Een tweede dessert bestond uit ijs van Sint Bernardusbier, chocolade, zure en zwarte mout. Ook dit dessert vonden ze erg lekker, onbekende smaken op een fijne manier gecombineerd. Niet te zoet, maar wel erg subtiel en zeer verrassend ook. Kortom, tevreden mannen aan tafel.

Ikzelf koos voor de kaaswagen die hier mooi is. Bij de kaas kwam een glas Grüner Veltliner, 2013 Am Berg, Bernhard Ott. Nadat ik mijn keus had gemaakt kreeg ik mijn plankje voor me met erbij in een speciaal voor Table d’Amis gemaakt kistje van hetzelfde hout als de bedieningseenheid in het midden van het restaurDSC06018antgedeelte, vruchtenbrood, vers getoast. De kaasjes waren perfect geaffineerd en het brood was er lekker bij.

In zijn algemeenheid viel me op hoeveel er is geïnvesteerd in dit schitterende gebouw. Ik zag, behalve de geheel nieuwe inrichting, nieuw servies, nieuw bestek, nieuwe glazen, DSC06019nieuwe tafelkleden, nieuwe presenteermogelijkheden en nog veel meer. In ieder geval levert het wat mij betreft een heerlijk ontspannen gevoel op, omdat alles op rolletjes loopt en het eten, uiteraard het belangrijkste, op hetzelfde verrassende niveau is.

DSC06031We sloten af met goede espresso, waarbij het bekende taartje om te delen (twee, voor twee personen een) kwam, gemaakt van chocolade met geroosterde sjalotjes, heerlijk. In het kistje nog allerlei andere lekkernijen, zoals een madeleine, een kletskop en een kaneelstokje. Heerlijk allemaal.DSC06033

Het was al na middernacht toen we na het bekijken van de keuken afscheid namen van het allervriendelijkste personeel en terugwandelden naar ons hotel. Table d’Amis is en blijft een zeer favoriet restaurant van mij/ons. Ook de zonen waren erg onder de indruk.

Villa la Ruche in Voorburg

Via Heerlijk rolde er een aanbieding in mijn mailbox. Villa la Ruche bestond 5 jaar en dat vierde men door een 5 gangen \’signature\’, 3 amuses en een pre dessert voor slechts € 39,50 aan te bieden. Geen geld natuurlijk en ik werd er nieuwsgierig van. Bij de nieuwe eigenaars was ik nog niet geweest en ik wilde weleens zien hoe het restaurant geworden was. Op een dinsdagavond reden we dus naar Voorburg, waar parkeren nog zo makkelijk nog niet is en we wandelden binnen. Een keurige ontvangst en een rond tweetje in een van de restaurantruimtes. Het restaurant was redelijk gevuld, ook de ruimte voor private dining was in gebruik. De akoestiek is niet geweldig, zeker niet als een van de aanwezige gasten het nodig vindt het hele restaurant te overschreeuwen met beslist oninteressante verhalen.DSC05905

Een aperitief wilden we wel. Voor echtgenoot een Cava, een Portium Brut, voor mij een gin en tonic. Miller’s Gin en Fever Tree tonic. Op tafel op een houten iets wat huisgemaakte cassavechips, wat een eerste amuse bleek te zijn. Lekkere chips, dat dan weer wel. Vervolgens in een doosje met wat hooi een eitje met roerei, Béarnaisesaus en croutons, wat best lekker was. DSC05907Broodjes werden gebracht. Keus uit brioche, bruin en wit. Mijn brioche was helaas erg droog, het bruine broodje van echtgenoot was in orde volgens hem. Olie en boter stond al op tafel.  We bekeken de wijnkaart. Niet heel uitgebreid, maar wel voor ieder wat wils en redelijk vriendelijk van prijs. Wij beslotenDSC05909 tot een arrangement, omdat we wel benieuwd waren wat men hier zou schenken.

Een karaf ijswater was ook mogelijk, altijd een pluspuntje wat mij betreft. Voordat het menu een aanvang nam kwam de derde amuse zo begrepen we. Geitenkaascrème, compote van Cevenne-ui, schuim van ham en een zoetzuur tomaatje. Een lekkere amuse.

De eerste wijn werd ingeschonken. Een Pinot Gris, Ernst Leesen, Villa Wolf 2013. Bij de reservering had ik aangegeven dat echtgenoot allergisch is voor knolselderij, dus zijn eerste gerecht was keurig aangepast. Hij kreeg een ceviche van zeebaars met crème fraîche en oester. De zeebaars was tot flinters gesneden en was redelDSC05913ijk zonder smaak. De oester(s) zijn hem niet opgevallen. Wel trof hij nog radijs en komkommer en veel te veel mayonaise wat dus crème fraîche was aan. Een teleurstellend gerechtje. DSC05915Ik kreeg coquilles, gefrituurd ei en aardappelsalade. In het midden van het bord de aardappelsalade, die redelijk fris was en waar wat knolselderij in verwerkt was. Erop een gefrituurd ei, een half ei dan, zonder zout helaas en erom heen de coquille die eerst in plakjes was gesneden en daarna was gebakken. Verder nog wat artisjok en paddestoelen. In aanleg een aardig gerecht, maar snij die coquille nu niet in plakjes, geef gewoon een fatsoenlijke coquille die goed gebakken is, dat is beter voor het gerecht.DSC05918

De volgende wijn was een Panamera, een Californische Chardonnay, 2013, Napa Valley. Een prettige wijn wat mij betreft. Ook bij deze gang kregen we twee verschillende gerechten vanwege de knolselderij. Voor echtgenoot kabeljauw, beurre rouge, linzen en artisjok. Precies dat trof hij aan op zijn bord. De kabeljauw was in orde, de beurre rouge ook, de linzen waren ook goed en de artisjok voegde niet heel veel toe. Een niet meer dan aardig gerecht. DSC05920Ik kreeg ook de kabeljauw, maar met een beurre blanc en erbij paling, knolselderij, en een gepocheerd kwarteleitje. De knolselderij kende diverse bereidingen, waaronder schuim, het eitje was goed gepocheerd en ook de kabeljauw was lekker. Het gerecht als geheel was redelijk goed op smaak.

De wachttijden tussen de gerechten werd langer en langer, wat waarschijnlijk kwam door het gezelschap, hoewel ik later de indruk kreeg dat er weer eens sprake was van gelijktrekken, want een tafel die ruim na ons was binnengekomen kreeg gelijk met ons het dessert. Ik blijf dat ergerlijk vinden. Gasten zijn er tenslotte niet om de keuken van dienst te zijn. Bij het hoofdgerecht kwam een PdM Moncayo, Campo de Borja in het glas. Een prettige blend van Garnacha en Syrah. DSC05929Erbij eendenborst met aardpeer en zuurkool. Dit was het eerste gerecht waarbij we allebei volmondig zeiden dat we het lekker vonden. In het midden van het bord jus met kardemom, erop de rode wijnzuurkool (leuk gevonden), paddestoelen, diverse bereidingen van aardpeer en getrancheerde plakjes eendenborst. Helaas paste de wijn slecht bij het gerecht vanwege de zuren, wat dan weer jammer was. Maar het gerecht was lekker.

DSC05932In het menu was ook een kaasgangetje opgenomen. Hierbij schonk men een Madeira Justino’s Colheita 1999. Ik ben geen Madeirafan, het is me te zoet, maar deze paste wel bij het gerechtje. Getoaste brioche met gesmolten Brie de Meaux, drie bereidingen van peer (gestoofd, compote en sorbet) en vers geschaafde truffel. Verder nog een crunch van ik denk brioche en weer waren we tevreden. Een leuk en lekker gerecht, ook door de koud-warmcombinatie.DSC05934

Bij het dessert kwam een glaasje Vert de l’Or, Baumard. Als eerste verscheen er een pre-dessert. Een Mojito-granité van munt met sabayon van rum en limoen. Verrassend lekker vonden we dit. Heerlijk fris en een uitstekende sabayon. Het dessert was gekaramelliseerde ananas met witte en bruine chocolademousse, makaron van chocolade gevuld met een mokkamousse, marshmallow van yoghurt met kokos, fudge met noot en yoghurtijs. DSC05940Erg lekker vonden we de gekaramelliseerde ananas. Ook de diverse mousses vonden we aardig, alleen het ijs van yoghurt viel tegen. Redelijk zonder smaak en flauw, een beetje jammer.

Echtgenoot sloot af met een espresso, ik hield het voor gezien.DSC05945 Bij de espresso wel voor ons allebei snoeperijtjes, die ook best lekker waren en na het betalen van de rekening verlieten we Villa la Ruche. Als wij een feestje vieren, halen we alles uit de kast, maar blijkbaar doet niet iedereen dat. DSC05943Bij signatuurgerechten heb ik verwachtingen….Bij amuses ook trouwens en chips (anderhalf per persoon) vind ik persoonlijk geen amuse. Ook de aangepaste gerechten voor echtgenoot leken à la minute bedacht en hij kwam er nogal bekaaid mee af. Jammer, vooral voor ons, want ik vermoed dat de verwachtingen weer eens te hoog lagen. Ik heb niet het idee dat we hier snel zullen terugkeren.

De Compagnon in Amsterdam

Tot mijn grote verrassing werd ik uitnodigd om het jaarlijkse truffeldiner voor de pers bij De Compagnon bij te wonen. Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen, hoewel ik het wel spannend vond, want een avond met alleen maar onbekenden kan tenslotte tegenvallen. Een heel vriendelijke ontvangst kreeg ik in het pas verbouwde en geheel opnieuw geverfde restaurant en langs de piepkleine keuken liep ik naar beneden, want daar zou het diner plaatsvinden.DSC05877 Een aantal genodigden was er al, op tafel stonden al heerlijke olijven klaar, later zouden daar de verse broodjes bij komen. Een glas Copperhead Gin met koriander, orangepeel en Fever Tree tonic kregen we als aperitief. Twee glazen werden het uiteindelijk…

Eenmaal aan tafel werd water ingeschonken en ook de eerste wijn. Een heerlijke Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore, L’Agresto 2013Een eerste amuse verscheen. DSC05878Een panna cotta van truffel met peer en truffel. Perfecte panna cotta, prima van stevigheid met een fijne truffelsmaak kregen we, erbij wat gemarineerde peer en flink wat geschaafde truffel. Een erg lekker begin. Hierna kregen we nog een tweede amuse. Eentje die ik persoonlijk heel erg lekker vond door de eidooier. Het was een salade van bloemkool met een eidooiertje, pomme soufflé en natuurlijk ook truffel. DSC05881De salade van bloemkool was heerlijk fris, het eidooiertje smolt open in de mond en een pomme soufflé vind ik altijd erg lekker, maar gaf hier ook de nodige crunch aan het gerechtje. De geschaafde truffel maakte het geheel compleet.

Om de mond ‘schoon’ te maken kregen we tot hilariteit van de aanwezigen een kommetje thee. Witte butterflythee met een beetje kamille. Inderdaad werd het zalvige van het eidooiertje hierdoor opgelost, waardoor de smaakpapillen bij de volgende gerechten beter hun werk konden doen, een leuk en goed idee dus.DSC05883

Het eerste gerecht, zilte aardappel / octo / zwezerik, kwam op tafel. De zilte aardappel die geteeld wordt op Texel in speciale grond waar zeewier doorheen is gewerkt was verwerkt tot schuim en smaakte inderdaad heerlijk zilt. Door het schuim was wat peterselie en truffel verwerkt. De peterselie kwam terug in een toefje peterseliemayonaise, die ook erg lekker was en uitstekend paste bij de heerlijk krokante stukjes kalfszwezerik. Verder lagen er wat chips van de truffelaardappel op het bord en heerlijke stukjes goed gegaarde octopus. Ik vond het een leuk gerecht en met name de zwezerik en de zilte aardappel vond ik erg lekker. Uiteraard ontbrak ook hier de geschaafde truffel niet.DSC05885

De volgende wijn werd ingeschonken door de vrouw des huizes, een Saint Véran ‘Les Terres Noir’, Domaine des Valanges 2012. Een typische Saint Véran, waar ik in ieder geval veel van hou. Het tweede gerecht was tarbot. Tarbot, perfect van garing met een crème van pompoen en kastanje, een werkelijk schitterende Hollandaise saus, plakjes rauwe champignon en uiteraard geschaafde truffel. Ergens proefde ik opeens een toefje augurk en dat was een hele prettige frisse toets. De Hollandaisesaus vond ik zo lekker omdat hij mooi zurig was en perfect in balans met de tarbot. Een uitstekend gerecht wat mij betreft.DSC05889

Vervolgens kwam er bier in het glas. Een Nevada Sierra Bigfoot Barley Wine. Gebrouwen overigens door de min of meer nieuwe chef hier: Frank Schipper. Een vrij bitter biertje vond ik. Erbij een signatuurgerecht van patron/cuisinier Bert van Buschbach: aardappelschuim. Daar had ik al eens van mogen genieten en dat deed ik nu weer. Onderin het glas duxelles, erop heerlijk aardappelschuim, daarop zeer krokante aardappelkaantjes en uiteraard geschaafde truffel. Aan tafel werd er nog thee van paddestoel overheen geschonken. Net als de vorige keer vond ik dit ook nu weer erg lekker. Ik ben nu eenmaal dol op aardappel en de combinatie met de truffel, duxelle, kaantjes en de thee is perfect.DSC05894

Waarmee we waren aangeland bij het hoofdgerecht. In het glas kwam Puydeval Cabernet Franc, Jeff Carrel, Languedoc, een fijne rode wijn. Op het bord Wagyu rib-eye uit Australië. Een flinke portie zeer zeer mals Wagyu rib-eye trof ik aan met erbij ook nog een stukje skirt. Verder, behalve de geschaafde truffel, polenta, snijboontjes, een heerlijk groene koolrolletje en jus van het Wagyuvlees. Alweer, wat mij betreft, een heerlijk gerecht. Een flinke portie trouwens ook.DSC05896

Bij het kaasgerechtje kwam een Côtes de Provence Ugni Blanc, Clos de la Procure 2010. Het kaasgerechtje zelf was een lepeltje Brie de Melun met heel veel geschaafde truffel. Helaas was de kaas net iets te ver, maar leuk bij dit gerechtje was dan weer dat de truffel ingevroren was geweest om de smaak sterker te maken en door de geschaafde truffel zat deze keer wat poeder van walnoot. Bij het kaasgerechtje schoof Bert van Buschbach gezellig aan en later kwam ook chef Frank Schipper aan tafel.DSC05897

Bij het pré-dessert, de verrassing van de avond, kwam een glas Kerner Spätlese, Geil, Rheinhessen. Dat pré-dessert, gepresenteerd op een blokje eikenhout bestond uit eikenhoutijs met geitenyoghurt, kruim van yoghurt en uiteraard geschaafde truffel. Vooral de smaak van het eikenhoutijs riep verbazing en verwondering en uiteindelijk bewondering op. Heerlijk was het!DSC05900

Het dessert zelf, truffelsoufflé, was wat mij betreft ook geweldig lekker. Niet alleen was de soufflé bijzonder goed gelukt, maar de zoete risotto met truffel die erbij lag vond ik opzienbarend lekker. Verder trof ik nog roomijs gemaakt met truffel aan en ik was meer dan tevreden over dit dessert.

Bij de koffie en thee, die geloof ik door de meeste aanwezigen, in ieder geval door mij,  werd overgeslagen, kwamen nog leuke buisjes met een cocktail van peer met roze peper en schuim van amandel en daarna heb ik DSC05902nog een hele tijd leuk zitten praten met Sara van Buschbach, een bevlogen sommelier en ik moet dan ook zeggen dat ze bij de Compagnon een werkelijk schitterende en heel betaalbare wijnkaart hebben.

Het was bijna middernacht toen ik iedereen gedag zei, Bert, Frank en Sara bedankte voor alle heerlijkheden en zeer tevreden ging ik huiswaarts. Een gedenkwaardige avond met heerlijke gerechten. Nogmaals mijn grote dank.

Bolenius in Amsterdam

Het was de hoogste tijd om weer eens af te spreken en dat deden we dus. Op deze laatste vrijdag van januari zouden we elkaar weer treffen en een lekker hapje gaan eten. Op de heenweg naar Amsterdam – waar vriendin woont – werden we overvallen door een heuse sneeuwstorm, wat natuurlijk tot een file leidde. Maar we kwamen er. Glibberend liepen we naar haar woning, waar het lekker warm was en waar de wijn al koud stond. Rond zeven uur begon ze met het bellen van een taxi, maar half Amsterdam had geloof ik een taxi nodig, dus dat duurde nogal. Uiteindelijk hadden we er eentje en die bracht ons naar de Zuidas, naar restaurant Bolenius. Een restaurant waar ik al lange tijd nieuwsgierig naar ben. Een zeer vriendelijke ontvangst door de maître, een ronde tafel voor twee vlak bij de geheel open keuken en we bekeken het interieur. DSC05833Onze tafel stond overigens ook tegen de grote inloopwijnkast aan, leuk om te zien. Er achter ligt een private diningruimte. Het interieur doet Scandinavisch/fabrieksachtig aan. Niet bijzonder gezellig. Tafels zonder linnen, wel stoffen servetten, stoelen die niet heel erg lekker zitten, op de een of andere manier zijn de zijkanten (als die er al aanzitten) te laag en de verlichting doet wat psychedelisch aan. De hele omgeving spreekt me trouwens niet aan, maar wat dan wel weer enorm leuk is, is het feit dat het restaurant een geweldig grote moestuin heeft een stukje verderop, waar alle groenten vandaan komen. Dat spreekt me wel bijzonder aan. Wat ik ook grappig vond, was het feit dat toen we plaatsnamen aan het ons toegewezen tafeltje, de lamp boven de tafel floeps aan ging en er was dus licht. Dit lichtsysteem (state-of-the-art) schijnt speciaal voor Bolenius te zijn ontworpen, zo ook het meubilair. DSC05812Vrijwel direct verscheen er een bittergarnituur, kwam de vraag of we een aperitief wilden, kwam er een doekje (zo’n rolletje waarop warm water wordt geschonken, u kent ze wel) en werd er olie, zout en peper op tafel gezet. Op tafel stond al in een steen krokant brood. Maar hierop kom ik zo dadelijk terug, ik ga eerst eens vertellen dat het aperitief wat we wilden, een gin en tonic, bestond uit Bobby’s gin en Fever Tree tonic. Bobby’s is mijn favoriete gin en gelukkig in het glas ook wat sinaasappel met ingestoken kruidnagels. DSC05810Verder wil ik over de kaart nog even vertellen dat het à la carte gedeelte bestaat uit 4 voor-, 4 hoofd- en 4 nagerechten. Het Alliancemenu à 69 euro bestaat uit 5 gerechten en er is een lunchmenu, waar in deze setting natuurlijk flink gebruik van wordt gemaakt voor 34.50. Dat lunchmenu, leuk detail, is op te dienen in 50 minuten. Wat we erg prettig vonden is dat ter plekke bleek dat het Alliancemenu is uit te breiden met 3 gerechten, waardoor het een Bolenius-proeverij wordt. 99 euro. Uiteraard wilden we de proeverij, als we het doen, doen we het goed. Van bijpraten was in het begin geen sprake, we waren bijzonder druk met het aperitief, de tafel met de specerijenolie, waarin meer dan 20 ingrediënten waren verwerkt, die we mochten raden. We kwamen geloof ik niet veel verder dan 6 ingrediënten gedurende de avond, maar dat mocht de pret niet drukken.

Het krokante brood was erg lekker, zo ook de broodjes die vrijwel direct op tafel kwamen. DSC05811Het bittergarnituur, leuk gepresenteerd op een behoorlijk grote witte schaal met een rogvorm bestond uit crème van snert op roggebrood, een bitterbal en een hapje bestaand uit koolrabi en venkel. Alle drie even smaakvol. Een fijn begin, want je hebt dan het idee dat je weet waar je aan toe bent. We hadden het bittergarnituur nog maar net op, toen er al een amuse kwam. Een kletskophoorntje met VOC-kruiden met erin ossenworst en ijs van Amsterdamse ui, werkelijk heerlijk.DSC05815 Hierna kregen we een I-pad onder de neus, waarop de wijnen te bezichtigen waren. Een fijne wijnkaart hier vind ik, prettig van prijs ook. Onze keus viel op een Clos de Saint Yves / Savennières  /Loire / 2011. Een wijn net zo prettig als ik had verwacht. Waarna een volgende amuse kwam. Een erg bijzondere en erg lekkere vond ik. Aardappel, koffie, Brandroodkaas. DSC05818Een soort gnocchi van aardappel lag onderop, erop de Brandroodkaas en dat was afgedekt met poeder van koffie. Perfect in balans was dit hapje en met name door de combinatie koffie/kaas erg bijzonder.  Voordat we aan het menu begonnen kwam er een laatste hapje en dat was een hapje op de hand. DSC05822Zalm-ei. Allereerst werd er een toefje mierikswortelcrème op de hand aangebracht; daarop kwam een makaron van yoghurt die gevuld was met zalmeitjes en een beetje gevriesdroogde yoghurt. Een heerlijk fris hapje, ook weer mooi in balans.

We hadden ons aperitief nog helemaal niet op, want de snelheid was gigantisch. Op een vraag van ons kregen we als antwoord – de zwarte brigade hier is attent, vriendelijk en uitstekend op de hoogte van wat er in de keuken speelt – dat dat een bewuste keus is van het restaurant. Men wil niet anderhalf uur bezig zijn met de amuses.DSC05824

Het eerste gerecht kwam dus. Jakobsschelp / bleekselderij / alg / champignon. In het midden een kleurige groene jus, gemaakt van alg en bleekselderij, erom heen plakjes rauwe champignon met eronder compote van champignon, een stukje rauwe coquille en een perfect gebakken coquille, mooi nagezouten. Verder nog een krokantje van zuurdesem. De smaak van de jus was intens, de coquille was zoals gezegd perfect gebakken en de compote van champignon was opzienbarend. Aards en aanwezig. We waren onder de indruk van dit gerecht.DSC05825

De wijn werd ingeschonken en die was erg lekker. Een echte Savennières.  Het tweede gerecht was moestuin / groenten van de Zuidas. Vanavond bestond het gerecht uit rode biet, grondappel, pompoen, schorseneer, rammenas, radijs, rode kool, rode snijbiet in diverse bereidingen. Een vinaigrette van sjalotten en rasp van hazelnoot vervolmaakte dit eenvoudig, maar heel smakelijke gerecht. Alle groenten waren perfect van garing wat mij betreft en mooi vol van smaak.DSC05829

We gingen verder met langoustines / knolselderij / komijn / rode ui. Kort geroosterde langoustines kregen we, barstensvol van smaak. Erbij flinterdunne ringetjes prei, wat gemarineerde sjalot en een werkelijk fantastische bouillon, aan tafel geschonken, gemaakt van knolselderij, komijn, rode peper en zuring. Die saus was werkelijk geweldig. Perfect in balans en uitstekend passend bij de erg mooie langoustine. Knap hoe de groenten hier de gerechten ondersteunen, maar ook vervolmaken.DSC05831

Waarmee we toe waren aan de skrei / boerenkool / pannenkoek / ui / spek. Op het bord geroosterde skrei, perfect van garing. Erbij een pannenkoekje, eekhoorntjesbrood, gekarameliseerde ui, Peelspek en aan tafel geschonken jus van boerenkool. Nu vonden we die boerenkooljus geweldig, zeker in combinatie met de zoetige ui. Maar ook apart – want de kannetjes bleven gelukkig telkens op tafel – was deze jus zeer de moeite waard. Een hele diepe smaak had de jus. Ook de skrei had meer smaak dan ik gewend ben, maar dat kwam door het roosteren zo vertelde de maître. In ieder geval waren we weer erg tevreden.

Het licht werd wat meer roze, ook de foto’s veranderen daardoor iets van kleur. DSC05834Het volgende gerecht was een gerecht in tweeën. ‘Broodje halfom’. Zuurdesem / pekelvlees bouillon / foie. In een groot glazen bord kregen we twee stukjes gebakken eendenlever. Perfect gebakken wat mij betreft, erbij jus van de lever en een toefje gelei van augurk. Heerlijk!DSC05836 Ernaast op een wit steentje een getoast zuurdesemrondje met erop een marbré van pekelvlees en gelei van bouillon en ook hier geleitjes van augurk. Ook dit was bijzonder lekker. Werkelijk een smulgerecht dit!

Het was tijd voor een vleesgerecht, hierbij koos de sommelier een glas Morellino di Scansano DOCG, Rocca dei Venti 2012, een lekkere soepele wijn. DSC05841Het vleesgerecht was sukade / witlof / zuurkoolstamppot. We kregen een stukje sukade, 34 uur op 64 graden gegaard. Botermals, maar wel met een heel andere structuur dan ik gewend ben. Ik moet nog even beslissen welke ik nu lekkerder vind. Erop, ik neem aan jus van de sukade, die prettig hoog op smaak was. Ernaast geroosterde witlof, rauwe witlof, toefjes zuurkoolstamppot, die behoorlijk zuur was en erbij nog wat mosterdzaadjes. Heerlijke groenten weer. Ook dit gerecht kon onze goedkeuring wegdragen, voornamelijk eerlijk gezegd door de heerlijke groenten.

DSC05843Kaas wilden we eigenlijk ook nog wel. Nu wist ik wel dat het allemaal Nederlandse kazen zouden zijn, maar ik was wel heel benieuwd welke ik hier zou krijgen. De kaaswagen werd voorgereden. Bolenius betrekt zijn kazen van De Lindenhoff. Op de kaaswagen troffen we aan Messeklever, Bastiaansen roodschimmel, Charmeur geit, Brandrood, Remeker puur, Texelse schapenkaas Wezenspyk, boeren Goudse oplegkaas, Kaapse Hond uit Ransdorp, Lady’s Blue uit Nooitgedacht in Drenthe. We maakten allebei onze keuze en als bijgerechtjes kregen we op een lepeltje honingraat, getoast noten/vruchtenbrood en gemarineerde Amsterdamse uitjes met VOC-kruiden en gember (een samenwerking van Bolenius met Oos Kesbeke) en nog wat gedroogde druiven. Erbij natuurlijk een glas droge witte wijn en dat werd hier een Domaine Saint Hilaire, Viognier, Pays d’Oc en die was heerlijk.  Over de kaasjes kan ik heel kort zijn: die waren ontzettend lekker. DSC05846De honingraat was ook heel erg lekker en de gemarineerde Amsterdamse uitjes vond ik werkelijk top. Behoorlijk pittig, lekker zuur en toch niet overheersend. Een werkelijk uitstekende kaasgang hier en dat terwijl ik eigenlijk niet zo’n liefhebber ben van Nederlandse kazen op een kaasplateau. Kun je nagaan….

Het eerste dessert was Hertog Jan / Grand Prestige. Op het bord op een spiegel van gelei gemaakt van kinine en salmiak ijs gemaakt van karnemelk, wat nootjes, wat krokantjes van zuurdesem en blokjes, DSC05849waarvan ik niet meer weet waarvan die waren gemaakt. Erbij een glaasje Hertog Jan Grand Prestige. Laat ik beginnen met het bier. Dat vond ik erg lekker. Wel aan de zware kant, maar dat is logisch met 10% alcohol. Dan het gerecht. De gelei van kinine en salmiak was even wennen. Behoorlijk bitter en eigenlijk niet zonder een van de andere ingrediënten te eten. In combinatie evenwel vond ik het wel lekker. En dat is dan weer leuk vind ik altijd. Met name de combinatie met het ijs van karnemelk vond ik goed gevonden. Een dessert anders dan anders in ieder geval en ook dat vind ik altijd erg leuk.

Het laatste dessert was Limburgse vlaai dessert. Een deconstructie van een Limburgse vlaai. Een Limburgse kruisbessenvlaai om precies te zijn. DSC05851Voor de volledigheid lag er een rondje ouwel op het bord met erop een tekeningetje van hoe een Limburgse vlaai er over het algemeen uitziet. Verder op het bord een heerlijke gezouten crumble van koek, toefjes gelei van kruisbes, ijs van gebrande boter en crème patisserie met vanille. Alles was even lekker, zowel in combinatie als apart en dat ijs van gebrande boter, mensenkinderen zeg, daar kom ik voor terug…

DSC05856Ondanks dat we niet afsloten met koffie of thee kregen we toch de snoepschotel Bolenius. Schitterend om te zien en het enkele hapje wat ik heb geproefd was ook heerlijk. Gelukkig zaten er doggy bags bij, waarin ook nog wat gepofte maïs zat, zodat we wat snoepjes mee naar huis konden nemen. Leuk detail vond ik wDSC05857eer het stukje zuurstok, speciaal gemaakt voor Bolenius. Ik kende dat alleen van FG, maar vind het erg leuk dat ook Bolenius het heeft. Het was volgens mij al na middernacht toen we na het betalen van de rekening en het gedag zeDSC05859ggen van de zwarte en witte brigade (we hadden ergens op de avond ook nog een leuk gesprek met de chef) Bolenius verlieten. Wat mij betreft een absolute aanrader. De gerechten zijn schitterend in balans, de groenten zijn heerlijk, de bediening is uitstekend, de wijnkaart is fijn, kortom: wat wil een mens nog meer. Ik keer in ieder geval terug.

Rijks in Amsterdam

Dining with the Tsars moest nog steeds bekeken worden. Althans, ik wilde er erg graag heen, ik ben nogal dol op mooie serviezen namelijk. Parkeren in de omgeving van de Hermitage ging uitstekend op deze mooie zonnige vrijdagochtend. Vreemde weersverschillen waren het, op de heenweg was het vooral erg mistig en ergens half in Amsterdam werd de lucht blauw en scheen de zon uitbundig, vreemd. Nadat we genoten hadden van al het moois reden we naar het Rijksmuseum voor een lunch bij RIJKS. Ik was erg te spreken over Joris Bijdendijk toen we bij Bridges waren en de aanpak hier bij Rijks spreekt me zeer aan, dus ik was enorm benieuwd. Een vriendelijke ontvangst en zoals gevraagd kregen we een rond tafeltje. DSC05770De ronde tafels staan hier langs het raam. Direct ernaast de lange banken, waaraan vierkante tafels staan met stoelen ervoor. Naar wens dus tweetjes, viertjes of zesjes etc. Ik ben niet dol op bank/stoelcombinaties, dus ik was erg blij dat er ronde tafels waren en dat we er eentje hadden gekregen. We zaten, om zomaar te zeggen, in de eerste ruimte, direct na de entree. Erachter was nog een vergelijkbare ruimte en de open keuken, waar misschien nog wel een deel van het restaurant zit, maar dat heb ik niet gezien (doe ik de volgende keer) ligt daarachter. Joris Bijdendijk was er vandaag niet, hij was net vader geworden en natuurlijk is dat veel belangrijker. Zijn rechterhanden, Jos Timmer en Wim de Beer waren – uiteraard – wel aanwezig. Het geheel doet een beetje brasserie-achtig aan en dat is geloof ik ook de bedoeling, want je kunt hier tenslotte van 11.30 tot 23.00 terecht. DSC05763Leuk detail hier is dat men direct met grote koffiekannen met koel water langskomt als je net zit. Dat water wordt gedurende de hele maaltijd bijgeschonken. Niet altijd even accuraat op tijd, maar een kniesoor. Brood, lekker brood met wat boter, kwam op tafel, ook dat werd telkens aangevuld. Ook werd er direct een plateautje neergezet met knabbels. DSC05762Radijs met selderijzout, huzarensalade waarin platte bil verwerkt was en waarop haringkuit lag en noten en gepofte tuinbonen. Nu waren alle hapjes bijzonder smakelijk, maar met name de gepofte tuinbonen, waar lekker veel zout op zat, vond ik geweldig! Alleen het idee al om tuinbonen te poffen!

Een aperitief wilden we wel, we bekeken de cocktails en besloten tot de Rijks Army&Navy, een cocktail met dry gin, limoen, amandelsiroop en water. Tijdens het wachten op de cocktail werd ons de kaart uitgereikt, met een toelichting erop. Men kent hier twee menu’s. RijksTafel: 5 gerechten, 1 dessert, 52.50. RijksTafelRijks: 7 gerechten, 1 dessert, 72.50 (ik vond het lichtelijk onduidelijk, maar dat kan heel goed aan mij hebben gelegen: ik wist namelijk niet of het dessert in de 5 of 7 gerechten zou vallen, maar dat was wel het geval, dus het gaat om 5 of 7 gerechten, inclusief dessert). Verder een à la carte gedeelte (16 Rijksgerechten, variërend in prijs van 9 tot en met 24 euro (excl. de oesters, die 6 euro per stuk zijn). Het betreft gerechten om te delen. Verder een drietal Rijksschotels, variërend in prijs  van 24 tot en met 32 euro en zeven Rijks dessert en kazen, variërend in prijs van 6 tot en met 14 euro. De gerechten zijn verder onderverdeeld in gerechten van de eerste gastchef, die er in januari was: Margot Janse, gerechten die of vegetarisch zijn of vegetarisch te bereiden zijn en gerechten die via het SlowFood Presidium of de Ark van de Smaak op de kaart zijn gekomen. Wij besloten tot de RijksTafel.

De wijnkaart bekeken we ook, allemaal wijnen van Nederlandse wijnmakers natuurlijk. We kozen voor een Chardonnay Cuvée Odyssée 2012, Jan & Caryl Panman, Limoux, Frankrijk en dat was een prettige wijn. De wijn kwam al op tafel, maar de cocktail was nog steeds niet gekomen, dus daar werd eerst eens achteraan gegaan. De cocktail kwam na enige tijd en die was aardig. Niet meer dan aardig, want ik proefde geen gin en er zat nogal wat suiker op de bodem, waardoor het een zoete aangelegenheid werd en dat was nu juist niet de bedoeling, althans niet van ons. Het menukaartje waarop het zevengangenmenu stond mocht ik houden, handig, hoewel later bleek dat een aantal gerechten waren veranderd en dus niet op het kaartje stonden. Maar weer: een kniesoor…DSC05771

Het eerste gerecht was een gerecht van Margot Janse. Haring – vetkoek – oester braaïoli – citroen & champagnechutney. In het midden van de tafel, een gerecht om te delen dus, kwam een drietal schaaltjes. We kregen elk een bordje met bestek, inclusief een lepel.DSC05773 De lepels gebruikten we om de saus (braaïoli) en de haring met de chutney op te scheppen. Allereerst namen we allebei een vetkoek. Een kleine ‘oliebol’ (zo smaakte hij ook min of meer) die we doormidden sneden en op elke helft lagen we eerst iets van de haringtartaar die erg lekker was aangemaakt en waarop een flinke hoeveelheid chutney van champagne met citroen lag. DSC05774Een erg mooie combinatie, want natuurlijk proefden we dat ook apart. Erop namen we een flinke dot van de braaïoli, die uitstekend paste bij de haring en de chutney. Een hapje apart leerde echter dat er een flinke oestersmaak aan zat en dat was erg lekker. DSC05776Een en ander resulteerde dus in een halve kleine ‘oliebol’, nog lauw, met erop de haringtartaar, de chutney en de oester braaïoli en we vonden dit een uitstekend begin. Weer eens iets heel anders met goede smaken en erg mooi in combinatie.

Het tweede gerecht was gemarineerde makreel – dashi – glasnoedels – gepofte wilde rijstDe dashi, die prettig hoog op smaak was, werd aan tafel bijgeschonken. DSC05779Men heeft hier – slim bedacht, gezien de krappe ruimtes tussen de tafels – een opklapbaar tafeltje, waarop het dienblad gezet kan worden, van waaraf dan geserveerd wordt. Verder op het bord allereerst glasnoedels, bolletjes van tapioca met ponzu, peterselie-olie, heerlijke gemarineerde makreel en gepofte wilde rijst voornamelijk op de makreel. Erbij nog toefjes crème van Japanse citrus. Wederom waren we bijzonder tevreden, want ook dit was een zeer smakelijk gerecht. Weer heel anders, maar bijzonder lekker. De makreel was heerlijk zacht, zeer vers, de glasnoedels waren ondanks dat ze over het algemeen niet zo heel veel toevoegen lekker, de gepofte rijst gaf een lekkere crunch, de lichtzure crème gaf iets fris’ en de bolletjes tapioca met ponzu waren behalve lekker ook heel prettig in de mond, ze gaven wat structuur aan het gerecht. Zoals gezegd: grote tevredenheid, weer uitstekend in balans dit gerecht.DSC05783

We gingen verder met geroosterde langoustinestaart – currycrème – foreleitjes – gepofte boekweit. Een absoluut plaatje om te zien met schitterende kleuren. Behalve de geroosterde langoustinestaart, die perfect van garing was, troffen we in de currycrème rauwe langoustine aan, heerlijk! Verder was ook de crunch van de gepofte boekweit een zeer prettige verrassing, de foreleitjes plopten leuk open in de mond en de currycrème was behoorlijk pittig en er zat lekker veel koriander in. Weer prettig hoog op smaak dus, maar toch uitstekend in balans met de delicate langoustine. Knap!DSC05785

Het hoofdgerecht, waarnaar we benieuwd waren, want we wisten natuurlijk niet wat de koks zouden kiezen, was een extra verrassing, omdat het gerecht wat we kregen helemaal niet in het menu stond. Wel op de kaart natuurlijk. We kregen runderwang, bereid als Limburgs ‘zoervleisj’ – appelschuim – ontbijtkoek. Voor ons allebei een behoorlijk groot stuk geweldig malse runderwang, geheel ontdaan van lellen en vellen om zomaar te zeggen, dus puur alleen het heerlijke draadjesvlees. Klaargemaakt op een manier die mij deed denken aan het Eisbein zoals mijn Duitse tante dat vroeger voor me maakte, maar dat kan natuurlijk helemaal niet, want dat is varkensvlees en dit was runderwang. Maar goed, dit om aan te geven hoe vreselijk lekker ik het vond. Erbij heerlijk schuim van appel, wat erg lekker fris was, wat crunch van ontbijtkoek en een saus gemaakt van het braadvocht van de runderwang. Een absoluut schot in de roos! DSC05786Erbij tot onze grote verrassing een gerecht om te delen. Knolselderij van het spit –  messekleverkaas – zachtgegaarde dooier – amandel. De knolselderij wordt eerst gestoomd op 100 graden gedurende 1 uur, daarna ingesmeerd met boter, aan een spit geregen en geroosterd voor 2 – 3 uur. Dit levert heel zachte en licht zoet-gekarameliseerde knolselderij op , waarbij de Messekleverkaas en het amandelgruis perfect passen. Op een flinke toef kaas lag nog een langzaam gegaarde eidooier en zoals de bedoeling was, roerden we de dooier los samen met de kaas, zodat je als het ware een soort saus kreeg. Het was een heel nieuwe smaakbeleving voor ons en we vonden het allebei bijzonder smakelijk. Ook alweer een geweldig gevonden combinatie. Zelfs echtgenoot, die zoals bekend absoluut geen liefhebber is van knolselderij, vond het zeer smakelijk.DSC05789

Het dessert was ook een ander dessert dan op het menu stond. We kregen namelijk  rijstebrij – abrikozencompote – limoenblad – advocaat. Geserveerd in een Martiniglas. Laagjes van achtereenvolgens crème van limoenblad, abrikozencompote, rijstebrij, parfait van advocaat en vanilleschuim. Nu kwam het dessert me geweldig bekend voor en inderdaad, het schoot me te binnen dat ik bij Bridges eigenlijk precies hetzelfde had gegeten. Toen ik ook nog ergens een vleug koriander proefde wist ik het helemaal zeker. Wat ik helemaal niet erg vond, want ook deze keer weer vond ik het geweldig lekker. Heerlijk fris en lekker licht, ondanks de rijstebrij. En weer erg mooi in combinatie.

We sloten af met een espresso voor echtgenoot, maar de bediening – die zeer van goede wil is, maar nog wel enige sturing behoeft zo af en toe – bracht ook een espresso voor mij mee. Ach, weer een kniesoor. Erbij nog een zeer Nederlands koekje en daarmee sloten we een absoluut heerlijke maaltijd af. Ik weet wel waar ik ga lunchen als ik het Rijksmuseum bezoek!

Het Gouden Kalf in Scheveningen

Nadat we ons wekelijkse halfuurtje bij The Bodybar weer achter de rug hadden, hadden we trek. Nu zit er naast dieDSC05794 Bodybar een erg leuk restaurantje, waar we al eens eerder hadden geluncht, maar wat blijkbaar een upgrade had gekregen, want uit mijn ooghoek had ik gezien dat er inmiddels linnen op de tafels lag. Moesten we proberen dus. Het Gouden Kalf heet het. Een allervriendelijkste ontvangst, een tweetje bij het raam en de vraag of we iets wilden drinken. Dat wilden we wel en dat werd een glaasje witte wijn. Een Roemeense wijn vandaag, mij volledig onbekDSC05795end, een Căluşari, Pinot Grigio 2013. Ik vond hem erg lekker. Zo lekker, dat toen ik de prijs ervan vond op internet, ik maar direct wat doosjes ervan heb besteld. Drinkt prettig weg namelijk. Water kwam in een karaf, samen met een knabbelplank. Op de plank Rotterdamse worst, Komijnekaas, Amsterdamse ui, kappertjes, augurk, bleekselderij en druif zonder velletje en pitjes. Lekkere hapjes allemaal, vooral de kappertjes vond ik erg lekker, zeer pittig namelijk.  Verder een kruidenboterbal met een notencrumble eronder en erg lekker brood. Later kwam er nog vers brood, waaronder heerlijk rozemarijnbrood. DSC05797Ook op tafel in een potje tarwegras, wat eetbaar is aldus de allervriendelijkste mevrouw.

Het lunchmenu werd ons uitgelegd en dat klonk zeer aanlokkelijk, dus dat wilden we graag. De wijn dronken we door bij de gerechten. Het voorgerecht bestond uit tonijn en pastrami. Een ‘mandje’ van runderpastrami lag op het bord met erin tartaar van tonijn. DSC05800Op de tonijn, die kraakvers was en heerlijk van smaak lag een blaadje met gemarineerde enoki en wat huisgemaakte ketchup. Nu ben ik absoluut geen ketchupfan, maar deze was erg lekker. Lekker pittig en hoog op smaak en samen met de gemarineerde paddestoeltjes en het blad erg lekker. Daarop lag dan weer wat tomaat met een flinke dot schuim van paling. De pastrami was heerlijk mals, het schuim van de paling combineerde uitstekend met de tartaar en de crumble van Thaise curry die naast het geheel lag, gaf een leuke toets aan eigenlijk alles. Naast de pastrami dan nog een toefje van de ketchup. Zeer tevreden waren we.DSC05802

Het hoofdgerecht was gegrilde griet. Met gnocchi, pastinaak en fondant van pastinaak, een witte botersaus, spinazie en wortel gekonfijt met gember. De griet was goed van garing en nagezouten, de gnocchi waren na het koken gebakken met een toefje Hollandaisesaus erop en dat vond ik erg lekker, want ook van gnocchi ben ik over het algemeen niet heel erg gecharmeerd, maar deze was dus wel goed. De groenten waren alledrie ook lekker en zeker voor een lunch was het een uitstekend gerecht qua omvang. Ook hier waren we weer erg tevreden over.DSC05805

We besloten, omdat alles naar tevredenheid was, tot een dessert en dat was deze middag een granité van passievrucht met mangosorbet, taartje met ricotta. Op het bord in het midden de granité, die ik meer een mousse zou noemen. Prettig fris van smaak. Het taartje met ricotta was nog warm en wat mij betreft te machtig en eigenlijk niet zo heel veel toevoegend aan het verder zo frisse dessert. Verder wat plakjes verse mango, mangosorbet met granaatappelpitjes en ertussen een streep mangomousse met een streek yoghurt. Op de mousse nog wat verse passievrucht en een macadamianoot. Zoals gezegd: een prettig fris dessert.DSC05806

Bij de goede espresso (ons aangeboden door de eigenaresse van de Bodybar, die hier regelmatig komt) kwamen in een oude wijnkist nog wat niet heel briljante, maar wel lekkere makarons met de smaken pistache, walnoot en hazelnoot als hoofdmoot.

Zeer tevreden over deze lekkere lunch verlieten we Het Gouden Kalf, een behoorlijk ideaal adresje aan de Dr. Lelykade in Scheveningen wat ons betreft. Leuke bediening, een lekkere keuken. Handig ook dat de keuken dusdanig open is dat de koks op je bord kunnen kijken, zo zag de kok dat onze boterbal op was en heel attent zette hij vast een nieuwe voor ons neer. Een aanrader wat mij betreft.